Terugblik datingsite ervaring 2020
woensdag 30 december 2020
TERUGBLIK 2020
Een terugblik op de ervaringen mbt de datingsite, dit onder een vergrootglas gelegd waarbij soms zaken wat extra benadrukt zijn maar met een goede wellicht wat roze bril moeten worden gelezen.
Een datingsite. Het middel dat wordt aangeprezen om een nieuw contact op te doen, te gaan ontmoeten.
Uiteraard in de vorm van vrienden, vriendschap, FWB, ONS of een relatie of een Lat relatie.
Een terugblik op een toch wel bewogen jaar, Een jaar dat met alle facetten die er speelden uiteraard ook
een grote invloed heeft gehad op een datingsite, en daten met zeer minimale mogelijkheden om dus te ontmoeten.
Toch kijk ik wel terug .
De terugblik van mij. Wat ik heb ervaren, geconstateerd en wat me ook wel tot denken heeft gezet, en wat me ook heeft verwonderd, op sommige momenten heeft teleurgesteld.
En uiteraard teleurgesteld doe je vaak zelf, doordat je verwachtingen te hoog zijn van iets of van de ander.
Een aantal maanden geleden heb ik me in laten schrijven. 1 maand, net voor corona
en nu sinds oktober. Met open blik maar wel met relatief, blijkt achteraf, te hoge verwachtingen. Achteraf is alles zo makkelijk maar je hebt een beeld, een idee voor een toekomst met een nieuwe liefde.
Mijn omschrijving is duidelijk. Wat ik hoop te vinden, tegen te komen. Voor de rest van mijn leven.
Veel eisen, wellicht vinden sommigen dit maar ik zie het als een wensenlijstje, lijstje met verlangen. Ik vind het wel logisch.
Dan maak je duidelijk waar je naar op zoek bent, en wat zeker niet en vertrouw je erop dat dan de personen
die zich kunnen vinden of herkennen in dit, reageren. En zij die denken, jeetje wat een wensen, het zo laten en
niet reageren in de zin van, waarom zoveel kapsones? Wie denk je dat je bent? Ben ik niet goed genoeg? Zit ik niet op de wachten toch. Zeker niet.
Begrijp ik ook wel, de reactie de houding maar is totaal zinloos en geeft frustratie voor de persoon in kwestie toch. Ik geef altijd een berichtje terug alleen dan is mijn reactie negatief omdat er te weinig overeenkomsten zijn. En dat wist de persoon in kwestie toch eigenlijk al.
Enige tijd is erover heen gegaan tot ik het besluit nam me in te schrijven. Twijfel omdat de wereld
op zo'n site toch wat vertekenend is. Wellicht romantisch, uitnodigend, vragend.
Puur voor mezelf om te kijken hoe men dat noemt "hoe je in de markt ligt",
Want als je toch een tijdje uit dat proces bent geweest van zoeken en gezocht worden, is er toch een stap te maken.
Bij aanvang en nu nog heel veel reacties en bezoeken gehad. Eigenlijk wel heel leuk natuurlijk want hoe positief is dat.
Mannen zitten ook in een andere rol. Een aantal zeer ervaren op een site, die van de hoed en de rand weten en zoekende naar nieuwe leden. Andere mannen ook voor het eerst
en nog zoekende naar een manier maar wel wetende dat stilzitten, niet reageren niets gaat opleveren,
En natuurlijk was, ben ik gecharmeerd van de lieve mooie, leuke opmerkingen, de vele complimenten ,
want die heb ik ruimschoots ontvangen.
In de trend van leuke foto 's, mooie stralende ogen, exotische uitstraling, lief gezicht, leuke lach.
Mooie duidelijke omschrijving etc. Eerlijke, oprechte en duidelijke taal.
Allemaal fijn en natuurlijk vond, vind ik dat prima.
Maar wat heeft het me gebracht. Niet echt veel, nog niet veel. Althans niet dat wat ik verwachtte.
