Verzekerd zijn ook van en in de liefde
maandag 14 november 2022
Mijn verzekeringsportefeuille is iets, waar ik mij eigenlijk nauwelijks mee bezig houd. Ik beschouw het betalen van een premie voor verzekeringen als een noodzakelijk kwaad. Ik kan er niet om heen om die te betalen, maar toch… Irritant zijn de berichten die ik en wellicht anderen ook krijgen van de verzekeraar, waar ik bij verzekerd ben. Die wil mij verleiden om mij nog “beter” te verzekeren. Erg is ook dat de beoogde klanten in een reclamespot vaak zo dom worden neergezet. De tv reclame voor autoverzekeringen is daar een voorbeeld van. Herinnert u zich nog die reclame van Tim en Tom Coronel, die met hun auto een verwoesting aanrichtten in een bibliotheek? Die reclamespot heeft in 2014 de Loden Leeuw gekregen voor de irritantste reclameboodschap.
Ik heb geen hoge pet op van de nauwgezetheid van verzekeraars. Onlangs werd ik nota bene door mijn eigen bank per mail benaderd over een verzekering voor Bedrijfsaansprakelijkheid, men wilde een gesprek over een update. heuh? Drie jaar geleden was ik betrokken bij een organisatie, waar die verzekering voor geldt. Die organisatie heb ik toen vaarwel gezegd. Een paar dagen later kreeg ik een nieuwe mail van mijn bank waarin ze twee nieuwe telefoonadressen van de organisatie vermeldden, een daarvan hoorde bij iemand, die al 12 jaar geleden is gaan hemelen.
Bij wat googelen ontdekte ik, dat er ook een relatieverzekering bestaat. Of eigenlijk moet ik spreken van een relatietherapieverzekering. De verzekeraar, die ik op het spoor kwam, beweert dat hun relatieverzekering meer is dan alleen een relatietherapieverzekering. De relatieverzekering maakt een relatie toekomstbestendig. Het is de -onzichtbare- steun en toeverlaat van de verzekerden, voor alle stadia die een relatie doormaakt. Ook als het - ondanks alle inspanningen van de verzekeraar en de partners - zo moet zijn dat de relatie toch moet worden beëindigd. Dan zorgen zij er ook voor, dat beiden weer verder kunnen met hun leven. Omdat ik hier geen reclame mag, kan en wil maken vermeld ik de naam van ze verzekeraar niet… Ik vind die verzekering heel dubieus.
Even verderop op de site van deze verzekeraar las ik, dat hij voor nog geen 12 euro per maand een extra partner in de liefde kan verzekeren, zonder dat de oorspronkelijke verzekernemers van ontrouw beticht worden. Eén waarvan men weet dat die er is als dat nodig is, om mee te “sparren”. Ik vind dit allemaal een erg pragmatische benadering van wat liefde zou moeten zijn. Het lijkt mij op een verdienmodel.
Hoe zeker ben ik van het slagen van een relatie en van het in bloei blijven van de liefde? Zou, als ik kijk naar het hoge aantal echtscheidingen, zo’n verzekering toch geen goed idee zijn? Of gaan de partners als ze zo’n verzekering afsluiten uit van het mislukken van hun relatie? Een stukje wederzijds wantrouwen?
Zou een neveneffect van deze verzekering een lagere drempel kunnen zijn voor een gang naar de echtscheidingsadvocaat?
Ware liefde blijft voor mij toch iets van het gevoel, en natuurlijk komen bij een relatie ook financiële zaken boven drijven. Ik denk niet dat het afsluiten van een relatieverzekering meer zekerheid biedt voor het voortduren en slagen van een relatie. Er zijn zoveel factoren waardoor het mis kan gaan! Hoewel de verzekeraar beweert dat hij niet alleen een uitkering beoogt voor het geval dat er relatietherapie nodig is maar ook meer wil doen zet ik daar een levensgroot vraagteken bij.
Wat vinden singles én mensen in een relatie dat wel nodig is voor het “relatiesucces”? Misschien is het aardig daar een waarderingslijstje van te maken, van plek 1 tot 10? Wie haalt er dan zelf voor één of meer onderdelen van dat lijstje een tien??
geplaatst door Aktivo1 - 2300 keer gelezen
Vorige berichten
Het is ook nooit goed – de letters K
Iedereen probeert in zijn of haar leven er het beste van te maken. Dat kost tijd, energie, aandacht en nog veel meer. Of het vooropgestelde doel wordt bereikt is de vraag. Er gebeuren tijdens het in de praktijk brengen van goede plannen, die niet voorzien waren. Invloeden van buiten, voortschrijdend inzicht, waardoor ik andere zaken voor laat gaan op mijn oorspronkelijke plan.
