De miljonair
vrijdag 1 juli 2022
Het zal ongeveer 4 geleden zijn dat ik een date had met een gezellige man. We lachten heel wat af en dat vonden we voor een 1e ontmoeting best bijzonder. Plotseling vroeg hij aan mij, houd je van een ritje in een bescheiden cabrio op een mooie, zonnige dag? Jazeker,zei ik, ik heb goede herinneringen aan een cabrio-rit. Hoezo (?) vroeg hij. Nou, we hadden nog niet zo lang geleden een bijeenkomst van 50plusleden in Driebergen. Ik ben toen meegereden met een man die een cabrio had. Na afloop werden we door de rest van het gezelschap uitgezwaaid als meneer en mevrouw Verstappen.
Hij pakte zijn mobiel en liet me een foto zien van een kleine witte Smart met open kap. Wat een geinig ding, zei ik enthousiast, ik wist niet dat ze die auto's ook in een sportuitvoering hadden. Ik haal je a.s. vrijdag op, zei hij. Dan wel graag bij het NS-station, antwoordde ik, ik hoef geen bekijks en nieuwsgierige vragen achteraf van mijn buren. Die vrijdag was het prachtig weer en we reden met open kap naar de Friese omringdijk, van waar je een prachtig uitzicht had over het landschap. De stemming was opperbest en na enige tijd stopte hij bij een groot terras voor een kop koffie.
Nou kan ik het je wel vertellen zei hij, ik heb nog 2 van dezelfde sportwagens. Een gele staat bij mijn huis in Frankrijk en een rode bij mijn huis in Spanje. Ik keek hem verbaasd aan. Weer werd de mobiel gepakt en ik zag de foto's als bewijs. Ja, zei hij met pretogen, ik ben een miljonair. Ga weg, zei ik ongelovig, wat heeft een miljonair te zoeken op een datingsite? Als dat zo is, heb je de vrouwen voor het oprapen en heb je geen datingsite nodig. Jawel, zei hij lachend, om een leuke spontane vrouw als jij te ontmoeten, sta ik graag op een datingsite. Ik ben bovendien van eenvoudige boerenafkomst en zoek dus beslist geen golddigger.
Hij vertelde me dat hij 2e hands tractoren opkocht en liet reviseren. Vervolgens verkocht hij ze in het buitenland aan boeren die zich geen dure nieuwe tractor konden veroorloven. Maar ik geef dezelfde garantie als bij een nieuwe tractor en ik heb voldoende reserve-onderdelen omdat ik ook afgeschreven tractoren opkoop en sloop. Door deze service heb ik veel gratis mond op mondreclame gekregen en is mijn bedrijf uitgegroeid tot een miljoenenbedrijf.
Vervolgens reed hij met mij de Wieringerwaard in en kreeg ik een mini Hollywood-tour van een paar van zijn bezittingen. Kijk, daar staat mijn bedrijf, zei hij en hij wees naar een groot gebouw. Vervolgens reden we langs een kast van een vrijstaand huis. Dat is mijn huis, zei hij. Toen langs een vakantiepark waar hij een dure bungalow aanwees van een afstand. Ik barstte bijna in lachen uit, maar kon dat nog net onderdrukken. Gewoon even langs een paar imposante gebouwen rijden om indruk te maken, dacht ik, slim bedacht ! Hij las het in mijn ogen en grijnsde : nee hoor, het is allemaal echt waar. Maar kom, we gaan lekker dineren in mijn favoriete restaurant en daarna ga ik je terugbrengen naar het NS-station in je woonplaats. Aldus geschiedde.
Bij het afscheid zei hij geamuseerd. Ik vind je een heerlijke spontane meid, maar je bent mij veel te zelfstandig. Ik heb een hele meegaande vrouw gehad, die al mijn wensen zonder protest inwilligde. Ik ben graag de bovenliggende partij, zie je, dat gaat me bij jou niet lukken. Klopt, zei ik met een grijns, in geen honderd jaar. Maar ik heb een heerlijke dag met je gehad, meneer de miljonair, waarvoor mijn hartelijke dank. Ik ook, zei hij lachend. Na enkele weken was hij verdwenen van onze datingsite...
geplaatst door sixty - 2765 keer gelezen
Vorige berichten
Huisdieren (niet) gewenst
Redactie: dit keer heb ik wel tot 3 geteld
Lezers: de vorige blog over eenzaamheid werd in een opwelling geschreven en wellicht onnadenkend geplaatst. Het was niet de bedoeling om iemand te herinneren aan een gemis of verdriet te doen. Het me als dat zo werd gevoeld.
