Doe eens vrijwilligerswerk voor een ander
donderdag 27 oktober 2022
Tegenwoordig doen veel ouderen of gepensioneerden wat aan vrijwilligerswerk. Op de infotafel van ons gemeentehuis ligt dan ook een dikke ordner waar allerlei instanties instaan die vrijwilligers zoeken.
Nou weet ik uit ervaring dat vrijwilligerswerk verplichtingen met zich meebrengt. Ik kan niet zomaar afzeggen als het me een keertje niet uitkomt, of als ik vanwege winterse gladheid niet met de auto of met de fiets er naartoe durf. Ook ben ik niet zo'n mantelzorgtype, ik wil graag helpen bij wat ik zelf leuk vind om te doen en ook op de tijd die mij uitkomt. Ik vond dat dichtbij mijn eigen huis.
Ik heb al eens geblogd over een oude buurvrouw die verderop in mijn straat woont en waar ik in 3 jaar tijd eerst de voortuin en naderhand ook de achtertuin beetje bij weer toonbaar heb gemaakt. Deze dame was daar erg blij mee en na afloop van het snoeien en onkruid verwijderen dronk ik dan gezellig een kop koffie bij haar. Vooral de grote ligusterheg leverde veel tuinafval op, dus leende ik regelmatig een extra kliko bij een van de andere buren, zodat het snoeiafval in een keer opgeruimd kon worden. Eens in de zoveel tijd kwam de oude dame me een bos bloemen brengen of een fles rode wijn.
Eind vorig jaar werd de buurvrouw opgenomen in het verpleeghuis en de woningbouw had bij de oplevering van haar huis niks te klagen over de staat van de voor- en achtertuin. Uit dankbaarheid ontving ik een mooie bedankkaart van haar, vergezeld met een doos chocola, waar met grote letters Merci op stond. Nu woont er een jong stel in haar huis, die kunnen het zelf. Bovendien werd al dat extra tuinieren best zwaar voor mijn spieren, dus dat kwam mij ook goed uit.
Wat ik vandaag hoorde, is totaal andere koek. Een 50pluslid heeft liefdevol de verzorging van de kat en de oude hond van haar vriend op zich genomen, na zijn overlijden. Nou weet iedereen dat een hele dag weg met een kat geen probleem is, maar als je de hond niet kan meenemen er iemand voor de hond nodig is. Een hond moet nu eenmaal 3 tot 4 keer op een dag worden uitgelaten. Als je geen familie in de buurt hebt en dat ook niet zomaar aan de buren durft te vragen, ben je afhankelijk van een oppas.
Zij wilde dolgraag aan de fietstocht van Aktivo1 a.s. zaterdag deelnemen, dus had zij contact gezocht met een hondenuitlaatservice die werkt met vrijwilligers. Ze moest wel een klein lidmaatschapsbedrag betalen, maar het uitlaten van de hond kostte dan verder niets, dat deed een vrijwilliger. Iemand moet dan wel die dag kunnen, dus dat moest ze bijtijds regelen. Dolblij kon ze berichten dat het haar gelukt was. Wat blijkt nu? Ze had de sleutels al bij de vrijwilliger gebracht en nu wil die opeens 50 euro voor het oppassen hebben. Uiteraard heeft ze de afspraak geannuleerd, maar ze heeft haar huissleutels nog niet terug.
Ook heb ik weleens gehoord dat bij schoorsteenvegen of het riool ontstoppen er opeens hoge prijzen per meter worden berekend, zodat die kosten opeens behoorlijk kunnen oplopen. Ik weet uiteraard dat je voorzichtig moet zijn met internetbedrijven en eerst even googelen op recensies over zo'n bedrijf. Als er echter geadverteerd wordt met vrijwilligers, denk ik echter ook niet meteen aan dit soort praktijken. Ik vroeg haar dus of ze het goed vond dat ik via het schrijven van dit blog hier ook eens de aandacht op zou vestigen. Graag, was haar antwoord. Bij deze dus...
geplaatst door sixty - 1747 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.