Samenspel
maandag 19 december 2022
Mijn vreemdeling
Ik ging zitten en opende het deksel van de piano,
plaatste mijn vingers op de toetsen.
Meer dan ‘Vader Jacob’ wordt het niet.
Dan jij…, jij nam plaats naast mij.
De openbare ruimte vol met divers publiek.
Je begon te spelen en nam mij mee
In een melodie vol hartstocht, verlangen en heimwee.
Klanken over het land waarin je woonde, over het huis waarin je droomde.
Ik voelde de warmte van onze billen.
Twee onbekenden op een te kleine kruk.
In de cultuur kunnen we verschillen.
Het is de muziek die ons verbindt.
Twee mensen, elk uit een ander land.
Je nam mijn hand, donker op wit
leidde mijn vingers, Ik mocht het ritme volgen
in de emotie die in jouw verleden zit.
Misschien kom ik je op straat nog eens tegen.
Al ben je steeds verder weg van wat ooit eens is geweest,
laat het geluk in jouw muziek blijven stromen.
In mijn herinnering luister ik met je mee.
Blij dat ik je mocht ontmoeten.
Met dit gedicht wens ik alle lezers een mooi, maar vooral vredig Kerstfeest toe.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 1787 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz