terug

Bij alweer een nieuw jaar

dinsdag 3 januari 2023

‘Helmplicht op een stadsfiets, zullen wij dat nog meemaken?’ vroeg ik mij hardop af. ‘Oh zeker wel’, geloofde mijn oudste zus. Ze zat naast me op de bank, en de tranen stroomden haar over de wangen - terwijl ik nauwelijks kon praten van het hoesten. Het komende oud en nieuw koop ik weer knoflookworst, ook al smaakt deze scherpe peperworst beslist beter bij de volle rode wijn die we dronken. Het komende oud en nieuw. We hielden elkaar even stevig vast, mijn zuster en ik.

Traditiegetrouw was ik ook deze oud en nieuw laat met de gelukwenskaarten - om dus eveneens laat te ontdekken dat het pakje met bijpassende enveloppen bijna leeg was. Op naar de winkel dus, naar die ene winkel die precies de juiste enveloppen verkoopt. Ik leer het wel, overleven in Leiden! Maar het vak was leeg, helemaal leeg. ‘Ze zijn op’, zei de winkelmeneer behulpzaam. Althans, in de kleine verpakking. Hij had nog wel verpakkingen van vijfhonderd stuks. Vijfhonderd enveloppen? Alarm! Zet de draaimolen stil! Een kerstboom die tien jaar mee moet, liet me al akelig dromen: Dwars door die boom heen zag ik de stoel waarin ik wilde gaan zitten - maar mijn moeder zaliger zat daar, omgeven door zacht, wit licht. Ze glimlachte haar glimlach. Wat kan deze aankoop me wel niet laten dromen? Twintig hele jaren gaat zo‘n pak enveloppen mee!

Wil je het komende jaar trouwens minder gas verbruiken door thuis de thermostaat lager te zetten? Neem je voortaan een met kraanwater gevulde dopper-fles mee op je wandelingen? Zie je het nut en de noodzaak om minder vlees te gaan eten? Om sowieso gezonder te eten, minder te snacken en te snoepen? Om te matigen met alcohol? Om vaker voor onbewerkt voedsel te kiezen, om vaker voor biologisch geteeld voedsel te kiezen? Om meer te bewegen? Ben je bereid om minder kleding te kopen, en dan uitsluitend duurzaam geproduceerd? Om alleen in uiterste noodzaak te vliegen, om de auto zo min mogelijk te gebruiken? Om voortaan koud, en vooral korter te douchen? Om je tegeltuin te vervangen door een voedselbosje?

Wees gerust: míjn antwoord op al deze vragen is: Nee, dat wil, kan of hoef ik niet. Oftewel: Mijn kamerthermostaat staat al jaren op 15°, en mijn waterflessen zijn van ver voor de dopper-rage. Mijn ziel is de ziel van een vegetariër, maar mijn constitutie bleek de constitutie van een vleeseter te zijn. Liever biologisch eten is mijn natuur, het derde stukje chocolade maakt me al misselijk, ik heb ooit m’n friteuse kapot laten vallen - en hoera, ik kan na jarenlange gedwongen onthouding weer een glas wijn drinken zonder ziek te worden! Nog meer bewegen? Ik ben een wandelaar! Alleen bij verloofd geraken, wat nieuw voor me zal zijn, ga ik een spectaculaire, gewetenloze jurk kopen. Dochterlief woont niet meer in New York; waar zou ik nu naar toe willen vliegen? Ik heb nog steeds geen auto, en kort, koud douchen is akelig maar oké. Alleen dat voedselbosje, dat spijt mij: mijn Friese achtertuin was een lusthof. In mijn mini stadstuintje heb ik het geprobeerd: in grote potten bessenstruiken opkweken. Ze gingen dood.

De bedrijfsleider van het werkelijk schitterende tuincentrum begeleidde ons, wandelaars, naar het terras. ‘Waar komen jullie vandaan?’, wilde hij weten. ‘Wij zijn pelgrims; we zijn maandenlang onderweg geweest om hier koffie te komen drinken’, verhaalde ik. Maar hij vroeg naar onze postcodes, voor zijn statistieken. Hij is veroordeeld tot de werkelijkheid. Welkom in het nieuwe jaar!

geplaatst door RodeJas - 2574 keer gelezen