terug

Overdenkingen in mijn warme bed

zondag 10 april 2022

De Lente is begonnen. Bloesems sieren de bomen en het is al langer licht. Ik hou van het voorjaar. Nieuw leven, koeien opnieuw in de wei. Lammetjes die worden geboren en vogels die een partner zoeken en gaan paren. Vanmorgen, evenals eerdere ochtenden, werd ik weer vroeg gewekt door het gezang van een merel. De merel is er altijd als het eerste bij. Ik hoor nog geen antwoord van een ander lief die eventueel bereid is om elkaar te ontdekken. Ik lig te luisteren en hoor nu twee koolmeesjes met hun verschillende tonen. Ze zitten vlakbij mijn geopende raam. Ik fantaseer, misschien heeft een paartje elkaar gevonden. Ik hoop dat ze binnenkort in mijn nestkastjes beginnen te nestelen. Ik geniet iedere zomer weer van het aanvliegen van de ouders wanneer ze hun eenmaal geboren jongen aan het voeden zijn.

Het is nog te vroeg om op te staan, maar ik ben klaar wakker. Ik geniet nog even in mijn bed van de warmte van de nacht. Ik luister naar de geluiden, buiten is het stil, windstil. Ergens in de verte het geluid van een auto. Binnen hoor ik de kachel boven aanslaan, want het is nog steeds niet zo warm. Al liggend zie ik witte daken. Het heeft weer gevroren afgelopen nacht. Mijn gedachten gaan alle kanten op. Dikwijls ’s morgens benieuwd naar het nieuws, maar ik laat het vanmorgen even rusten. Het is uiteindelijk zondagmorgen. Of dat iets uitmaakt? Nee natuurlijk niet. Het kan wel wachten. Ik dwaal af door het luisteren naar de zang van de vogels. Dankbaar ben ik dat ik hier in mijn bed kan genieten van de natuur. De natuur die gewoon haar gang gaat. Natuurlijk kan ik mij niet blijven verstoppen voor al het leed dat mensen elkaar aandoen. Ergens anders, ver weg van mijn warme bed, steden worden verwoest, mensen vluchten en mensen sterven.

Toch op dit moment even los van alle nieuws, nepnieuws dat zich over internet verspreid. Wie, of wat moet ik nog geloven? Geloven in eerlijkheid van mensen. Geloven in de liefde?! Een nieuwe liefde? Zonder te generaliseren wie kan ik nog vertrouwen. De ervaring in een zoektocht naar de liefde heeft mij zo langzamerhand wel het e.e.a. geleerd. Daardoor heb ik eerst een wantrouwen bij een nieuw contact. Een stemmetje fluistert regelmatig, blijf alert, blijf oppassen of degene wel is wie hij pretendeert te zijn. Het is helaas realiteit, dat men ook de liefde misbruikt. Hoewel ik het bijzonder knap vind, dat er mensen zijn die iemand zo om de tuin kunnen leiden, kunnen misleiden.

Ook nu in alle rust op zondagmorgen draait de aarde door. Binnenkort is het Pasen. De Matthâus Passion wordt in deze periode op vele plaatsen uitgevoerd. Het lijdens- en stervenshaal van Jezus. Het heeft nu in deze tijd van oorlog een bijzondere dementie Onlangs zag ik op TV dat er een muzikant uit Rusland en een muzikant uit Oekraïne deel uitmaakten van het orkest. Het is de muziek die verbindt.

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 2273 keer gelezen