terug

Ga je volgende week mee naar de Alpen?

donderdag 30 juni 2022

Of ik mee wil naar de bergen om nog een keer met elkaar, zoals vroeger als jongens eropuit gaan. Misschien wel de laatste keer. Niet te hopen, maar wel een beetje realistisch om verschillende redenen ;)
Het was m’n jongste zoon, hij wordt alweer 40. Geen vaste relatie want z’n vrije tijd zit vol met spannende activiteiten. In de bergen is hij in zijn element. Het begon met wandelen, daarna klimmen en daarna weer van bergen afspringen. Met een klein valscherm, ze zweven dan op de thermiek en kunnen behoorlijke afstanden afleggen.
Samen met zijn oudere broer zijn ze er vaak op uitgetrokken, meestal de Alpen of Pyreneeën, maar ook de Himalaya. Ik ben zes jaar terug voor een eenvoudige tocht meegegaan. Zij noemden het wandelen, maar ik vond het behoorlijk zwaar om een top(je) te bereiken. Een andere keer zijn we met een busje en crossfietsen naar een hoge bergpas gereden. We mochten dan kilometers naar beneden rijden in wild terrein, op kleine bergpaadjes en soms de gewone weg. Dat ging vaak behoorlijk snel. Ik ben toen twee keer over de kop gegaan (wel een helm op pa!) In het prikkeldraad blijven hangen en naast rood zag ik ook bont en blauw.
Je begrijpt dat ik daar meteen aan dacht toen ik de vraag kreeg voor de volgende week. Maar gelukkig bleek het plan iets anders. Het is in de buurt van Chamonix op een camping die al behoorlijk hoog ligt. We slaan daar onze tenten op als basiskamp en er gaan drie kleinzonen mee variërend van 8 tot 17 jaar. Iedere dag een activiteit en dan weer terug naar het kamp. Opa kan ook één of meer rustdagen nemen in zijn hangmat. :)

Ik hoef geen oppas opa te zijn maar gewoon aanwezig, vooral omdat ze zulke goede herinneringen van vroeger hebben, toen we met onze vijf kinderen op vakantie gingen. Later was het moeilijker om met z’n allen op vakantie te gaan, maar dan hadden we de familieweekenden in de Ardennen. Het liep een beetje achteruit, ook al door onze echtelijke perikelen en uiteindelijk de scheiding. Gelukkig hadden alle kinderen op de jongste na (nu 34) hun nieuwe stek.

Tot mijn tweede vrouw haar intrede deed. Zij en ik in Nederland en mijn kinderen in België, maar we hoorden toch bij elkaar. Hoe leer je al die kinderen op afstand nu kennen? Het was eenvoudig, weer oppakken waar we altijd veel plezier aan beleefden. Weekenden in de Ardennen, met iedereen erbij. Mijn tweede vrouw Loes vond dat de moeder van mijn kinderen er gewoon bij moest zijn. Loes was toch niet de oorzaak van onze scheiding? Haar motto voor mij: Als je goed met de moeder omgaat, dan krijg je ook de kinderen mee.
En zo droegen de weekenden in de Ardennen bij tot een heel goede verstandhouding binnen ons gezin. Loes werd door iedereen in de armen gesloten en we waren nog jarenlang gelukkig.

Ik hoef de komende week niet persé een top van een berg te bereiken. Ik kan het ook heel goed beneden in het dal uithouden met een boekje en een biertje in mijn hangmat ;)

Iedereen prettige vakantietijd toegewenst.

geplaatst door jacco - 1239 keer gelezen