terug

Zorgeloosheid

zondag 12 maart 2023

Ze vragen mij wel eens waarom ik, gezien mijn leeftijd, mij nog op het dating pad begeef. Op zich is dat natuurlijk niet zo’n vreemde vraag. Ieder mens denkt anders, heeft andere levensinstellingen, andere verwachtingen, zeker wanneer men wat op leeftijd komt waarbij de toekomst steeds kleiner wordt. Ik moet erbij zeggen de reacties zijn wel voor het grote deel afkomstig van bekenden en vriendinnen met wie ik het bespreek. “Daar begin ik niet meer aan”. “Geen behoeft aan nog een partner in mijn leven en in mijn woning”. Ik ben nog geen man tegengekomen die er net zo over dacht. Wel jammer eigenlijk, ik zou graag die meningen willen horen, om er een juist beeld van te krijgen. Het zijn dus allemaal dames die ik ontmoet en zij zijn ook allen niet op een dating site aanwezig. Hier op deze datingsite zullen de meningen heel anders zijn, zowel van de Dames, als van de Heren. Ik kan mij bij die ideeën over geen partner meer wensen wel iets voorstellen. Wanneer men al jaren alleen is, zelf beslissingen neemt, zelf bepaalt wanneer men opstaat, de Tv aanzet, welk programma men kijkt, op reis gaat wanneer dat zo uitkomt. Kortom men behoeft met niemand meer rekening te houden. En ja… een partner heeft natuurlijk consequenties. Men zal zich dienen aan te passen. Aan de andere kant, is mijn mening, met zijn tweeën kan het leven zoveel zinvoller maken. En daar zijn volgens mij best wel vormen voor te vinden om samen van alles te kunnen delen, zonder gelijk in de eigen bewegingsvrijheid beperkt te gaan worden.

Het gaat natuurlijk ook over gevoelens. Durft men een relatie nog wel aan. Na zoveel jaren levenservaring, met soms verdrietige momenten, of tegenslagen met een partner. De denkwijze over het invullen van een toekomst op latere leeftijd is natuurlijk heel anders dan op jonge leeftijd. Zorgeloos verliefd, verkering, samen dromen hoe men de toekomst zal gaan invullen. Gisteren schreef ik er een gedicht over in mijn blog. Herinneringen aan een tijd waarin ik verliefd was, nog bij mijn ouders wonend en alleen maar zonder zorgen kon genieten van mijn verliefdheid en het weer terugkomen van mijn vriend, die lange tijd door werk afwezig was geweest. Totdat ook wij samen ouder werden en ik mij zorgen maakte om zijn ziekte en hij helaas het leven moest verlaten. Die zorgeloosheid raakte ik dus in de loop der jaren vanzelf kwijt. De verantwoording voor mijn kinderen, de zorg voor een inkomen en steeds blijven investeren in de relatie. Dat laatste vind ik een belangrijke factor om het samen te kunnen blijven rooien. Om terug te komen op de reden waarom men geen partner op latere leeftijd meer wenst zal de levenservaring natuurlijk een rol spelen. Maar gevoelens veranderen niet en wat is er mooier dan gevoelens van verliefdheid mee te maken. Naar mijn idee kan dat op elke leeftijd.

En ja, gezien mijn leeftijd, ik hoop half dit jaar vijfenzeventig te worden, wordt het getal ook steeds reëler. Ik moet mijn rijbewijs verlengen. Dat is inmiddels gelukt. Wel loop ik nu een aantal maanden in, omdat ik bericht kreeg van het CBR dat het wel eens vier maanden kon gaan duren. Nu had ik mijn rijbewijs op een latere datum kunnen laten ingaan. Aan de andere kant dacht ik: binnen is binnen en het kan maar gedaan zijn. Want het is nog wel even een klus. Digitaal een gezondheidsverklaring invullen en versturen. Een afspraak maken met een keuringsarts en een afspraak maken bij het Gemeentehuis. Je bent nog niet zomaar 75.!

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 2108 keer gelezen