terug

Paardenmarkt / Mannetjesdag

vrijdag 19 februari 2021

Zomaar een item wat bij me opkomt van vele jaren geleden.
Waarbij het kijken, bekijken een soort van metafoor is in vergelijk met de datingsite.
Waar het op uitkomt, nog geen idee.

Vele jaren geleden werd er in een dorp vlakbij waar ik toen woonde, 1x per jaar een paardenmarkt cq mannetjesdag georganiseerd.
Vast patroon, de 3 e maandag in Oktober.
Mannetjesdag met toen als uitgangspunt de handel met dieren op straat. Dus echt wel lang geleden.
De zgn hoofdweg met uiteraard een café werd afgesloten en gebruikt om de dieren te plaatsen en handel te drijven en later met zijn allen natuurlijk de alcohol te gaan nuttigen.
Het ouderwetse handje klap, verkopen, kopen. Alles met contant geld uiteraard.
Toen nog van alle soorten dieren. Koeien, varkens en paarden. Een drukte van jewelste en uiteraard alleen mannen die de keuring over of van de dieren deden. Keuring over uiterlijk, bouw, vetgemest zijn, dat gold veelal voor de varkens en koeien.
Paarden werden anders bekeken, gekeurd.
Lijn, benen, hoofd, haren, stijl, zwaarte, elegantie.
Verstand van zaken uiteraard maar het was ook in de loop der jaren, ons kent ons geworden. Dus men wist inmiddels ook wat er te koop kwam en wat de historie en de stamboom ontwikkeling was.
Vrouwen waren niet welkom. Nooit. Hadden er zeker zoveel verstand van, maar dit was een mannen aangelegenheid. Is toen ook in de loop der jaren niet veranderd. Dus een echte mannenwereld al werkten de vrouwen in alles achter de schermen mee. ( Wat is nieuw toch?)
Mannetjesdag gekoppeld aan de benaming van paardenmarkt. Alles dus omvattend.

Nu bestaat dat het niet meer en wordt de dag als zodanig niet meer ingevuld met handel. Wel de drank in het plaatselijke café met voordrinken, omdat de vlgd dag er altijd een grote jaarmarkt en kermis is.
Maar dat terzijde.

Waarom ik nu op dit item ben gekomen, is me aan 1 kant een raadsel.
Doch als ik door denk en mijn gedachten over datingsites laat gaan, dat ik veel doe, is dat ontwikkelingen hierbij vraagtekens geeft. Ik realiseer me dat een uitdrukking die ik eens hoorde, daar wel bij in de buurt komt.
Een vleeskeuring, dat wordt over een datingsite gezegd. Erg dit.
Vond en vind dat zo verschrikkelijk negatief maar eerlijk mijn idee en ervaringen opgedaan geven eigenlijk, helaas, wel een soortgelijk beeld.
Wil ik niet, uiteraard niet want ga toch altijd weer open, eerlijk en onbevangen een gesprek aan, in.
Krijg leuke reacties over foto's, mijn omschrijving. Heel tof, complimenteus natuurlijk maar zegt mij voor nu niets, want sta toch steeds, nog als zoekende, op de site. Levert me niets op dus in die zin, maar realiseer me dat dit ook onder een keuring valt. Wat een vreselijk woord eigenlijk als het te maken heeft met mannen, vrouwen die op zoek zijn naar een nieuwe liefde.
Hoeveel mooier en aangenamer was het vroeger. Kijk maar even naar een leuk plaatje dat ik gisterenavond geplaatst heb op T2S. Een ontmoeting, de kermis en de rups. Hoe onbevangen en romantisch was dat? Tuurlijk toen ook vergelijken, maar zo extreem zoals men nu te werk gaat . Zeker niet. Ervaringen en ouder worden maakt het niet eenvoudiger maar juist het tegenovergestelde.
Maar ik ben eerlijk. Ik kijk uiteraard ook naar de foto als deze er is of vraag het op.
Ben helaas toch een paar keer een date aangegaan zonder foto en was echt niet dat wat ik ervan verwachtte. Teleurstellend. Dus dat gaat niet meer gebeuren. Valt dat onder keuring? Ja in zekere zin wel. Realiseer ik me ook. Want ja,  weet wat ik wel, niet aantrekkelijk vind. En knap is een vreselijk ruim begrip en zo persoonlijk. Een omschrijving zegt me veel, al weet ik ook dat het maar woorden zijn. Maar een mooi omschreven profiel waar aandacht aan is besteed, valt me op. En ontbreekt dan de foto, dan vraag ik of deze geplaatst kan worden.
Wordt die niet gegeven of duurt het gewoon naar mijn beleving te lang, dan investeer ik geen tijd meer in berichten, chatten of mail.
Ben resoluut en hou er mee op. Geduld is een schone zaak, maar heeft een grens voor mij.

Recentelijk leuk contact, geen foto. Over en weer geschreven, zelfs per mail want een gratis lid kan niet echt veel. Dus deze man was gelukkig inventief en dat was het dan ook. En dan komt de rugzak weer. Uitvluchten, scheidingsproces, terug in de schulp kruipen. 
Ik heb inmiddels een radar of fingerspitzengefuhl gekregen wat betreft schrijftaal en uitvluchten die gebruikt worden.
Ga even een paar dagen weg, ben weinig online geeft hij door. Maar zie hem nu, gisterenavond, vandaag, toch met wat momenten online. Dus streep eronder en blokkeer. Heb het wel gehad met die onzin verhalen. Recht je rug en wees een vent, denk ik dan.
Ben daar dan zo klaar mee. Kom dan niet op een site als je er nog niet klaar voor bent en val mij niet lastig met twijfel en onzin.
Excuus maar dat was even een dwaling van wat er recent gespeeld heeft en ook daarmee te maken heeft.
Terug naar een foto.
Want ja eerlijk het innerlijke is uiteraard gigantisch belangrijk maar het plaatje is ook van belang.
Het uiterlijk trekt aan, het innerlijke bindt.
Wat me dan opvalt, voor mezelf sprekend is dat mannen ook altijd nog foto's vh geheel willen zien. Dat vind ik zo bijzonder en eigenlijk ook wel irritant. Zien wat voor vlees er in de kuip zit. Beetje oneerbiedig geschreven.
Dus ook hier is het dus als op de paardenmarkt. Kijken, bekijken, keuren,
Geldt voor de mannen en vrouwen uiteraard.
Kijken naar de stijl, het haar, het figuur, de minnen, plussen en dan het innerlijke.
Dus is er eigenlijk iets veranderd? Nee niet echt toch.?
Schrijf ik dan met een knipoog!

geplaatst door Sanne1 - 1583 keer gelezen