Verzekerd zijn ook van en in de liefde

Ik vertelde pas in een blog al over het Jaar van het Vuurpaard. Dat je dan meer geneigd bent actie te ondernemen, erop uit te gaan, contact te maken enzovoorts.
Zelf heb ik daar ook wel zin in!
Misschien is dat nog extra omdat ik zelf een Vuurpaard ben volgens Chinese astrologie.
Maar ik heb wel behoefte aan nieuw, weggaan, leuke dingen doen!

Ik ben nog niet weggeweest, grotendeels omdat het weer tot voor kort naadje hopeloos was.
Maar ik ben wel begonnen om aankondigingen op Facebook van leuke dingen op te slaan in een map op de PC.

Eentje is het gezamenlijk vieren van de Internationale Vrouwendag op 7 maart. Dat is nu ineens overmorgen al?!
En dan denk ik nu toch alweer, “Hmmzzz, kweet het nog niet.”
Dan loop ik tegen die denkbeeldige drempel aan van weggaan, vreemde mensen, misschien leuk, misschien helemaal niet, bladibla.
En ook omdat het ’s avonds is en je tegenwoordig toch via-via rare verhalen hoort dat het niet meer veilig is voor vrouwen en meisjes. Dat is toch in mijn achterhoofd blijven hangen.

Dan heb ik nog 2 uitjes deze maand maar dan binnen 1 weekend op twee achtereenvolgende dagen.
De ene is de Feel Good Lente Fair, de andere is de open dag bij de brandweerkazerne hier in het dorp.
Het laatste lijkt me erg leuk. Ook geen grote tijdsinvestering perse. En het is 400 meter bij me vandaan. Er is dan een brand demonstratie, een rondleiding door de kazerne en een kijkje in een brandweerwagen.
Dat lijkt me best wel eens tof!

Vanmiddag heb ik ook de knoop doorgehakt over een training die de SMWO aanbied. Ik heb daar al eens vaker naar zitten kijken, ze hebben best leuke dingen. Maar meestal was het altijd in de ochtend en dat werkt voor mij gewoon niet.
Nu echter was het begin van de middag.
Voor ik daar ook weer over ga twijfelen, ben ik meteen in de telefoon geklommen.
Aanstaande maandag heb ik een intake gesprekje. Ik ben benieuwd!

Nou nog door blijven gaan met uitjes verzamelen, én erheen gaan natuurlijk. In ieder geval toch geregeld.
Ik weet op zich dan wel dat het belangrijk is zulke dingen te doen, maar punt is dat je met een klein budget snel uitgeboerd bent.
Maar anderzijds moet ik toch weer wat meer gaan ondernemen. Eerst ging ik geregeld uit naar een leuk muziekcafé. Helaas gooide de pandemie roet in het eten.
Een tijd leek het er op dat het café ook permanent gesloten werd, dat was ook aangekondigd, omdat ze te lang inkomsten hadden moeten mislopen en het niet bol konden werken.
Maar wonder boven wonder gingen ze een tijd na de pandemie toch weer open.
Ik blij, alleen moest je toen ineens kaartje reserveren online. En daar hou ik dan weer niet van. Het was altijd gratis, gewoon een leuk muziekcafé met elke keer een andere band. Nu moest je dan én boeken én betalen.
Ik hou altijd graag de vrijheid om als ik onverhoopt geen zin heb of moe ben of… of… toch niet te gaan. Als je dan wel een kaartje hebt gekocht, heb je die vrijheid niet meer.
En zo ben ik sinds de pandemie begon niet meer uitgeweest.

Hoog tijd om weer wat meer mijn neus buiten de deur te gaan steken. Pest is altijd dat die comfort-zone ze verrekte comfortabel wordt, haha.
Dus moet ik mezelf dan echt een schop onder mijn achterste geven om ook daadwerkelijk te gaan.

Wat daar niet bij meewerkt is het feit dat ik in tegenstelling tot veel mensen extreem goed alleen kan zijn.
Ik ben heel leuk en goed gezelschap, hihi.

En nog iets wat wel meespeelt, is het alleen overal naar toe moeten gaan. Als je een partner hebt, doe je dat toch makkelijker. Kun je zeggen dat het niets uit maakt, of niet uit zou moeten maken, maar dat doet het gewoon wel. Tenzij je misschien een mega sociaal fuifnummer bent, maar zoals ik zei kan ik heel goed alleen zijn. Dan ben ik in prima gezelschap!
Dus voor mij maakt het wel of niet hebben van een partner absoluut verschil. Dan komt soms de een aan met een leuk idee of de zin om ergens heen te gaan, dan de ander.