Ik houd niet van de letter K. Van klagen, kritiek, kortzichtigheid, kontaktarm, kan niet. Nederlanders klagen veel over hun eigen situatie hoewel die best meevalt in vergelijking met de leefomstandigheden in andere landen. Tegelijk hebben mijn landgenoten veel kritiek op omliggende landen. Komt dit omdat we altijd beter willen en nooit tevreden zijn?
Het lukt nooit iedereen 100 procent tevreden te stellen. Dat komt omdat ik wanneer ik voor een persoon kies er meteen anderen opstaan, die het niet eens zijn met die keuze.
Kiezen doe ik vaak. Soms zijn het keuzen die weinig consequenties hebben, maar er zijn ook keuzes die een groot deel van mijn leven bepaalden. Bijvoorbeeld de keuze voor een baan, een partner, een woning. Soma heb ik achteraf spijt van een eenmaal gemaakte keuze.
Ik mag niet klagen over een keuze, die ik zelf gemaakt heb. Dat was mijn eigen verantwoordelijkheid. Natuurlijk heb ik mij laten leiden door mensen uit mijn omgeving, maar het blijft iets van mijzelf.
Vriendschappen die ik aan ging zijn ook een keuze geweest. Van veel vriendschappen heb ik weinig spijt, sterker nog, ik koester (eindelijk een positief k- woord) ze. Ook al zijn het mensen die ik door de fysieke afstand niet dagelijks in mijn armen kan sluiten.
Laat ik niet blijven kniezen en geen knieval maken voor kleine problemen. Kom op, er is zoveel leuks; om met een oud liedje samen te vatten: ’t zijn de kleine dingen die het doen, die ’t hem doen. Om die te ontdekken moet ik wel overal goed koekeloeren. Maar dan krijg ik soms een leuke verrassing, waar ik anders zomaar aan voorbij zou zijn gegaan.
Soms kan ik meer voor elkaar krijgen dan waar ik vroeger niet eens over kon dromen. En ook krijg ik af en toe wat kado.
Alleen als het gaat om relaties kan dat niet. Dan moet ik alle kennis, alle vaardigheid die ik heb in het omgaan met anderen in de ring gooien om een nieuw kontakt te bewerkstelligen.
Kan ik dat? Jazeker, maar er bestaat ook nog zoiets als de wil. Om de bekende quote aan te halen: Kan niet is dood, maar wil niet die leeft nog.
Ik kijk om me heen, wellicht is er een kans, dat die ene waarop ik hoop opduikt.
Kortom: Daten kost wat kracht, wat inspanning. Ik krijg genoeg kansen, laat ik die benutten. Maar als uitsmijter: Ik kom er wel!
Liefde op het eerste gezicht
Liefde op het eerste gezicht
Bestaat dat? Ik googelde en ja, het bestaat! Het is voornamelijk de eerste aantrekkingskracht, lust en een sterke lichamelijke reactie, maar is nog geen liefde. Liefde moet groeien. Tot dusver mijn informatie via Ai. Evenals meerdere dagen tijdens deze warme periode maak ik een wandeling in de vroege ochtenduren. En wandelen is een goede manier om je gedachten te laten gaan.
Vandaag is het twee augustus. Mijn gedachten gingen terug naar deze datum. Precies vijfenvijftig jaar geleden beëindigde mijn aanstaande man zijn zesjarig contract bij de Marine, waarnaar een baan op de wal in het verschiet lag. Ik was er blij mee. Blij omdat ik een relatie, waarbij mijn toekomstige echtgenoot gedurende zijn werk langere periodes afwezig zou zijn, niet ideaal vond. Onze verkeringstijd was dan ook steeds weer afscheid nemen en verwelkomen. Een bijzondere tijd met verdriet bij het afscheid en blijheid met het elkaar fysiek weer terugzien. Honderden brieven hebben we elkaar geschreven, allemaal bewaard en soms duik ik in die historie van ons beginnend liefdesleven en herlees onze gevoelens en belevenissen. Herinneringen uit een lang verleden, uit een andere tijd, met andere mogelijkheden, andere verwachtingen, maar ook hoopvol met jeugdig enthousiasme. Een echt begin aan een nieuw verhaal.
Liefde op het eerste gezicht is als de omslag van een boek. Je blik wordt ernaartoe getrokken en je bent gelijk gecharmeerd. Zo ook toen ik in de disco mijn man voor het eerst zag binnenkomen. Lang, gebruind, licht blond haar. Net terug na een langdurig verblijf op Curaçao. Opslag verliefd!
Nu kan ik mijn verhaal lezen. Het boek is gevuld met al mijn ervaringen, mijn gebeurtenissen. Ons gezamenlijk leven. Steeds met veranderende situaties, andere wensen, en onverwachte gebeurtenissen. Elkaar proberen te blijven begrijpen. Liefde veranderde van een vlinder in mijn buik naar een gevoel van thuiskomen.