Kritisch, ja natuurlijk is toch ieder, maar duidelijkheid, eerlijkheid is van belang, voor mij
Mijn verwachtingen zijn, waren hoog. Meer doelend op het feit dat met een goed omschreven profiel, recente foto's, makkelijke communicatie, altijd wel gesprekstof er toch voldoende leden een contact wilden inzetten.
Vice Versa, natuurlijk. Want je moet als vrouw ook gewoon actie ondernemen. En dat gebeurde, gebeurt ook wel. Korte chats, eenmalig omdat het niet klikte. Meerderen langere tijd maar er toch een onderbuik gevoel kwam dat niet goed was. Maar toch weinigen waren blijvers. Puur omdat ik openheid en eerlijkheid miste.
En het niet respectvol is dat men op diverse paarden gokt, wedt.
Chatten met een ieder.
Tuurlijk ieder zijn ding, maar het zijn in deze blog mijn bevindingen, mijn ervaringen, mijn meningen.
Kun je het wel of niet mee eens zijn, maar is niet relevant nu.
Wat zijn regels bij een datingsite? Regels qua omgang, benaderen, inhoud, respect, fatsoen. Zijn er niet echt. Er zijn voorwaarden maar die staan totaal los van het gedrag van mensen.
En je verwacht volwassen mensen met normen en waarden want qua leeftijd moeten we dit toch in ons hebben.
Maar een datingsite blijft natuurlijk anoniem toch? Want een foto, beschrijving, telefoonnummer, mailadres wat zegt dat? Beetje inherent aan een datingsite.
Alles heeft te maken met respect, vertrouwen. Anders kunnen we het hier toch wel vergeten.
Natuurlijk mag en ga ik niet generaliseren. Mbt de mannen, daar kan ik redelijk over schrijven. Want daar heb ik toch mee te maken, te maken mee gehad.
Hoe de vrouwen acteren , daar kan ik niets van of over zeggen. Maar zal niet echt anders zijn in bepaalde gevallen
Waarom men doet zoals men doet? Heb geen idee maar geeft voor mij aan dat het serieus zoeken naar, toch wel heel veel vraagtekens geeft.
En zorgt uiteraard voor wantrouwen, afstand en veelal afhaken.
De datingsite zie ik, de metafoor gebruikend, als een snoepkraam. Zoveel smaken, keuzes en vooral het ongeduld hebben niet te kunnen, willen wachten om die ene de smaak echt te proeven en te willen houden. Maar snel het andere ook wil proberen omdat er nog zoveel snoepjes liggen. Erg eigenlijk als ik dit zo schrijf. Is dit iets uit de kindertijd, maar daarom ook het vergelijk.
Waarom ik het daarmee vergelijk? Gewoon omdat je bemerkt als je in contact bent met iemand er soms ook andere chats worden warm gehouden. De focus op dat ene snoepje kost teveel moeite door de verleiding.
Klinkt dat negatief? Ja.
Heeft dat met jaloezie te maken? Nee
Heeft dat met ongeduld van de ene te maken en geduld van de ander ? Ja
Heeft het met weinig respect van de andere te
maken? Ja
Daten is natuurlijk heel moeilijk geweest de afgelopen periode. Improviserend en zeker in de zomer waren er wel tal van
mogelijkheden. Maar ook daarin lopen zaken spaak. Korte eenmalige ontmoetingen omdat een volgende wellicht toch weer
aantrekkelijker is. Ik kan nog heel veel daarover schrijven maar het is zoals het is, denk ik dan maar.
Heb in de periode op een datingsite toch aardig wat betekenissen van woorden geleerd.
ONS: One Night Stand. Wordt heel vaak gebruikt bij het chatten terwijl er tocht echt staat dat men een relatie wil
FWB: Friends with Benefits. Ook wel een alternatief voor sommigen ipv een Lat relatie. Terwijl het toch echt iets anders is
Ghosting: dat is dus vreselijk. Heb het eens nagelezen.
