Afscheid "Partir c'est mourir un peu"
zaterdag 12 maart 2022
Afscheid
“Patir c’est mourir un peu”
Jaren geleden nam ik geregeld afscheid van mijn vriend. Iedere keer weer wanneer hij als opvarende van de marine voor enkele, of vele maanden vertrok. De hoorn werd als afscheid enkele malen geblazen en dan zag ik langzaam aan de boot uit de haven vertrekken. Ik bleef dikwijls staan totdat ik alleen nog maar de stip in de verte zag verdwijnen. Het was bitter en verdrietig wanneer hij vertrok en zoet wanneer hij weer aankwam en we weer een periode samen waren. Een mooi Frans spreekwoord kan het gevoel niet duidelijker verwoorden: “Partir c’est mourir un peu”. Vrij vertaald: Afscheid nemen is altijd een beetje sterven.
Afscheid nemen kent natuurlijk vele vormen. Afscheid nemen bij een overlijden van een dierbare. Maar ook door een scheiding neem je afscheid. Een bezoek dat weer vertrekt. Uitzwaaien. Een trein die vertrekt met daarin een geliefde in de verte te zien verdwijnen.
Ik kan er in deze tijd van oorlog niet omheen. Zoveel mensen die gedwongen afscheid moeten nemen. Vrouwen en kinderen die vluchten en hun man moeten achterlaten om te vechten. Ik zag zojuist op het journaal een beeld wat mij diep ontroerde, vandaar ook dat ik het niet kan laten hierover te schrijven. Een vrouw, haar handen vuil en beschadigd, met op haar borst een slapend kind. Ze vertelde in diepe droefenis dat door een bombardement haar andere kind was overleden, evenals een ander kind.
Dat macht willen hebben tot zo’n hoge prijs kan leiden. Dat als heerser liefde voor eigen volk niet aanwezig is. Ik kan mij niet voorstellen, wanneer iemand liefde in zich heeft tot deze daden kan komen. Mijn gedachten zijn op dit moment bij al die gruwelijkheden die mensen worden aangedaan. Ik kan op dit moment over niets anders schrijven. Schrijven over verliefd worden, een partner zoeken, zijn in feite op dit moment allerlei onbenulligheden die door alle geweld er even niet toe doen.
“Alleen de liefde overwint, alleen de liefde behoudt”.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 2919 keer gelezen
Vorige berichten
Een meisje van alle landen I
In 1982 heeft Linda de Suza, de artiestennaam van Teolinda Joaquina de Sousa Lança, geboren in 1948 een lied uitgebracht, dat op bescheiden schaa
Het sterke geslacht
Al vanaf mijn 9e jaar weet ik dat een man het (bijna) altijd wint van een vrouw bij een lijfelijk gevecht. Dat komt omdat hij veel sterker is. Hij
Alene til Danmark
Ik zou met iemand naar Denemarken, maar het liep anders en dus ben ik maar in mijn eentje gegaan. Daar had ik wel een aanloopje voor nodig, ook al