terug

De genen

woensdag 31 augustus 2022

Op onze leeftijd is er zelden meer sprake van dat we serieuze pogingen ondernemen onze genen door te geven. Degene die daar wel mee aan de slag wil is denk ik op de verkeerde datingsite terechtgekomen. Genen hebben verstrekkende capaciteiten. Het is al meerdere generaties zo dat de mannelijke loten aan de takken van de stamboom waartoe ik behoor een vurige haardos en weerbarstige krullen hebben.Bij mij is daar niets meer van te zien. Achter de rits is het overigens nog kits. Mijn schaamhaar past nog niet bij een éminence grise. Ja, ik geef het toe, ik straal daardoor niet direct autoriteit uit. Maar daar is het mij ook niet om te doen. Ik zal het daarom ook nooit van een andere kleur voorzien. Om een tipje van de (s)luier (grapje) op te lichten. Ik hanteer zo nu en dan wel het scheermes om een andere look te creëren van mijn adamskostuum.

Andere aspecten van onze genen zijn bepalend voor de verschijningsvorm, waarbij vaak van een onderlinge correlatie sprake is. Als iemand ‘kort van stuk’ genoemd wordt, is er vaak ook een prominent ‘breedte’ gen en samenhang met het ‘obesus’ gen. Ben je lang, dan spelen ‘tegenovergestelde’ genen een prominente rol. Peertype, appeltype, graatmager, noem maar een willekeurige typering op, er wordt in alle gevallen een verwijzing gemaakt naar de mate waarin obesus ons profiel bepaalt. “Een paar kilo meer” wordt in sommige gevallen trouwens verkeerd van de (weeg)schaal afgelezen. Want zijn het nou Engelse of metrische ponden?

Bij wie de genen natuurlijk geen enkele rol speelt zijn onze ‘geesteskinderen’. De reacties daarop daarentegen des te meer, specifiek die welke ‘gekleurd’ worden door het temperament van de lezer.

Er was op mijn eerste blog een reactie waarin mij werd verweten een zekere spirituele geaardheid aan de dag te leggen terwijl ik met mijn houding ten aanzien van kinderen elders in dat blog daar onrecht aan zou doen. Ik was me van geen kwaad bewust omdat ik me op dat moment niet kon herinneren dat daar aanleiding voor zou zijn geweest. Het bepalende gen voor het functioneren van mijn geheugen had wat beter van samenstelling kunnen zijn. Voor mij staat spiritualiteit los van een eventuele kinderwens. Voor een bijdrage aan een volgende generatie zal ook het merendeel van de goegemeente op deze site niet meer in de rij staan.

In hoeverre mijn genen bepaald hebben of mijn DNA mij in de toekomst nog gunstig gezind is moet ik ook maar afwachten. Wellicht dat ik daarvan over enige tijd verslag van kan doen in een blog op 100plus.

Solo

geplaatst door Solo - 1800 keer gelezen