Ghosten is niets meer van je laten horen. Kan na een korte relatie zijn, een ontmoeting - date, facetimen, bellen. Maar ook geen mogelijkheid meer
geven, krijgen om zaken uit te spreken, bespreekbaar te maken. Alle communicatie is afgesloten dus niet meer bereikbaar via telefoon, whats app, mail
en de site. Op de site is het fenomeen blokkeren dus dan ook van toepassing. We hebben het regelmatig hierover bij T2S.
Wat het betekent dat communicatie niet meer kan, dus wordt geblokkeerd daar heeft de persoon die blokkeert geen notie van. Het kenmerkt vaak bindingsangst en laf gedrag
de confrontatie niet meer aangaan, durven. De ander blijft zitten met een gevoel van frustratie, onzekerheid, gekwetst te zijn en verliezen van zelfvertrouwen.
Want ook al is het niet dat wat je hoopte dat het zou zijn, er moet toch ruimte blijven voor een gesprek.
En helaas blijkt dat mannen vaak kiezen voor ghosting.
Niet mijn woorden en wil dit zeker niet negatief plaatsen maar onderzoeken naar ghosting hebben dit aangegeven. Dus mijn excuses dat het hier vermeld wordt
Vrouwen zijn veelal van het praten en mannen zeker in dit soort van situaties niet.
Laten we hopen dat 2021 een beter datingjaar wordt met mooie ontmoetingen en meer mogelijkheden
Veel geluk en een mooi 2021
geplaatst door Sanne1 - 2150 keer gelezen
Vorige berichten
Poëzie of rijmelarij, bijzondere bordjes, raakt het je?
Een bezoek aan Antwerpen
Het was al weer meer dan een jaar geleden dat ik de sinjorenstad aangedaan heb. Hoewel de NS site mij waarschuwde voor vertraging wegens werkzaamheden aan het spoor heb ik het er toch maar op gewaagd. Zowel in de trein als in Antwerpen zelf viel mijn oog op allerlei pareltjes van het Vlaams. Merkwaardig dat men zich in Nederland voor teksten in het openbaar op bordjes vrijwel nooit bedient van rijmpjes. Onze zuiderburen grossieren er in.
Op de deur van de wagon in Roosendaal las ik “Eerst opzij – dan erbij” (toelichting: laat andere reizigers eerst uitstappen voordat je instapt). Ook: “Deur dicht, comfort in zicht” (energiebesparing”)
Ik houd van het Vlaams. Ook van de omroepberichten in de trein. De conductrice zegt: “We komen aan in Kijkuit” En even later: “Kijkuit” Lieve mevrouw, ik kijk al de hele rit uit het raam! In de trein had een rijmelaar zich uitgeleefd: “Ticket oké? Dan kun je mee” , “Gang vrij – iedereen blij” En in het Frans: : “Parlez plus bas – c’est le bon choix (zachtjes praten).
Vervolgens komen we aan in het plaatsje Heide. Op het stationsgebouw lees ik “Groene halte”. Bij de halte Kapellen heb ik dan weer geen kerkgebouw kunnen bespeuren.
Aangekomen in Antwerpen stond een jongeman in het station in recordtempo blikjes fris te openen, wie maar wilde kon zo gelaafd aan zijn of haar bezoek aan de Scheldestad beginnen.
Toen ik in Antwerpen de Frankrijklei wilde oversteken met andere voetgangers hoorden we opeens keihard: “Opgepast, tram!” in plaats van het belletje wat ik in onze steden hoor.. Ook spotte ik daar een bordje: “Vandaag met een trapper? Sorry hier is enkel ruimte voor een stapper” (alleen voor voetgangers, niet voor fietsers, het fietspad was opgebroken).