Een ander iets als je een partner hebt, is dat ik me dan veel veiliger voel. Ik ga alleen niet het bos in. En nadat ik toch hier en daar rare verhalen hoor over meisjes en vrouwen die aangevallen worden als ze alleen in het donker buiten zijn, voel ik me dan ook niet meer 100% veilig.
Ik ben geen angsthaas, maar het speelt toch een rol merk ik.
Het bos gaat vnl. omdat er veel mensen hun hond los laten lopen en ik ben bang voor honden. Opgegroeid met grote waakhonden waar ik niet bang van was. Maar zelf ooit gebeten en mijn zoon 2x half aan gort thuis gekregen nadat ie aangevallen was door een hond. Word je niet vrolijk van.
Ik vergeet nooit meer dat ik de schoen van zijn voet moest halen om te kijken hoe erg het was, niet wetende of zijn tenen nog wel aan zijn voet vast zouden zitten. Of de voorkant van zijn voet. Zoiets wil je als moeder never nooit meemaken, zelfs niet als je doktersassistente bent en medisch niet voor een kleintje vervaard.

Tenzij ik een partner aan mijn zijde heb die niet bang is voor honden en mij ervoor beschermt, ga ik niet alleen ergens heen waar honden los lopen.
Ik kan daardoor helaas ook nooit gaan kijken of Kabouter Spillebeen heen en weer zit te wippen op een rode paddestoel met witte stippen. En die groeien hier wel in het bos!
Elke herfst wil ik erheen, maar ja… Altijd weer die honden.

Maar om op een vrolijke noot te eindigen… ik ben in ieder geval goed bezig. Wat dingen in het spreekwoordelijke vat en 1 ding vastgezet!

Het voorjaar staat voor de deur, nu ik dit schreef werd dagen later tot 18 graden door het KNMI voorspeld. Of dat bewaarheid zou worden bleef de vraag, we konden wel dubbele cijfers verwachten. De hogere temperaturen stimuleren voorjaarsbloeiers boven de grond te komen, hoewel ik de afgelopen weken terwijl het nog licht vroor toch al krokussen en sneeuwklokjes in de perkjes ontwaarde. De groei, de bloei en de teloorgang van de planten volgt de loop der seizoenen.

Ik hoop weer op veel kleurtjes in mijn kleine tuin, van de vaste planten en de bolbloemen. Voor mijn verjaardag had ik al enkele potjes met bollen gekregen, die hebben binnenshuis gebloeid, na de bloei gaan die de tuin in, vol spanning of ze volgend jaar ook buiten presteren. Misschien komt er weer een mooie oogst van frambozen en druiven zoals vorig jaar.
In de eerste 15 jaar groeien mensen ook, de een wat meer dan de ander. Er zijn reuzen bekend, zoals Cajanus en dwergen. Hoe lang iemand wordt kan een behoorlijke invloed hebben op zijn of haar leven.

Lange mannen hebben vaak minder moeite met het vinden van een partner dan vrouwen, die flink uit de kluiten geschoten zijn. Waarom zou dat zo zijn, biedt een relatie met een lange man bepaalde voordelen, of wordt nog steeds gedacht vanuit een zekere dominantie?
Ik vind het prettig, als een vrouw en ik elkaar vrijwel recht in de ogen kunnen kijken. Raar, als de dame slechts een paar centimeter langer is dan paar partner, vriend of date, dan wordt daar wat meesmuilend tegen aangekeken. Maar als een man een stukje of zelfs een flink stuk langer is, dan wordt het wél geaccepteerd. Als het verschil erg groot wordt spreekt men van jut en jul…Heeft het iets te maken met ons schoonheidsideaal?

Groei is niet alleen fysiek maar ook geestelijk een dingetje. Onze ouders stimuleren uiteraard de lichamelijke groei van hun kinderen, en als het goed is ook hun geestelijke groei. Dat noemen we opvoeden. Door scholing en door mensen, met wie we omgaan gaat deze laatste wasdom verder. Die groei gaat niet bij iedereen in hetzelfde tempo en ook niet met hetzelfde resultaat.

Het komt helaas ook voor, dat de geestelijke groei blijft steken op een bepaalde leeftijd. Dat kan komen door oorzaken, waar de persoon waar het om gaat zelf niets aan kan doen.
Een relatie kan ook een groei meemaken of juist een krimp. Soms is er sprake van ups en downs in de relatie. Een date kan ook uit hoogtepunten en dieptepunten bestaan. Dat weet je nooit van tevoren. Op grond van het profiel lijkt het allemaal heel veelbelovend. Totdat er iets boven komt drijven, waar de daters geen rekening mee hielden.

De ontwikkeling van een date tot relatie gaat niet als vanzelf. Dat traject moet je voedsel te geven, van dat voedsel hangt de duurzaamheid van de relatie af.
Wie gaat winkelen weet, dat goed voedsel belangrijk is voor de gezondheid. We moeten ons door de reclamecowboys niet alles laten aansmeren, en dat geldt ook bij het daten. Er wordt regelmatig geprobeerd door buitenstaanders invloed uit te oefenen op een relatie. De beste stuurlui staan aan wal, soms zijn het familieleden, soms kennissen. Welke waarde moeten we aan hun advies toekennen? Helaas kunnen die raadgevingen de relatiegroei juist in de weg staan.