Liefde moet groeien. Nu op de leeftijd die ik nu bereikt heb, zal een eventuele relatie een heel ander verhaal worden. Misschien een boek met een prachtige omslag, maar met een geheel andere invulling. Heel realistisch… de tijd en toekomst die oudere senioren resteert om liefde te laten groeien is beperkt. Maar ik denk dan aan andere mogelijkheden voor de invulling van een nieuw verhaal. Vriendschap, genegenheid met vertrouwen in elkaar zou in een nieuwe relatie verbinding kunnen geven. En wie weet… zou dit kunnen leiden tot gevoel van thuiskomen, in welke vorm dan ook.
Liefs,
Monique
Eenzaamheid
Er zijn sites waar je reacties kan uitsluiten indien je iets wilt vertellen waar Je wpeigenkijk liever geen reacties op krijgt omdat het erg persoonlijk is en een reactie onnodig pijn kan doen. Dat is hietbnirybmogelijk maar ik zou het op prijs stellen als er geen berichten onder verschijnen.
Er worden twee hoifdsoorten eenzasmheid onderscheiden
Sociaje eenzasmheid: iemand voejt zich niet verbonden met de maatschappij. Er zijn te weinig vrienden, kennissen of goede buren. Iemand maakt geen deel uit van een groep en mist dat.
Emotionele eenzaamheud. Er is geen hechte intieme band met iemand. Er wordt een gemis gevoeld, Er is geen partner om zaken mee te delen. Dat kunnen kleinigheden zijn uit hrt dagelijks leven maar ook dieoe gevoelens. Er ontstaat een gevoel van leegte in je binnenste.
Uiteraard kan een combinatie van beide soorten voorkomen. De emotionele eenzaamheid ontstaat vaak na een langjarig huwelijk dat gelukkig of althans niet ongelukkig is geweest. Onlangs wees iemand hier terecht op dat een van de partners in een scheiding soms vergelijkbaar is met een weduwe of weduwnaar als het huwelijk als donderslag bij heldere hemel wordt ontbonden. Tot zoverre de theorie.
Al eerder heb ik hier gemeld dat de dood van mijn echtgenote een enorme klap was en daarin zal ik beslist niet de enige zijn. Nu kom ik uit een familie waar de regel is dat ‘gewoon al gek genoeg is’. Verdriet mag maar je moet je er wel overheen kunnen zetten. Tijd heeft alle wonden en je hebt nog zoveel om voor te leven. Maar wat als het steeds meer pijn gaat doen en het niet lukt om weer in het spoor te komen? Toen ik niet meer wist waar ik het moest zoeken, heb ik professionele hulp gezocht: een psychologe. Dat heb ik ook gemeld bij de familie. Die was daar nogal door beledigd, want blijkbaar was hun hulp niet goed genoeg geweest. Nadien werd er niet echt meer over gesproken, Hoogstens de vraag of ‘ze’ weer was geweest op een zuinig toontje. Psychologen zijn er voor gekken en zwakjken van geest immers
Wat had ik er eigenlijk van verwacht? Misschien met name wat slaap- en kalmeringsmiddelen. Maar zil was meer van het praten en analyseren. Waarom mis je haar zo dat het lichamelijk pijn doet? We kwanen gezamenlijk tot de conclusie dat er soms een ware liefde in je leven komt. Dat hoeft geen sprookjesachtig karakter te hebben en ook niet dagelijks rozengeur en manenschijn te zijn. Maar in zo’n rekatie ken je elkaar en zie je elkaar zoals je zelf denkt te zijn. Dan is er geen ‘schijn’ of maskerade meer nodig. Het is niet eens zo zeldzaam. Je ziet het bij stellen die elkaar soms zonder woorden meteen begrijpen. De eenzaamheid die daarop volgt is vaak erg pijnlijk maar ook erg menselijk en komt in vele gradaties voor. Dat was een opluchting omdat ik dacht dat ik dat gevoel overdreef en me eroverheen zou moeten zetten. Het sjechte nieuws was dat er geen eenvoudige oplossing is. De pijn zal blijven en wellicht de rest van het leven. Is een nieuwe relatie het wondermedicijn. Ook daarin was ze realistisch. De kans om voor de tweede maal een vergelijkbare partner te vinden wordt steeds kleiner naarmate de leeftijd vordert. Ook is dit soort eenzaamheid een taboe omdat een potentiële nieuwe partner niet kan of zou willen concureren met een geest, Hoor je dan niet thuis op een datingsite? Zelf heb ik ondervonden dat een hechte vriendschap een deel van de pijn kan wegnemen. Maar als ook daar het noodlot toeslaat? Duidelijker kan ik wil ik niet zijn en ik beraad me op mijn toekomst als blogger hier.