Ik word steeds als ik naar Antwerpen ga verrast. Ook nu. In een “winkel” in de stadsgehoorzaal was een team van vier (na later bleek Nederlandse) jongeren bezig met het bedrukken van teashirts. Ik mocht een leuke afbeelding uitkiezen en die drukten ze op een teashirt van de door mij gewenste maat, kostte niets. Nog leuk gesproken met de “drukker”, hij woont maar een paar kilometer van mij vandaan. Ik had weer een leuk cadeautje voor een kleinkind., ik was echt een Hollander: alles wat gratis is…
Even verderop bezocht ik weer de Chocolate line, een winkel met veel chocola en een atelier van chocolade figuren. Ditmaal ontwaarde ik een grote chocolade wisent en een draakje. De tekst op het affiche naast een andere choco sculptuur was een eyeopener: Mosquitoes are like family: they ‘re annoying, but they carry your blood. Is het zo, dat bloedverwanten soms strontirritant kunnen zijn?
In het stadhuis heb ik een expositie over de archeologie van de stad bezocht, de rondleiding heb ik overgeslagen, hoewel ik dan vast en zeker nog meer bijzonderheden had vernomen. De rondleider was heel enthousiast bezig.. Weer dat heerlijke Vlaams!
Nadat ik mijn broodje had genuttigd op de wandelpromenade boven de oever van de Schelde wurmde ik mij door de mensenmassa (er was een optocht gaande in verband met de Pride), totdat mijn oog viel op het bordje aan de gevel van een penthouse: “Te koop straf”.
Nu brak mijn klomp, is het een straf dat huis te kopen? Maar “straf” was de naam van de vastgoedmakelaar..
Om even tot rust te komen streek ik zoals altijd in mijn geliefde stad neer in de Andrieskerk. Wat een tegenstelling met de Pride drukte! Een fijne plek om wat te mediteren. De wandeling richting station liep gesmeerd, voor het eerst heb ik terug via Noorderkempen gereden. Dat ging een stuk sneller dan op de heenweg.
Wie komt ook wel eens in België en geniet van het Vlaamse woordgebruik? Een bezoek aan Antwerpen is voor mij dus geen straf..
Over vulkanisme en liefde
Vulkanisme is een van de meest heftige natuurverschijnselen waardoor je als mens soms een gevoel van onwerkelijkheid krijgt als je er langer over nadenkt.
We leven op een enorme bol met een kern van vloeibaar metaal. En onder de aardkorst die op sommige plaatsen dun is, zit vloeibaar gesteente dat na miljoenen jaren nog niet is afgekoeld. Via nieuwe of bestaande barsten perst dit gesteente zich soms met enorme kracht naar buiten en dan noemen we dat een vulkaan. Ze zijn overal, ook voor onze kust. De meeste zijn inactief maar dat zegt niet dat ze morgen niet kunnen uitbarsten. Soms wordt een vulkaan volkomen onverwacht weer actief, Sommige vulkanen zijn regelmatig actief zoals op IJsland en Hawaii. Overeenkomst van alle vulkanen is dat ze ondanks alle kennis die is opgedaan door bestudering van voorgaande uitbarstingen en de modernste meetapparatuur, het nog steeds niet mogelijk is te voorspellen of een vulkaan zal uitbarsten, wanneer dat gebeurt en hoe heftig dat gaat worden.
De overeenkomsten tussen vulkanisme en liefde, (verliefdheid) zijn wel duidelijk. En hoewel de wetenschappers hier wellicht nog meer onderzoek naar hebben gedaan dan naar dat andere natuurverschijnsel heeft dat nog maar weinig opgeleverd. Het is Inmiddels bekend dat het hart hierbij geen enkele rol speelt dat is gewoon een fenomenale pomp. Het gebeurt allemaal in de hersens en er is een bijzondere cocktail van hormonen voor nodig. En tioch blijven we hartjes sturen terwijl hersentjes meer toepasselijk zouden zijn. Maar hoe, waarom, hoe lang, hoe heftig en tig andere vragen zijn nog niet beantwoord. De een vindt dat wel prima, want een beetje mysterie in het leven mag toch best. Een ander kan bijna niet wachten op de verliefdheidspil. De juiste cocktail van hormonen voor beiden en de liefde kan beginnen. Is de pil uitgewerkt neem je gewoon een nieuwe dosis. Een duizelingwekkende gedachte, nooit meer eenzaamheid en alle datingsites kunnen worden opgeheven en bloggers hebben wel wat beters te doen dan schrijven.
