terug

Men moet zichzelf kietelen een ander doet het niet

maandag 19 december 2022

Met deze tekstueel aangepaste (om verwijten over aannames voor te zijn) uitspraak van Iet Hulshoff heb ik veel moeite. Er zijn mensen, die vaak aandacht krijgen door een minder fijne situatie, waarin zij verkeren. Dan is het niet meer dan logisch, dat welwillende en liefdevolle personen uit hun omgeving zich hun lot aantrekken en iets doen om hen uit het slop te halen. Chapeau! Maar die anderen moeten wel die actie willen ondernemen. Er zijn ook mensen, die ook al zetten ze zich voor 200 procent in om het anderen naar de zin te maken, maar zelf in dat opzicht nooit aan bod komen.

Mogelijk zijn er mensen die minder gesteld zijn op aandacht en medeleven. Als deze mensen een moeilijke periode in hun leven doormaken proberen zij dat zelf op te lossen. Soms lukt het hen de problemen, het verdriet en / of het gemis voor de buitenwereld verborgen te houden. Vaak merkt iemand uit hun omgeving dat hij of zij op een zeker moment niet zo goed in zijn of haar vel zit.

Wie een relatie heeft zou er van moeten uitgaan, dat de partner doorheeft, in welke gemoedstoestand de ander verkeert. Partners hebben over en weer mijns inziens als eersten de taak hun wederhelft te steunen, zeker in een tijd, dat alles niet zo lekker loopt. Maar ook in een relatie is het niet altijd koek en ei. Ook partners leven vaak langs elkaar heen.

Singles hebben het nog moeilijker met het krijgen van aandacht en medeleven. Zeker oudere singles mogen niet altijd verwachten, dat hun naaste verwanten op stel en sprong klaar staan om de klankbordfunctie te vervullen. Het valt mij op, dat alleenstaanden in de familiesfeer meer dan vroeger als gevers worden beschouwd en veel minder als mensen, waar broers, zussen, nichten of neven ook hun nek voor uitsteken. De liefde komt dan van een kant.

Ik ben blij, dat ik niet in ieders portemonnee kan kijken. En om alles op de cent nauwkeurig af te passen hoort niet. Toch verwachten veel mensen van singles in hun familiekring voor verjaardagen of andere gelegenheden vaak een substantieel hogere financiële bijdrage in de vorm van een cadeau dan omgekeerd, als de single iets te vieren heeft. Ook wordt iemand die zonder partner door het leven gaat relatief vaak ingezet voor klussen bij familie. Pas als een single echt hulpbehoevend wordt worden de rollen omgedraaid. Dit is op zich heel begrijpelijk. Maat wie weet zijn er mensen met andere ervaringen!

Ik maak het in het bijzonder voor de kersttijd gezellig in huis. Er staat een klein (kunst-) kerstboompje, net als een glazen pot met kerstballen staat dat boompje op de salontafel, die ditmaal afgedekt is met een sfeervol rood kerstkleed. Ik zet er nog wat kaarsen op en een kerstster; op beide kerstdagen zorg ik voor wat extra lekker eten. Wie weet komt er nog bezoek? Nu afwachten wie er nog (echte) kerstkaartjes zendt.

Mij is bekend dat vele singles in de periode rond kerst en oud en nieuw het huis uit gaan en elders hun heil zoeken. Dat is deels een keuze, sommigen zien het als bittere noodzaak. Maar men kan het ook in zijn of haar uppie aangenaam maken. Op de t.v. zijn mooie programma’s, ik ga zelf op kerstavond sowieso naar een kerkdienst om het uitgangspunt van Kerst toch in real life mee te maken,

Het idee achter deze blog is, dat alles in het single-zijn afhangt van het initiatief, dat een alleengaande neemt voor een fijne maar ook zinvolle invulling van periodes waarin mensen die in een relatie verkeren volop feest voeren. Toegegeven, om die drempel over te stappen (ik bedoel natuurlijk niet automatisch de drempel van het huis van kennissen of familieleden!) naar een stukje gezelligheid of juist naar iets als bezinning vraagt wat, het kan ook heel goed zijn om een keer pas op de plaats te maken. Dit alles kan alleen binnen de grenzen van wat (ook financieel) mogelijk is en van wat wenselijk is…

geplaatst door Aktivo1 - 2044 keer gelezen