terug

Doe jezelf voor zoals je bent...,

vrijdag 29 juli 2022

Doe je zelf voor zoals je bent…,
of wees zoals je jezelf voordoet. Een uitspraak die ik ergens tegen kwam en is blijven hangen. Een uitspraak ook, die niet alleen dit eenvoudige zinnetje behelst. Het is veelomvattend. Er gaat nogal wat schuil achter dit gezegde. Willen aanpassen om gewaardeerd te worden, een rol spelen om geaccepteerd te worden, of aardige gevonden te worden. Het is vermoeiend om niet je eigen zijn te blijven volgen, het kost enorm veel energie en is ook niet eeuwig vol te houden. En toch gebeurt het op het werk, in een relatie, of in andere situaties.

Als kind leer je al, dat je aardig moet zijn, als er bezoek komt, ook al mag je die oom, of tante niet. Ik speelde het spelletje mee, dat ik een lief , aardig en beleefd meisje was. Beleefd zijn kan dat worden genoemd. Ik herinner mij nog als 8 jarige, dat wij gegeten hadden bij bezoek aan mijn vaders broer en gezin. Het was nogal een eindje van ons huis vandaan en wij bleven daar eten. Toen wij afscheid namen bedankte ik ze voor het heerlijke eten, terwijl ik het vlees moeilijk weg had gekregen en ik het helemaal niet lekker vond. Toch liet ik er niets van merken.

En ja, als kind, later als tiener wilde ik aardig gevonden worden. Ik wilde niet gepest worden, omdat ik anders zou kunnen zijn dan de rest. Onbewust heb ik mij toen toch aangepast. Vooral als tiener wil je erbij willen horen. Dezelfde stijl van kleding en interesses, hoewel ik helemaal niet idolaat was van Elvis Presley, maar had wel een afbeelding van hem in mijn agenda en een poster op mijn kamer hangen. Conflicten ontstonden in die tienerjaren dan thuis, waar ik mijzelf kon zijn en ook omdat ik mijzelf steeds meer leerde ontdekken.

Aanpassen aan situaties doe ik al mijn hele leven. Ga ik naar een ander land, ik heb zeven jaar in een klein dorpje Frankrijk gewoond, dan pas ik mij aan bij de gewoontes van mijn omgeving. Ik probeer de taal te spreken en houd mij aan de gewoontes en regels van het land. Mij zelf aanpassen is wat anders dan een rol spelen.

Wanneer ik naar een romantische film heb gekeken en het eindigt in een Huwelijk, zie ik alleen maar hoe die film eindigt, maar niet het vervolg. Dan begint het echte leven pas. In een hechte relatie ben je verbonden in vrijheid. Jezelf kunnen zijn en je eigen persoonlijkheid niet verliezen.

Gelukkig ben ik ouder geworden en heb ik geleerd van de normen en waarden en beleefdheden als kind mij bijgebracht. Ik heb mijzelf als jong volwassene leren kennen, mijzelf in de loop der jaren kunnen ontdekken. En daar ben ik blij mee. En aanpassen zal ik altijd blijven doen. Mijn motto is en blijft: ik ben zoals ik ben.

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 2208 keer gelezen