Een andere gedachte nog over datingsites en daarvoor moet ik 1964Pete bedanken. In eerste instantie zoek ik hier vriendschap, ook daar is de site immers ook voor bedoeld. Daarvoor is ook een klik nodig maar er zijn verder minder ‘hobbels’ te nemen. Maar ik werd nieuwsgierig gemaakt naar de functie ‘zoeken’ hier. En inderdaad zijn er volgens het algoritme op 50+ tientallen vrouwen die een 100% match zijn met me. Dat zou toch moeten inhouden dat we zonder veel moeite een stel zouden kunnen worden met de juiste cocktail en alles wat er verder bijhoort. Betekent dat dan dat het gezegde dat iemand die op zoek is naar een partner juist is: geen handvol maar een land vol? Tenslotte zijn niet alle vrouwen die ern partner zoeken hier ingeschreven. Hoe groot zou het aantal 100% matches dan in totaal zijn? Honderden of zelfs duizenden? Wat zegt dat dan weer over liefde? Er is ook een meer romantische opvatting dat een mens maar een echte grote liefde in zijn leven zal kennen, die voorbestemd is maar niet per se hoeft uit te komen. Andere relaties kunnen dan best fijn zijn maar kunnen niet eens in de schaduw staan van die ene ware liefde. Wie het weet mag het hietonder zeggen.
Thuis
Zo, lekker kontje, dacht ik, toen ze wegliep.
Dat was wellicht niet per se een gepaste gedachte na ons gesprek, maar gedachten leiden een vrij autonoom bestaan. Je kunt er zo weinig tegen doen. Ze hooguit achteraf betreuren, maar om onkruid te wieden, moet het eerst opkomen, al zou ik mijn gedachte over haar kont niet als onkruid willen afdoen. En daarbij, wat de een onkruid noemt, is voor de ander een prachtige plant.
We stonden op het brood te wachten. De bakker die het brood op de camping bezorgde, was weer eens te laat. Ze zei, dat ze de dag erop weer naar huis ging en toen ik haar vroeg waar thuis was, was haar antwoord dat thuis voor haar niet met een plek te maken had, maar meer met mensen en dan vooral die ene. Nee, die was er nu niet, maar ze had het wel gekend en daarom wist ze dat ze thuis was in zijn armen, waar dan ook. Ik vond het, hoe interessant ook, nog wel zware kost om tien over acht, het was al erg warm, maar zij stak enthousiast van wal. Een lange stoet aan schrijvers, dichters, filosofen en zelfs schilders passeerde de revue om haar invulling van het begrip thuis kracht bij te zetten. Mijn enige bijdrage aan het gesprek bestond uit een verwijzing naar het liedje Hier van Stef Bos en Fernando Lameirinhas, wat ik alleen maar ken, omdat ik het altijd in de les behandel.
De bakker bracht verlossing. Ze nam haar brood, ik wenste haar wel thuis, ze draaide zich om, liep weg en ik dacht mijn ongepaste gedachte.
Ik ben inmiddels ook weer thuis. Er is niet veel veranderd. Ja, de kleur van het duinbos waarop ik uitkijk, was eind mei groen en is nu geel, maar de struiken en bomen hier hebben welbeschouwd weinig te klagen in vergelijking met hun verkoolde collega's op de zwartgeblakerde vlaktes en hellingen in een groot deel van Zuid-Frankrijk.
Mijn thuis is geloof ik toch meer een plek dan een mens. Natuurlijk zou die plek wel heel erg beïnvloed worden door de aanwezigheid van een ander, dat wel. Ik moet er niet aan denken. Alhoewel, zo'n kont zou enige onderhandelingsruimte bieden.