De gloeilamp
dinsdag 11 oktober 2022
Ik ben een wandelaar. Hoewel: De podoloog die mijn steunzolen maakt, heeft me zojuist aangeraden om te gaan zwemmen vanwege de symmetrie in die beweging. Linkshandigheid eist zijn tol. Vroeger, ja, vroeger was ik een zwemmer. Ik stond om zes uur op om eerst nog even te gaan zwemmen. Als linkshandige was ik ook de rechterhand van mijn linkshandige vader bij het solderen van stekkertjes en ander nuttig elektrisch spul. Mijn moeder daarentegen mopperde dat ik haar theedoeken streek met de bout in de verkeerde hand; zo zou ik het snoer nog eens verbranden. Zo af en toe raap ik de stukjes van wie ik was (en vooral, van wie ik meende te moeten zijn) bij elkaar om tot een passend 'ik ben' te komen. Het is verloren tijd. Ik wórd nog steeds. Ik mag dan al wat ouder zijn, ik ben verre van af. Voor zover dit een probleem is waarvoor een oplossing nodig is, is de oplossing simpel. Niks emotioneel lichaamswerk, stilteretraites of tantristische denkoefeningen voor de linker- en rechter hersenhelft. De oplossing is, jawel, veel wandelen - en verder weet ik het ook niet. Ik weet immers alleen wie ik was in de situaties die op mijn pad kwamen - en de wegmarkeringen zijn aan de achterkant nu eenmaal duidelijker te lezen dan aan de voorkant.
Wanneer ik vooruit kijk, lijkt het leven te draaien om één oplossing. Niet dat het ooit een probleem was, zelfs niet toen de ijsbloemen op het slaapkamer raam stonden. Ik kan mij geen kou herinneren. Wel warme kruiken en wintertenen, en een kachel waarop jas, muts en wanten bij het ontdooien koeienaalt gingen lekken. 'Heb je dáár verdikkeme weer geschaatst?' Mijn moeder was er nooit geweest, daar in het winterparadijs.
Het op te lossen probleem is niet de opwarming van de aarde, maar de vraag hoe wij, alleengaanden, onszelf warm kunnen houden in tijden van schaarste. 'Wacht ons een winter vol energiebesparingstips?', las ik op Things2Share. Nu moet je voor tips bij mij zijn (voor twijfels trouwens ook). Vraag het RodeJas! Er was plek voor drie tips:
Tip 1: Ga samenwonen in een kleine flat. Tip 2: Ga elke avond uit eten. Tip 3: Trek sokken aan in bed. Met de aantekening dat ik al in een kleine flat woon, en ik voor tip twee een rijke vrijer nodig heb die mijn sokken kan verdragen. Zelf kan ik fysieke kou beter aan dan emotionele kou; het komt dus behoorlijk precies met die vrijer.
Ben je genoeg opgewarmd voor de finale, voor Tip 4? Die oplossing bestaat al zo lang, dat hij zelf als probleem wordt beschouwd. (Al vind ik vliegtuigen een groter probleem, nog groter dan houtkachels en auto's die maar fietsers en voetgangers blijven aanrijden.) Op de schaal slecht - slechter - slechtst scoort hij het allerslechtst, mijn oplossing. Hij mag alleen nog onder de toonbank worden verkocht (we zijn me het tolerante landje wel) en je brandt er je vingers aan. Terwijl ik de ene kille led lamp verving door een andere, een fellere, was hij mijn lumineuze ingeving: Een lamp die licht én warmte geeft, dat zou fijn zijn, zo vlak boven mijn ronde tafel…
geplaatst door RodeJas - 2457 keer gelezen
Vorige berichten
Zo vrij als een vogeltje of een vleermuis
Voor middelgrote afstanden (tot pakweg 25 km.) maak ik bij voorkeur gebruik van mijn gewone fiets zonder elektrische ondersteuning. Voor grotere af
Herinneringen liggen aan de bron voor de toekomst
Herinneringen liggen aan de bron van de toekomst
Herinneren…Weet je nog mam, toen we… Onlangs zaten we met heel ons gezin aan
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets