terug

Eerst opruimen, anders wordt het een rommeltje, ook bij het daten

maandag 29 augustus 2022

Kort geleden leek het in mijn huis een puinhoop. Er waren werklui in of beter gezegd aan mijn woning bezig met een flinke verbouwing. Voor en achter heeft een bedrijf nieuwe kozijnen geplaatst, maar eerst moesten de bestaande kozijnen losgebroken worden. Ik zat twee dagen in de rommel. Nadat de heren weg waren resteerde er voor mij een flinke schoonmaak.

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden. Dat geldt voor het lichaam, voor – zoals bij mij – voor mijn huisje, maar het is ook van toepassing op alles wat er verder in het leven gebeurt. Voordat je aan iets nieuws kunt beginnen moet eerst alles wat oud is, wat er niet meer toe doet of wat in de weg staat afgebroken zijn en daarna opgeruimd worden.
Voor de verfraaiing ben ik afhankelijk van professionals; ook het afbreken en deels het opruimen laat ik liever aan vakbekwame mensen over.

In een aantal profielen en ook in blogs lees ik, onder welke omstandigheden een vorige relatie beëindigd is. Ik vind dat heel persoonlijke gebeurtenissen, dat er een einde is gekomen aan een contact hoeft niet tot in details beschreven te worden. In een enkel geval kan de weergegeven situatie herleid worden tot mensen, die herkend worden door anderen op een datingsite. Dan is er van de veelgeroemde privacy niet veel meer over. Hoe zou het komen, dat het uit de doeken doen van het ontstaan van een verbintenis juist wel van a tot z genoemd kan worden, zonder dat iemand zich daar aan stoort? Terwijl het hier ook om de persoonlijke levenssfeer gaat; mogelijk vind niemand dat een punt, omdat het een positieve ontwikkeling is?

Het stoppen met een contact, vriendschap, relatie is eigenlijk een verdrietig proces, niet iedereen doet dit op dezelfde manier en ook niet in dezelfde tijd. Ik ken mensen, die zich daar tegenwoordig heel gemakkelijk van af maken, vaak wordt daarvoor zelfs een sms bericht gebruikt. Zou men dat doen omdat zo’n “slecht nieuws bericht” veel meer confronterend is, als het verteld wordt in een telefoongesprek of face-to-face ? Hoe vaak is er bij het verbreken van een contact een wederzijdse kennis of vriend om beiden te troosten, te steunen? Voor een goed begrip, ik doel hier niet op mediation! Ik denk niet dat dat laatste vaak gebeurt. Veel vaker zal een van beiden nadat het bericht over de relatiebreuk is aangeland hulp zoeken en krijgen van een hartsvriend of hartsvriendin. Degene die het nare bericht gaat verkondigen heeft ook veelal van te voren er al met iemand anders over gesproken.

Een luisterend oor, een arm om de schouder, degene die van het ene op het andere moment gehoord heeft dat de band verbroken is, dat is van wezenlijk belang. Een familielid, bijvoorbeeld een broer of een zus is dan ideaal, die weten doorgaans veel over de omstandigheden van hun zus of broer. Luisteren, aanhoren, niet meteen met oplossingen komen, wel begrip tonen en even het zonnetje zijn als het nodig is!

Deze manier van aandacht geven kan natuurlijk alleen als de ander daarvoor open staat. Ik krijg af en toe telefoontjes van iemand die haar hart wil uitstorten; als ik dan aanbied even langs te gaan om het verhaal aan te horen krijg ik een ontwijkend antwoord.
Is het troosten ook een proces, dat voor iedereen verschillend verloopt?

Ook het weer opbouwen nadat alle puin geruimd is valt niet mee. Hoeveel tijd neem je daarvoor? Gaan velen te lichtvaardig weer op vrijersvoeten? Ik hoor verhalen van mensen die daten terwijl er zelfs nog geen begin met de eerder genoemde afbraak gemaakt is. Hopelijk zijn het uitzonderingen.
Uithuilen en opnieuw beginnen is geen sinecure. Hangt het mogelijk af van ons karakter? Gevoelsmensen en heel in het bijzonder hspers, mensen die hoog sensitief zijn reageren anders na het verbreken van een relatie dan broodnuchtere types…

geplaatst door Aktivo1 - 2011 keer gelezen