Ik hield zoveel van jou...
vrijdag 10 juni 2022
Ik hield zoveel van jou…
is de vertaalde tekst van ‘Ben Seni Çok Sevdim’ een Turkse Lyric’. Afgelopen weekend liepen zoon en ik langs de kade van de Bosporus in Istanbul. Een drukke kade volop levendigheid, aankomende en vertrekkende toeristen, maar ook forensen via de diverse verbindingsboten naar de overkant van de stad en naar de overige liggende eilanden. Op aanwezige bankjes zittende mensen die een ijsje eten, of een broodje simit hebben gekocht van de verschillende aanwezige kleine kraampjes. Om ons heen een wirwar van diverse nationaliteiten. Verschillende talen bereikten onze oren, maar ook melodieën van straatmuzikanten. We stonden stil bij een drietal muzikanten omringd door een groot aantal luisteraars. Na een aantal songs herkende ik de melodie. ‘Ben Seni Çok Sevdim’ “Ik hield zoveel van jou’. Ik was weer terug in momenten van beleving tijdens Turkse series die ik had gezien op Netflix en Youtube. De omgeving, het proeven van de sfeer en deze muziek gaf een extra dimensie aan mijn aanwezigheid in deze bruisende, omvangrijke, bijzondere en culturele stad in het Europese en Aziatische deel van de Turkije.
Nu ik weer thuis ben en nog vol ben van de verse herinneringen denk ik aan de tekst van deze lyric. De tekst en melodie geven een weemoedig gevoel van afscheid. Een afscheid dat ik moest nemen van deze stad, maar ook aan afscheid moeten nemen van liefdes in mijn leven, die ongemerkt op zo’n moment gevoelens van weemoed oproepen.
Ik hield zoveel van jou…
De kostbare parel van een oester
Jij verbergt je, zoals ik mij verberg
Ik hield zoveel van jou, zo diep, diep, diep
Misschien is het moeilijk te begrijpen mijn stilte
Je leest de woorden uit mijn ogen
Ik hield zoveel van jou, ik hield zoveel van jou
Jouw gouden wimpers in de winterzon
Ik hield zoveel van jou, ik hield zoveel van jou
https://youtu.be/Wce8-aiOKzM
Dat is wat muziek doet, emoties oproepen van belevenissen. Zo zal deze stad altijd een blijvende herinnering zijn door de het beluisteren van deze muziek op de kade in Istanbul. Een blijvende herinnering aan de gesprekken van ons beiden. Een moeder en zoon samen op pad en s ’avonds genietend op een terras van een drankje met het zicht op de verlichte brug over de Bosporus.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 2369 keer gelezen
Vorige berichten
Een memorabele middag
In september heb ik op tv de documentaire over het leven van de Japanse kunstenares Yayoi Kusama gezien. Ze was kort daarvoor op hoge leeftijd over
Er ging iets mis met het vorige blog...
Belofte maakt schuld en daarom nu verder waar het vorige blog ophield.
De vraag was: “kan een nieuwe liefde daar nog aan tippen, als je al
Als vliegen om de strooppot, winkeldochters en winkelzonen
Velen van ons zijn in hun jongelingsjaren op dansles geweest. Pakweg 50, 60 jaar geleden was dit iets, dat bij je opvoeding hoorde. De eerste keer