Verzekerd zijn ook van en in de liefde
maandag 14 november 2022
Mijn verzekeringsportefeuille is iets, waar ik mij eigenlijk nauwelijks mee bezig houd. Ik beschouw het betalen van een premie voor verzekeringen als een noodzakelijk kwaad. Ik kan er niet om heen om die te betalen, maar toch… Irritant zijn de berichten die ik en wellicht anderen ook krijgen van de verzekeraar, waar ik bij verzekerd ben. Die wil mij verleiden om mij nog “beter” te verzekeren. Erg is ook dat de beoogde klanten in een reclamespot vaak zo dom worden neergezet. De tv reclame voor autoverzekeringen is daar een voorbeeld van. Herinnert u zich nog die reclame van Tim en Tom Coronel, die met hun auto een verwoesting aanrichtten in een bibliotheek? Die reclamespot heeft in 2014 de Loden Leeuw gekregen voor de irritantste reclameboodschap.
Ik heb geen hoge pet op van de nauwgezetheid van verzekeraars. Onlangs werd ik nota bene door mijn eigen bank per mail benaderd over een verzekering voor Bedrijfsaansprakelijkheid, men wilde een gesprek over een update. heuh? Drie jaar geleden was ik betrokken bij een organisatie, waar die verzekering voor geldt. Die organisatie heb ik toen vaarwel gezegd. Een paar dagen later kreeg ik een nieuwe mail van mijn bank waarin ze twee nieuwe telefoonadressen van de organisatie vermeldden, een daarvan hoorde bij iemand, die al 12 jaar geleden is gaan hemelen.
Bij wat googelen ontdekte ik, dat er ook een relatieverzekering bestaat. Of eigenlijk moet ik spreken van een relatietherapieverzekering. De verzekeraar, die ik op het spoor kwam, beweert dat hun relatieverzekering meer is dan alleen een relatietherapieverzekering. De relatieverzekering maakt een relatie toekomstbestendig. Het is de -onzichtbare- steun en toeverlaat van de verzekerden, voor alle stadia die een relatie doormaakt. Ook als het - ondanks alle inspanningen van de verzekeraar en de partners - zo moet zijn dat de relatie toch moet worden beëindigd. Dan zorgen zij er ook voor, dat beiden weer verder kunnen met hun leven. Omdat ik hier geen reclame mag, kan en wil maken vermeld ik de naam van ze verzekeraar niet… Ik vind die verzekering heel dubieus.
Even verderop op de site van deze verzekeraar las ik, dat hij voor nog geen 12 euro per maand een extra partner in de liefde kan verzekeren, zonder dat de oorspronkelijke verzekernemers van ontrouw beticht worden. Eén waarvan men weet dat die er is als dat nodig is, om mee te “sparren”. Ik vind dit allemaal een erg pragmatische benadering van wat liefde zou moeten zijn. Het lijkt mij op een verdienmodel.
Hoe zeker ben ik van het slagen van een relatie en van het in bloei blijven van de liefde? Zou, als ik kijk naar het hoge aantal echtscheidingen, zo’n verzekering toch geen goed idee zijn? Of gaan de partners als ze zo’n verzekering afsluiten uit van het mislukken van hun relatie? Een stukje wederzijds wantrouwen?
Zou een neveneffect van deze verzekering een lagere drempel kunnen zijn voor een gang naar de echtscheidingsadvocaat?
Ware liefde blijft voor mij toch iets van het gevoel, en natuurlijk komen bij een relatie ook financiële zaken boven drijven. Ik denk niet dat het afsluiten van een relatieverzekering meer zekerheid biedt voor het voortduren en slagen van een relatie. Er zijn zoveel factoren waardoor het mis kan gaan! Hoewel de verzekeraar beweert dat hij niet alleen een uitkering beoogt voor het geval dat er relatietherapie nodig is maar ook meer wil doen zet ik daar een levensgroot vraagteken bij.
Wat vinden singles én mensen in een relatie dat wel nodig is voor het “relatiesucces”? Misschien is het aardig daar een waarderingslijstje van te maken, van plek 1 tot 10? Wie haalt er dan zelf voor één of meer onderdelen van dat lijstje een tien??
geplaatst door Aktivo1 - 2131 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.