terug

Liefde tot het allerlaatste moment...

woensdag 15 februari 2023

Past deze blog wel bij Valentijnsdag? Ik vind van wel….mijn eigen liefste is 2 jaar geleden overleden en inmiddels weet ik uit eigen ervaring dat de dood niet het einde van een liefde hoeft te zijn. Daarom durf ik het aan dit verhaal te delen.

Vorige week [zondag meen ik] was op televisie een interview met een zoon die zijn ouders naar het graf heeft moeten brengen. Op zich geen ongebruikelijke gebeurtenis in een mensenleven.

In eerste instantie schonk ik daarom niet al te veel aandacht aan deze uitzending. Totdat ik ineens een foto in beeld zag van twee gerimpelde handen die elkaar liefdevol vasthielden…allebei in een ander bed. De bedden waren in v-vorm tegen elkaar aangeschoven.
Het was duidelijk een amateuristisch geschoten plaatje, maar juist daardoor werd ik geraakt. Dit was geen opzetje, dit was écht.
De man vertelde hoe zijn ouders allebei aan Corona hadden geleden. Hoe ze allebei [ver in de tachtig] de beslissing hadden genomen geen zwaar bevochten genezing meer te wensen. Zodoende werden ze vanuit het ziekenhuis niet naar de IC verplaatst maar naar een verpleeghuis.

Eenmaal daar kreeg de zoon een telefoontje dat hij met spoed moest komen omdat zijn vader de nacht niet meer zou halen.
De vader kon zijn bijna-dood-ervaring navertellen. Hij was een gelovig man en had een prachtig visioen gehad. Dáár wilde hij naartoe, die wondermooie tuin en dat prachtige licht. Totdat hij zich realiseerde dat zijn vrouw er niet bij was. Hij vroeg God om terug te mogen gaan.
Eenmaal bijgekomen uit zijn [coma?] hield hij weer de hand van zijn vrouw vast. Niet veel later werd de zoon opnieuw gealarmeerd. Ditmaal was zijn moeder in levensgevaar…en zij overleed.
Precies tien minuten later overleed ook zijn vader.

Op dezelfde dag en in hetzelfde uur vrijwillig overlijden omdat je samen met je geliefde de laatste reis wilt gaan.
Het klinkt als een sprookje, maar in dit geval heeft de Liefde overwonnen.

geplaatst door Vera_21 - 1018 keer gelezen