terug

Om elkaar vast te houden…

dinsdag 11 oktober 2022

moet je elkaar kunnen loslaten.

Toen mijn vader na zijn pensionering thuis bleef klaagde mijn moeder tegen me: “ ik word af en toe gek van hem, hij blijft maar achter me aanlopen, vraagt wanneer we gaan koffie drinken, wil de piepers schillen voor het avondeten, gaat mee boodschappen doen, vindt het ongezellig als ik in de hobbykamer bezig ben….”
Mijn ouders waren niet het meest romantische stel, tijdens zijn loopbaan vonden ze vakanties heerlijk maar na de pensionering was er van het vakantiegevoel weinig over, het werd meer het verplaatsen van de dagelijkse routine naar een andere plek.
Dit was een schrikbeeld voor mij dus ik had al voor mij zelf uitgemaakt dat dit ons niet zou overkomen, voorzichtig legde ik bij mijn man in de week dat hij gerust wat hobby’s erbij kon zoeken voor na zijn pensionering.
Helaas liep ons huwelijk stuk dus samen gepensioneerd zijn maakten wij niet mee.
In mijn volgende relatie ging het eigenlijk vanzelf: we hadden beide hobby’s, gaven elkaar ook de ruimte om daarmee aan de gang te gaan en zochten zelfs overeenkomsten: zo hebben we 2 flats opgeknapt, leerde ik de functie van verschillende gereedschappen en hij hielp mee met mijn hobby’s door op te spannen, samen gingen we uitnodigingen ontwerpen en zijde schilderen.
Hij ging alleen op pad als hij ergens op visite ging en ik kon ook naar mijn vriendinnen gaan en staan waar ik wilde. En als we weer thuis waren dan hadden we genoeg stof om over te praten. Natuurlijk gingen we graag en zoveel mogelijk samen op pad, we hadden ook veel gezamenlijke interesses en beide waren we nieuwsgierig genoeg om te kijken wat er achter een onbekende bocht lag.
De balans was wat dat betreft in evenwicht, we voelden ons vrij om te gaan en staan maar genoten van samen dingen te doen.
En we konden ook heel goed samen stil zijn.
Volgens mij heeft dat te maken met vertrouwen en respect, een belangrijk fundament voor een volwassen relatie waarin je elkaar de ruimte geeft om jezelf te blijven en daarmee ook een veilig gevoel binnen de relatie.
Het kost tijd om die balans te vinden, het kan best wel eens wiebelig zijn, de wil en doorzettingsvermogen moeten van 2 kanten komen. Misschien ligt het ook wel aan de manier waarop je in een relatie staat: verwacht je veel of hoop je veel? Maar als het lukt dan geeft dat een grote mate van gelukkig zijn: elkaar genoeg los kunnen laten om bij elkaar te kunnen blijven.

geplaatst door Angi - 1752 keer gelezen