terug

Recepties leuk of oervervelend

maandag 16 januari 2023

Er zijn allerlei aanleidingen om een groep mensen die elkaar normaliter niet vaak ontmoeten eens bijeen te brengen. Elk groot bedrijf heeft een personeelsvereniging welke activiteiten voor haar leden organiseert. Jarenlang na mijn pensionering was er elk jaar een feestdag, later een feestavond voor de senioren. Als afsluiting van een bruiloft wordt steevast gekozen voor een receptie om het kersverse paar te feliciteren.

In de eerste week van januari organiseren veel bedrijven, organisaties en bestuurlijke organen nieuwjaarsbijeenkomsten. De nieuwjaarsbijeenkomsten van bedrijven vinden hetzij voor aanvang van een van de eerste werkdagen of juist aan het einde van zo’n dag plaats. Die recepties lopen volgens een bepaald protocol. Op een vastgesteld tijdstip mogen de genodigden de zaal binnen, waar het evenement plaats vindt. Een kwartier van te voren, soms zelfs langer staan er al mensen te trappelen om binnen te komen. Immers, op vaak witgedekte tafels staan glazen met wijn en frisdrank en schaaltjes met zoutjes, borrelnootjes of wat gezondere snacks klaar, en zij willen niet misgrijpen. Bedoeling is dat het personeel hun directeur de hand drukt met “De beste wensen”. Soms zijn ook oud medewerkers die op hun (ex-) collega’s afstevenen met “Jou heb ik nog niet gehad”…

Ik was onlangs aanwezig bij de nieuwjaarsreceptie van mijn stad. Ik hoefde omdat ik een van de eersten was die binnen gingen niet lang te wachten totdat ik aan de beurt kwam voor het uitwisselen van nieuwjaarswensen met het gemeentebestuur, de burgemeester was heel goed herkenbaar door zijn (kennelijk opgepoetste) ambtsketen. Zelf zou ik nooit zo’n ding om mijn nek hangen, ik loop liever los rond. Maar ik ben geen burgemeester. Ongeveer een uur nadat de goegemeente binnen mocht komen betrad de burgemeester het spreekgestoelte.

Hij vertelde een ietwat wollig verhaal over de rijke historie van Haarlem, met een ingewikkelde berekening van jaartallen, te beginnen met de stichting van mijn stad, en steeds noemde hij voor hem markante punten uit die geschiedenis. Hij repte over de plannen van het stadsbestuur voor het komende jaar. Het accent van zijn relaas lag op de bemoeienis van de gemeente met de opvang van vluchtelingen.

Voor de toespraak had ik al verschillende bekenden ontmoet en de hand geschud. Gelukkig waren er enkele zitplekjes, en naast mij nam een oude kennis van mijn club plaats. We wisselden wat ervaringen uit van de afgelopen jaren; zij was evenwel “gebombardeerd” tot “Annie”. Een man had zijn grote tas bij haar gedropt, zodat hij onbelast zich tussen de honderden receptiebezoekers kon mengen. Ik verwonderde mij over het gedrag van deze man. Zij was dus tot garderobejuffrouw gepromoveerd! Gelukkig kon mijn kennis wat wandelen, toen ze zag dat onze glazen leeg waren en aanbood voor ons beiden wat te halen, ik was toen even “Annie”. Het gaf mij een goed gevoel dat zij zo even de vrije hand kreeg! Zij en ik konden de eigenaar van de tas overigens nergens tussen de receptiebezoekers ontdekken.

Ik geloof dat de manier, waarop zo’n receptie ervaren wordt, afhangt van de mensen die je ontmoet. Zo raakte ik met wildvreemde mensen in gesprek, en anderzijds ontmoette ik enkele goede bekenden; ook zag ik mijn zoon, die ook in politiek opzicht zeer betrokken is bij mijn stad, hem kon ik even spreken en daar een gelukkig nieuwjaar wensen.

Het leuke aan een receptie van een gemeentebestuur, waarvoor alle inwoners uitgenodigd zijn is wellicht hetzelfde als het zitten op een terrasje op een zomerse dag. Wat zie je veel bijzondere figuren passeren. De ontmoetingen die je hebt zouden zomaar kunnen leiden tot een nieuwe afspraak. Bij een receptie van een kleine organisatie of een bedrijf is de kans om een onbekende te ontmoeten niet bijster groot, een gemeentelijke receptie kan daarentegen verrassend zijn. Voor velen is het druk netwerken. Het is nog net geen speeddate evenement.

Gelaafd door de drankjes en gevoed door de bitterballen en kaassoufflés ging ik met een voldaan gevoel naar huis. Ik hoorde dat er in de gemeenteraad gemopper was over het ontbreken van de haringkar, een jaarlijkse Haarlemse traditie. Kan de plaatselijke politiek zich niet beter druk maken over echt belangrijke kwesties? Over een jaar is het nieuwe ronde, nieuwe kansen. Wie van jullie heeft leuke of minder leuke ervaringen met recepties?

geplaatst door Aktivo1 - 1764 keer gelezen