terug

Ontmoeting in de lucht

maandag 22 augustus 2022

November vorig jaar waren we gelukkig nog in staat om samen een week naar Lissabon te vliegen. Vorige week was ook hier duidelijk dat ze er niet meer was. Loes bestond alleen nog in mijn gedachten. Ik stond nu alleen op Schiphol.

Door reservatie was ik bij de eersten naar binnen. Stoel 14C was aan het gangpad, kon ik tenminste mijn benen strekken.
Een hele rij mensen wrong zich langs de stoelen op zoek naar hun zitplaats. Een lachend gezicht keek mij aan en gebaarde dat zij naast mij kwam zitten. Door op te staan kon ze er makkelijk langs, achter haar kwam een volgende dame die op 14A wilde zitten. We bleken alle drie dezelfde taal machtig te zijn. Twee Nederlanders en een Portugese op weg naar Lissabon. De Portugese dame had al heel lang een connectie met Nederland, ontstaan doordat ze ooit trouwde met een Nederlandse man. Ze was bij haar dochter geweest die in Nederland woonde. De andere dame, leek me wat jonger, had haar vader begraven in Nederland en moest weer terug naar de Algarve. Overstappen in Lissabon op een toestel naar Faro. Ik vertelde ook het doel van mijn reis: Oppassen op de drie poezen van mijn dochter, terwijl zij zelf ook op vakantie ging. Bij mij thuis bleven ook twee poezen alleen achter. Gelukkig heb ik een lieve buurman die ze graag om de dag komt bezoeken. Tot zover mededelingen die je meestal niet doet terwijl je het eerste half uur in het vliegtuig zit. Of misschien ook wel, ik vind het prettig om te communiceren.

De stewardess kwam met koffie, brood en bier langs. De Portugese dame hoefde niets te hebben. Voor het afrekenen had de stewardess ons twee samen bedacht en gaf één rekening waarop we beiden onze kaart wilden geven. Gelukkig zat ik vooraan en zei manmoedig dat ik zou betalen.
De mevrouw naast me had al een vriendelijk gezicht, maar nu bedankte ze mij hartelijk en verontschuldigde zich dat haar naam niet vernoemd had. Zo maakten we kennis met elkaar. Zij was makelaar in de Algarve, vooral in het duurdere segment. Er ontstond een geanimeerd gesprek met heen en weer uitwisselen van onze belevenissen. Ik heb ook een paar jaar overwinterd in de Algarve. Toen kwamen andere interesses voorbij waarin heel wat overeenkomsten waren. We haalden zelfs foto’s boven, want die heb je altijd bij je in je telefoon. Ik van mijn Loes die vorig jaar nog naast me in het vliegtuig zat. Van mijn dochter waar ik ging oppassen. Zij van haar vader die overleden was en haar dochter die sinds vorig jaar naast haar is komen wonen om haar moeder met haar werk te helpen enz. De vader van haar kind was al vele jaren geleden vertrokken.

Een vliegreis was nog nooit zo snel voorbij gegaan. We hoorden de piloot zeggen dat we zouden landen in Lissabon. Ze gaf me haar naamkaartje met gegevens en even later liepen we samen naar de bus die ons tot de aankomsthal bracht. We bedankten elkaar voor het mooie gesprek. Zij vlug naar de volgende douane richting Faro en ik door naar de taxistandplaats het bruisende Lissabon in.

Toen ik later de hele reis overdacht besloot ik om haar een berichtje te sturen, dat ik goed was aangekomen en de vraag hoe het haar was vergaan?
Zaterdagochtend appte ze terug dat ook zij weer thuis was, goed had geslapen en nog ging genieten van een rustig weekend. Ik kon altijd langskomen als ik weer eens de Algarve bezocht.:)

geplaatst door jacco - 1106 keer gelezen