terug

Een trouwe hond

maandag 5 april 2021

De afgelopen tijd heb ik regelmatig mensen vergeleken met dieren (of is het andersom?). In dieren kom ik veel menselijke eigenschappen tegen, positief gedrag en gedrag, waarop mensen afgerekend worden. Bij het zien van een dier ga ik te vaak uit van het beeld, dat ik van jongs af aan van dit beest heb, En dat kan helemaal verkeerd zijn.

Net als veel kleuters had ik vroeger een teddybeer. Zo’n lekkere knuffel waar je mee naar ben gaat. Maar echte beren zijn helemaal niet zo aaibaar! Een bruine beer en ook een ijsbeer zijn gevaarlijke roofdieren. Toen ik een paar jaar geleden in Kroatië op vakantie was werd er gewaarschuwd voor een bruine beer, die rondzwierf. In mijn hart had ik wel een glimp van die beer willen opvangen, maar gelukkig is dat niet gebeurd. Hoe anders is dat met de hond, een van onze bekendste huisdieren.

In enkele eerdere blogs is de hond al eens voor het voetlicht getreden. Onder anderen in Daten met Bruno of Milous. Aan honden wordt steevast één eigenschap toegedicht, hun trouw. Dat is iets wat in relaties bij mensen ook als heel essentieel wordt beschouwd. Het gaat zelfs zover, dat sommige mannen hun partner met het koosnaampje “mijn hondje” aanduiden.
De trouw van een hond aan zijn baasje kan heel ver gaan. Ik las dat een poedel ooit na het overlijden van de baas overal naar hem ging zoeken, tot op het kerkhof toe.

Bijzonder is dat honden en wolven nauw aan elkaar verwant zijn. De gedomesticeerde hond wordt taxonomisch gezien als ondersoort van de wolf. En er zijn zelfs kruisingen tussen wolven en honden. Het onderscheid tussen een flinke Duitse herder en een wolf is op afstand heel moeilijk.

Hoe we met honden omgaan zegt ook veel. Als ik alle spreekwoorden over honden opschrijf heb ik al een blog vol. Een leuke vond ik: Het moet al een ruige hond zijn, die twee nesten warm kan houden. En dat betekent: Alleen een rijke man kan er twee vrouwen op na houden.
Dan zouden toch niet alle honden zo trouw zijn… Veel mensen zijn dol op honden, maar anderen juist niet. Dat botst wel eens, bij het starten van een relatie en in een relatie…

Bij het aangaan van een relatie is trouw een onontbeerlijke eigenschap. Soms voor de gang naar het stadhuis of ook daarna komt daar nog wel eens de klad in. Er is op de televisie een realityshow genaamd “Overspel in de liefde”. Het is wel frappant dat het woord relatie en realiteit zoveel letters gemeen hebben. Het zijn in dit tv-programma natuurlijk allemaal nagespeelde verhalen, maar wel gebaseerd op werkelijke drama’s. Je schrikt dan hoe mensen hun best doen hun misstappen verborgen te houden voor hun partner.

Aan iemands uiterlijk kan je ook niet zien, of je met een hondstrouwe mogelijke partner te maken hebt of dat hij of zij een wolf in schaapskleren is. Dat blijkt pas als je iemand langere tijd hebt meegemaakt. Hij of zij valt door de mand, wanneer de ware aard komt bovendrijven. Hoe goed kunnen sommigen die andere persoonlijkheid verborgen houden? Kan iemand, die in wezen een wolf is, ooit transformeren tot hond? Ik denk dat het heel moeilijk is zo’n verandering gedaan te krijgen. Het is jammer, dat er zoveel tijd verloren gaat voordat je weet, wat je werkelijk aan iemand hebt. Als de waarheid dan boven water komt is het vaak al te laat.

Of het gezegde blaffende honden bijten niet waarheidsgetrouw is durf ik te betwijfelen. Het geluid wat honden maken is volgens mij een waarschuwing maar natuurlijk ook een middel om met andere honden contact te leggen. Raar dat het geluid van wolven als huilen wordt beschreven. Zouden wolven, ook wolven in schaapskleren dan toch nog ergens verdriet van kunnen hebben?

geplaatst door Aktivo1 - 2849 keer gelezen