terug

Zonder jou

vrijdag 16 december 2022

Ik kijk door mijn grote voorraam in de huiskamer naar buiten. De wereld ziet er mooi wit uit. Ik heb net ontbeten en loop de trap op naar boven. Ik kijk nu vanuit de slaapkamer bovenop mijn schuur in de achtertuin. Ik zie een gladde ijsvloer liggen op het schuurdak. Ik ga weer terug naar beneden.

Ik heb mijn huiskamer mooi versierd voor de Kerstdagen. Op de salontafel voor de tv staat een zelf gemaakt kerststukje met een half opgebrande kaars. Die kaars heb ik gisteravond aangestoken voor het afscheidsconcert van Rob de Nijs op NPO1. Het concert van Rob de Nijs heeft diepe indruk op me gemaakt. Ik zag een oude, zieke man in een rolstoel zijn afscheidsconcert geven in de Ziggo Dome. Zijn stem was minder vast, maar hij zong nog net zo herkenbaar als vroeger. Ik kan nog steeds zijn allereerste hit : zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam met hem meezingen.

Opeens voel ik me oud. Weliswaar ben ik 10 jaar jonger dan hij en gelukkig ook nog redelijk gezond, maar daar heb ik niet zoveel over te zeggen. Dat kan op een dag zomaar veranderen. Een weemoedig gevoel overvalt mij, wanneer Rob zijn bekende lied "Zonder jou" zingt. Verdorie, ga ik weer een jaar in mijn eentje afsluiten, denk ik. Waarom heb ik daar nu moeite mee? Komt dat door Kerst en Oud en Nieuw? Nee, het vooruitzicht om oud en gebrekkig te worden in mijn eentje benauwt me opeens.

Natuurlijk is dat geen goede reden om een relatie te beginnen, waar ik in eerdere periodes op deze datingsite die behoefte veel minder had. Toch denk ik steeds vaker, die veel geroemde zelfstandigheid en ieder zijn eigen ding, is dat nou zo fijn?. Alleen is toch maar alleen...

geplaatst door sixty - 2352 keer gelezen