Bij het invullen van mijn profiel werd ik enigszins verrast door de vraag over huisdieren. Zouden kattenliefhebbers liever daten met gelijkgestemden dan met iemand met een of meerdere honden. Het leek niet eens onlogisch maar aan de andere kant ook wel iets dat erg detaillistisch overkomt. Zo zou ik nog wel meer dingen kunnen verzinnen. Inmiddels heb ik begrepen dat de vraag is opgevoerd (overigens niet verplicht in hoeft te worden gevuld) op verzoek van leden die iets minder hebben met huisdieren waardoor ze dat als extra selectiecriterium kunnen gebruiken als een profiel verder wel aanstaat. Volkomen legitiem natuurlijk, net zoals sommige vrouwen mannen met baarden of kale hoofden bij voorbaat afwijzen. Mannen willen bijvoorbeeld soms weer alleen een vrouw die blond is (geweest).
Wat kan je nu verwachten als je de woning zou binnenkomen die ik met Roos deel? Veel interesse in ieder geval, vooral de eerste keer.
Dat houdt in dat je behoorlijk wordt besnuffeld en het zelfs niet onmogelijk is dat ze je hand of arm even likt. Dat is geen pretje want het voelt alsof ze schuurpapier gebruikt van de meer ruwe soort. Er wordt gezegd dat katten extra aandacht geven aan mensen die bang voor ze zijn. Geen enkele date heeft onze woning nog betreden maar ik heb wel enkele kennissen en vrienden moeten redden, die benauwd keken als er ineens een zwarte kat op schoot sprong. Kortom het is nogal wat als je een kat thuis hebt.
Daar staat tegenover dat een kat beter alleen kan zijn dan een hond. Een dagje buiten de deur is dus geen probleem, maar gaat het langer duren dat moet er iets geregeld worden. Ook een kat is een handenbindertje. Dan zijn er nog zaken als haren die overal terechtkomen en andere kleine ergernissen voor een bezoeker.
Wat betekent dat nu in concreto voor mijn profiel en voor degenen
die daarin zijn geïnteresseerd? In de eerste plaats ben ik met name geïnteresseerd in vriendschap en heel misschien wat meer op lange termijn al kan ik me daarbij op dit moment weinig voorstellen. Samenwonen zit er derhalve niet echt in, waardoor het mogelijk probleem met een kat slechts theoretisch is. Mocht er toch iets ontstaan en de potentiële partner is allergisch voor katten dan zal ik voor Roos een thuis zoeken waar ze het zeker goed zal hebben. Mensen gaan voor (huis)dieren. Een huisdier nemen betekent ook verantwoordelijkheid nemen voor een dier en als het aan mij ligt zal Roos nooit meer in een asiel terechtkomen. Mocht iemand gewoon een hekel hebben aan huisdieren of vrezen dat deze te veel aandacht of zelfs liefde krijgen ten koste van de mogelijke partner, dan bestaat er van mijn kant eerlijk gezegd geen verdere interesse. Een huisdier is geen speelgoed of luxe artikel dat je terzijde kan leggen.
Misschien is de vermelding op het profiel toch wel een goede keuze geweest.
Het is ook nooit goed – de letters K
Iedereen probeert in zijn of haar leven er het beste van te maken. Dat kost tijd, energie, aandacht en nog veel meer. Of het vooropgestelde doel wordt bereikt is de vraag. Er gebeuren tijdens het in de praktijk brengen van goede plannen, die niet voorzien waren. Invloeden van buiten, voortschrijdend inzicht, waardoor ik andere zaken voor laat gaan op mijn oorspronkelijke plan.
Ik houd niet van de letter K. Van klagen, kritiek, kortzichtigheid, kontaktarm, kan niet. Nederlanders klagen veel over hun eigen situatie hoewel die best meevalt in vergelijking met de leefomstandigheden in andere landen. Tegelijk hebben mijn landgenoten veel kritiek op omliggende landen. Komt dit omdat we altijd beter willen en nooit tevreden zijn?
Het lukt nooit iedereen 100 procent tevreden te stellen. Dat komt omdat ik wanneer ik voor een persoon kies er meteen anderen opstaan, die het niet eens zijn met die keuze.
Kiezen doe ik vaak. Soms zijn het keuzen die weinig consequenties hebben, maar er zijn ook keuzes die een groot deel van mijn leven bepaalden. Bijvoorbeeld de keuze voor een baan, een partner, een woning. Soma heb ik achteraf spijt van een eenmaal gemaakte keuze.
