Afscheid "Partir c'est mourir un peu"
zaterdag 12 maart 2022
Afscheid
“Patir c’est mourir un peu”
Jaren geleden nam ik geregeld afscheid van mijn vriend. Iedere keer weer wanneer hij als opvarende van de marine voor enkele, of vele maanden vertrok. De hoorn werd als afscheid enkele malen geblazen en dan zag ik langzaam aan de boot uit de haven vertrekken. Ik bleef dikwijls staan totdat ik alleen nog maar de stip in de verte zag verdwijnen. Het was bitter en verdrietig wanneer hij vertrok en zoet wanneer hij weer aankwam en we weer een periode samen waren. Een mooi Frans spreekwoord kan het gevoel niet duidelijker verwoorden: “Partir c’est mourir un peu”. Vrij vertaald: Afscheid nemen is altijd een beetje sterven.
Afscheid nemen kent natuurlijk vele vormen. Afscheid nemen bij een overlijden van een dierbare. Maar ook door een scheiding neem je afscheid. Een bezoek dat weer vertrekt. Uitzwaaien. Een trein die vertrekt met daarin een geliefde in de verte te zien verdwijnen.
Ik kan er in deze tijd van oorlog niet omheen. Zoveel mensen die gedwongen afscheid moeten nemen. Vrouwen en kinderen die vluchten en hun man moeten achterlaten om te vechten. Ik zag zojuist op het journaal een beeld wat mij diep ontroerde, vandaar ook dat ik het niet kan laten hierover te schrijven. Een vrouw, haar handen vuil en beschadigd, met op haar borst een slapend kind. Ze vertelde in diepe droefenis dat door een bombardement haar andere kind was overleden, evenals een ander kind.
Dat macht willen hebben tot zo’n hoge prijs kan leiden. Dat als heerser liefde voor eigen volk niet aanwezig is. Ik kan mij niet voorstellen, wanneer iemand liefde in zich heeft tot deze daden kan komen. Mijn gedachten zijn op dit moment bij al die gruwelijkheden die mensen worden aangedaan. Ik kan op dit moment over niets anders schrijven. Schrijven over verliefd worden, een partner zoeken, zijn in feite op dit moment allerlei onbenulligheden die door alle geweld er even niet toe doen.
“Alleen de liefde overwint, alleen de liefde behoudt”.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 2968 keer gelezen
Vorige berichten
Banden
In het laatste weekend van oktober raak ik al een paar jaar ernstig in de war.
De chocoladeletters, peper- en kruidnoten liggen al vanaf eind se
Alles en een blauwe bult
We mochten weer alles doen, mijn wandelvriend en ik. Hij had een kleine ingreep aan zijn hart ondergaan, en mijn linker heupgewricht was vervangen
Incomplete love
Laatst werd ik getroffen door een prachtige, gefingeerde dialoog tussen twee geliefden.
Omdat het in onze blogs niet zal misstaan post ik het hi