terug

raakte het kind niet kwijt

dinsdag 23 mei 2023

Een paar weken geleden liep ik met mijn boodschappen karretje langs de winkels toen er een vrouw van achteren naar mij riep: Mevrouw mevrouw, u vergeet iets! Ik stopte en keek naar haar, ze was rond mijn leeftijd, en ik vroeg: Oh wat ben ik vergeten? Ze zei: Uw baby! Ze wees naar het karretje en begon te lachen en ik begon mee te lachen,het was ook zo’n komische situatie. Ze keek me aan en zei: Ik ben zo blij dat u er om kan lachen! Ja, het is misschien kinderachtig maar ik hou van grapjes maken, maar niet iedereen stelt dit op prijs. Laatst zei ik dit tegen een andere mevrouw met ook zo’n karretje en die werd zo boos dat ik dacht dat ze mij zou slaan. Mijn kinderen waarschuwen me er ook al voor.
Ik zei dat ik het wel kon waarderen, een goeie grap is altijd welkom en we namen afscheid.
Thuisgekomen dacht ik er over na, en vroeg mij af wanneer is kinderlijk gedrag ongewenst bij een volwassene. Wat deed ik als kind waar ik plezier in had en doe ik het nu nog steeds?
Mijn vader had vroeger een volkstuin en mijn broer en ik kregen ook een stukje om zelf wat op te planten. Mijn broer wilde aardbeien maar ik wilde bloemen, dus een zakje veldbloemen zaad over rulle grond, daarover nog wat aarde en vochtig houden. Om de dag ging ik kijken of er al wat gebeurde en gaf voorzichtig water, na een paar dagen kwamen er al wat groene sprietjes en daarna ging het snel, na een paar weken kon ik plukken, korenbloemen, margrieten, allerlei kleuren en soorten, geweldig!
Ook lag ik in de zomer vaak buiten te lezen en als er wolken waren dan ging ik kijken wat voor vormen ze aannamen, regelmatig zag ik olifanten, maar ook zeemeerminnen of paarden, een hondenkop of een kasteel.
Met kersen eten was het een toegestane zonde om de eerste pit zover mogelijk weg te spugen en daar waren we fanatiek in, het hele gezin deed mee, hoewel het ( natuurlijk) niet netjes was😉
Met mijn kinderen reden we in december ‘s avonds van Beverwijk naar Alkmaar en telden de kerstbomen met lichtjes. En zomers toeterden we en zwaaiden we soms naar een onbekende fietser, 9 van de 10 zwaaiden terug en je zag ze denken: Wie zijn die lui?
Met mijn partner liep ik ook nog soms balancerend op stoepranden en op zebrapaden met grote stappen alleen de witte strepen gebruikend, een milkshake drinken met een rietje en het laatste restje al slurpend er uit proberen te krijgen.
Toen ik mijn kleinkinderen van school haalde met de auto vertelde ik over het toeteren naar fietsers waarop mijn kleinzoon zei: dat doet pappa( mijn zoon) ook wel eens.
En een paar weken geleden liep ik met mijn dochter en kleinzoon langs een weiland en daar stonden paardebloemen en ook een paar pluizenbollen, zo noem ik de zaadjes, en ik moedigde mijn kleinzoon aan om de pluisjes weg te blazen, altijd een leuk gezicht.
Ik hoorde net op de radio het liedje van Rob de Nijs: Foto van vroeger, met daarin de zin “ raakte het kind niet kwijt”, en ik denk dat ik straks lekker op mijn balkonnetje ga zitten, wat lezen en misschien zijn er wat mooie wolken, maar eerst de pas beplante bloembakken water geven en kijken of de zaadjes al opkomen. Wanneer zal het kersen seizoen beginnen?
Gelukkig, ik heb nog steeds het kind in mij, en misschien is dat kinderachtig.
Leuk toch?

geplaatst door Angi - 1231 keer gelezen