Ik mag niet klagen over een keuze, die ik zelf gemaakt heb. Dat was mijn eigen verantwoordelijkheid. Natuurlijk heb ik mij laten leiden door mensen uit mijn omgeving, maar het blijft iets van mijzelf.
Vriendschappen die ik aan ging zijn ook een keuze geweest. Van veel vriendschappen heb ik weinig spijt, sterker nog, ik koester (eindelijk een positief k- woord) ze. Ook al zijn het mensen die ik door de fysieke afstand niet dagelijks in mijn armen kan sluiten.
Laat ik niet blijven kniezen en geen knieval maken voor kleine problemen. Kom op, er is zoveel leuks; om met een oud liedje samen te vatten: ’t zijn de kleine dingen die het doen, die ’t hem doen. Om die te ontdekken moet ik wel overal goed koekeloeren. Maar dan krijg ik soms een leuke verrassing, waar ik anders zomaar aan voorbij zou zijn gegaan.
Soms kan ik meer voor elkaar krijgen dan waar ik vroeger niet eens over kon dromen. En ook krijg ik af en toe wat kado.
Alleen als het gaat om relaties kan dat niet. Dan moet ik alle kennis, alle vaardigheid die ik heb in het omgaan met anderen in de ring gooien om een nieuw kontakt te bewerkstelligen.
Kan ik dat? Jazeker, maar er bestaat ook nog zoiets als de wil. Om de bekende quote aan te halen: Kan niet is dood, maar wil niet die leeft nog.
Ik kijk om me heen, wellicht is er een kans, dat die ene waarop ik hoop opduikt.
Kortom: Daten kost wat kracht, wat inspanning. Ik krijg genoeg kansen, laat ik die benutten. Maar als uitsmijter: Ik kom er wel!
Liefde op het eerste gezicht
Liefde op het eerste gezicht
Bestaat dat? Ik googelde en ja, het bestaat! Het is voornamelijk de eerste aantrekkingskracht, lust en een sterke lichamelijke reactie, maar is nog geen liefde. Liefde moet groeien. Tot dusver mijn informatie via Ai. Evenals meerdere dagen tijdens deze warme periode maak ik een wandeling in de vroege ochtenduren. En wandelen is een goede manier om je gedachten te laten gaan.
Vandaag is het twee augustus. Mijn gedachten gingen terug naar deze datum. Precies vijfenvijftig jaar geleden beëindigde mijn aanstaande man zijn zesjarig contract bij de Marine, waarnaar een baan op de wal in het verschiet lag. Ik was er blij mee. Blij omdat ik een relatie, waarbij mijn toekomstige echtgenoot gedurende zijn werk langere periodes afwezig zou zijn, niet ideaal vond. Onze verkeringstijd was dan ook steeds weer afscheid nemen en verwelkomen. Een bijzondere tijd met verdriet bij het afscheid en blijheid met het elkaar fysiek weer terugzien. Honderden brieven hebben we elkaar geschreven, allemaal bewaard en soms duik ik in die historie van ons beginnend liefdesleven en herlees onze gevoelens en belevenissen. Herinneringen uit een lang verleden, uit een andere tijd, met andere mogelijkheden, andere verwachtingen, maar ook hoopvol met jeugdig enthousiasme. Een echt begin aan een nieuw verhaal.
Liefde op het eerste gezicht is als de omslag van een boek. Je blik wordt ernaartoe getrokken en je bent gelijk gecharmeerd. Zo ook toen ik in de disco mijn man voor het eerst zag binnenkomen. Lang, gebruind, licht blond haar. Net terug na een langdurig verblijf op Curaçao. Opslag verliefd!
Nu kan ik mijn verhaal lezen. Het boek is gevuld met al mijn ervaringen, mijn gebeurtenissen. Ons gezamenlijk leven. Steeds met veranderende situaties, andere wensen, en onverwachte gebeurtenissen. Elkaar proberen te blijven begrijpen. Liefde veranderde van een vlinder in mijn buik naar een gevoel van thuiskomen.
Liefde moet groeien. Nu op de leeftijd die ik nu bereikt heb, zal een eventuele relatie een heel ander verhaal worden. Misschien een boek met een prachtige omslag, maar met een geheel andere invulling. Heel realistisch… de tijd en toekomst die oudere senioren resteert om liefde te laten groeien is beperkt. Maar ik denk dan aan andere mogelijkheden voor de invulling van een nieuw verhaal. Vriendschap, genegenheid met vertrouwen in elkaar zou in een nieuwe relatie verbinding kunnen geven. En wie weet… zou dit kunnen leiden tot gevoel van thuiskomen, in welke vorm dan ook.
Liefs,
Monique