Samenspel
maandag 19 december 2022
Mijn vreemdeling
Ik ging zitten en opende het deksel van de piano,
plaatste mijn vingers op de toetsen.
Meer dan ‘Vader Jacob’ wordt het niet.
Dan jij…, jij nam plaats naast mij.
De openbare ruimte vol met divers publiek.
Je begon te spelen en nam mij mee
In een melodie vol hartstocht, verlangen en heimwee.
Klanken over het land waarin je woonde, over het huis waarin je droomde.
Ik voelde de warmte van onze billen.
Twee onbekenden op een te kleine kruk.
In de cultuur kunnen we verschillen.
Het is de muziek die ons verbindt.
Twee mensen, elk uit een ander land.
Je nam mijn hand, donker op wit
leidde mijn vingers, Ik mocht het ritme volgen
in de emotie die in jouw verleden zit.
Misschien kom ik je op straat nog eens tegen.
Al ben je steeds verder weg van wat ooit eens is geweest,
laat het geluk in jouw muziek blijven stromen.
In mijn herinnering luister ik met je mee.
Blij dat ik je mocht ontmoeten.
Met dit gedicht wens ik alle lezers een mooi, maar vooral vredig Kerstfeest toe.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 1738 keer gelezen
Vorige berichten
Is het sociale verkeer thuis voor de buis?
Het is algemeen bekend dat je op straat geen risico's moet nemen, niet inhalen als je niet zeker weet of het kan. Dat geldt voor alle voertuigen wa
Hoe maken we daten leuk(er)?
Al enige tijd heb ik het gevoel dat er iets is veranderd in de dating wereld. Dat vreemde gevoel wat ik niet kon verklaren. Ik zag ook steeds meer
Beschermd tegen golddiggers in de liefde
Als iets te mooi is om waar te zijn is het vaak niet waar. Er zijn op een datingsite mensen, die het fijn zouden vinden om een maatje te vinden, ma