terug

De verkeerde vrouw

woensdag 11 mei 2022

Wie gezond en gelukkig oud wil zijn, heeft geduld nodig. De tijd gaat immers sneller, maar het leven langzamer. Wandelen en schrijven, mijn idee van gelukkig zijn, gaan sowieso langzamer dan fietsen en praten. Geduld, geduld…

We waren aan de wandel. Het was onverwacht buiïg en niet zo heel warm, waardoor het lastig was om de uitspanning bovenop de heuvel te negeren. 'Zijn wij niet allemaal voorbestemd om te zondigen?' zei de één. 'Het smalle pad leidt naar de hemel', zei de ander. 'Ze serveren hier zelfgebakken appeltaart', zei de derde. Ze glimlachte naar de kaartlezer - die haar een glimlach terug gaf en de uitspanning binnen stapte om te vragen of wij, wandelaars, welkom waren. Ach, de oude Epicurus stelde immers al: 'Het uitgangspunt en de oorsprong van al het goede is de bevrediging van de maag. Zelfs wijsheid en cultuur zijn hier op terug te voeren.' En: 'Lust is het uitgangspunt en doel van een gelukkig leven.'

Geduld, geduld. Die verkeerde vrouw is onderweg. Zet een stukje barokmuziek op, zonder zang. Bij zo'n muziekje schijnt de mens zich het langst te kunnen concentreren - en zo besteedt hij relatief weinig tijd aan levensverkortend ongeduld. We bestelden dus koffie met zelfgebakken appeltaart; voor de vrouw naast me en voor mij de glutenvrije variant. Mét slagroom. Wijze vrouwen, Epicurische vrouwen! Een serveerster bracht ons twee koffie. Eén met gewone appeltaart en één met een koekje op het lepeltje. Excuses volgen, en een nieuwe koffie, zonder koekje. Een andere serveerster haalt de gewone appeltaart weg en brengt even later een glutenvrij appeltaartje zonder slagroom, heel attent omgewisseld voor een glutenvrij appeltaartje mét slagroom. Ook het tweede glutenvrije appeltaartje, met een glimlach gebracht, is zonder slagroom. Wanneer de kaartlezer zijn jas alweer wil aantrekken, serveert een beleefde jongeman het tweede glutenvrije appeltaartje met slagroom. Nog even geduld! Trouwens, zo wijs waren wij nou ook weer niet: Epicurus zou tevreden zijn geweest met brood, water en wat olijven. Zijn idee van geluk, van bevredigend voedsel, was van een verrassende eenvoud: 'Je moet eerder bedenken met wie je wilt eten of drinken dan wat je wilt eten en drinken. Want zonder een vriend is ons leven het voederen van een leeuw of een wolf.'

En dan komt daar dan eindelijk de verkeerde vrouw aan wandelen. Ze loopt over de smalle, steile stoep naar de supermarkt aan de andere kant van de Leidse Kanaaltunnel, die nu zelfs geen 'anaaltunnel' meer heet. Op een nieuw bord moet de tunnel straks voor altijd 'Kanaaltunnel' heten. Die vrouw is een stadsvrouw, de andere vrouw die ik ook ben; de vrouw die andere keuzes heeft gemaakt, een ander leven leidt. De vrouw die te gast is in deze nieuwe, oude stad en die daar dik tevreden mee is. De vrouw die ik ben. Een man fietst mij vanuit de tunnel blij roepend en zwaaiend tegemoet. Wanneer hij bijna naast me fietst, valt hij stil. Verbouwereerd: 'Sorry, de verkeerde vrouw.' 'Toch bedankt voor het groeten, hoor!' Ik kijk achterom, nieuwsgierig naar die andere vrouw, de juiste vrouw. Hij fietst gewoon door. Ik ben hoe dan ook de verkeerde vrouw.

De citaten van Epicurus komen uit 'De troost van de filosofie' van Alain de Botton.

geplaatst door RodeJas - 4256 keer gelezen