Hopelijk kent de groei van een relatie veel kleuren, is die groei niet saai en niet voorspelbaar. Dat waren veel relaties vroeger wel. Zouden de huidige sociale media de groei in de weg staan of juist van nut zijn? Of, was de relatieontwikkeling vroeger – heel lange huwelijken met huisje boompje beestje, ouderwetse rolverdeling – tot de dood hen scheidt beter?

Emoties en gedachten over emoties zijn de boodschappers over hoe je je van binnen voelt. Binnen in je lijf kan het aardig vol zijn van emoties. Soms voel je zelfs meerdere emoties achter elkaar. Wacht niet tot je lichaam gaat schreeuwen, leer luisteren als het lichaam nog fluistert (Eugene Gendin).

Allereerst zijn er 3 emoties die alle drie beginnen met de letter B : Blij, Boos en Bang. Vervolgens komt 2 x de letter V : Verlangen en Verdriet. Dan heb je ook nog : Onrust, Schaamte en Droom. Emoties willen graag naar buiten komen. Helaas kan dat niet altijd en ook niet overal, zeker niet in het gezelschap van mensen die deze emoties niet bij jou hebben veroorzaakt. Dan zal je die emoties moeten inslikken, blokkeren als het ware. Dat valt niet altijd mee. Sommigen lopen even weg tot ze zichzelf weer onder controle hebben. Anderen doen er liever het zwijgen toe. Zo proberen ze te vermijden dat er een meningsverschil ontstaat.

Als je bang bent, maak je je vanzelf klein. Doordat je onrustig bent, wordt die angst soms alleen maar groter. Er staat als het ware een gevaarlijke, grote olifant midden op de weg. Hoe maak je die angst kleiner? Door ernaar te kijken. Tenzij je intuïtie je waarschuwt dat iets echt te gevaarlijk is, kan je ook proberen die angst kleiner te maken door jezelf moed in te praten en er voorzichtig langs te lopen. Dat heb ik ooit letterlijk gedaan bij een groep Schotse Hooglanders in de duinen bij Castricum, die midden op het wandelpad stonden en lagen. Zacht tegen ze pratend liep ik erlangs. Een kudde wisenten ( Europese bizons) die in het duingebied Kraansvlak bij Zandvoort me tegemoet liepen, joeg me echter zoveel schrik aan dat ik vanzelf rechtsomkeert ging. Mijn hart bonkte in mijn keel.

Verdriet, pijn en schaamte kunnen grote vormen aannemen. Zo groot dat er bijna voor niks anders meer ruimte is. Die muur die je hebt opgebouwd is dan een overlevingsmechanisme, maar schermt je ook af voor nieuw geluk. Laat dat een tijdje zo, maar breek die muur ook weer eens af, dan ben je vrij voor andere emoties. Door schaamte kan je zelfs geblokkeerd raken. Je kan je schamen voor je uiterlijk, je omgeving of je ontzettend schamen voor iets wat je hebt gedaan. Soms zijn er heftige woorden gevallen, waar je naderhand spijt van hebt.. Ruim het obstakel dan liefst zo snel mogelijk uit de weg, geef toe dat je een fout hebt gemaakt. Hoe langer je wacht, des te moeilijker wordt het om weer met elkaar in het reine te komen. Tenzij onwil of koppigheid een onoverkomelijke factor geworden is. Dan zit er zit niks anders op dan je terug te trekken.

Boos en blij liggen dicht bij elkaar. "Wass sich liebt das neckt sich" (waar je van houdt, daar maak je ruzie mee) is een beroemd Duits gezegde. Er wordt mee bedoeld dat boosheid vaak in een vertrouwde omgeving wordt geuit, omdat het ergens anders niet kan. Die opgekropte boosheid moet er toch uit. Het lost de oorzaak niet op, maar de spanning is er even af. Het is een oer-emotie die er gewoon bij hoort. Maar laat die boze bui niet te lang hangen. Even "bewust mopperen" kan boosheid verzachten, maar wellicht ook laten oplossen. Vergeet dan niet om weer lief en aardig te zijn tegen degene die plaats vervangend jouw boze bui heeft opgevangen.

Dan heb je tenslotte nog Droom en Verlangen. Elk mens verlangt naar verbinding. Daarom passen veel mensen zich onbewust aan om erbij te horen, gehoord en gezien te worden, geliefd te zijn. Dat begint al als klein kind, het zijn jouw ouders, het gezin waar je afhankelijk van bent. In je schooltijd, bij het uitgaansleven, in je werkzame leven, jezelf een beetje aanpassen is overal nodig. Maar pas wel op dat je jezelf niet kwijt raakt. Vraag jezelf ook eens af : doe ik de dingen waar ik gelukkig van word? Hoort dit leven bij mij? Droom er niet alleen over, maar doe daar ook wat aan. Door regelmatig naar jezelf te kijken, lukt het je langzamerhand steeds beter om je eigen spoor te vinden en te volgen. Dan trek je ook sneller de mensen aan die bij jou passen...