Een man, een droom, een woord
dinsdag 25 juli 2023
Een man. Zijn arm lag warm en veilig om mijn schouders, het zoenen ten afscheid was zowel vriendschappelijk als opwindend - en ik had beter moeten opletten toen we het perron met zijn trein voorbij liepen. Stond die trein er toch nog? Het was een genot om een paar uren samen te zijn met deze sprankelende man; alleen al de wetenschap dat er zo iemand als hij bestaat, maakt me blij. En toen? Oh ja, hij is nog wat jonger, en ik ben al wat ouder…
‘je werd stofregel en ik
spel je weer om te weten
wat onze ziel bewoont dieper
dan de botten en het zweet van
komen en gaan en komen’
(uit: ‘Lied van dood en liefde’, van Albertina Soepboer)
Een droom. Ik loop een tunneltje in, met mijn boodschappentas over m’n schouder. De tunnel blijkt eindeloos; het is de voetgangers-buis van de Maastunnel. Ik voel een warm lichaam achter me, naast me; hij (het is een hij) pakt me beet, klemt zich aan me vast. Nee, niet nu, nu er vijftig euro verjaardagsgeld in mijn tas zit! Ik worstel me los, ren weg. Als ik achterom kijk, zie ik een donkere gestalte op de tunnelvloer liggen. Het is een beer in een dikke, versleten jas. Een knuffelbeer.
‘Nu we weten dat we verdwaald zijn
blijft ons alleen deze plek.’
(uit: ‘Verder’, van Rutger Kopland)
Een woord. Eergisteren pas las ik het woord voor het eerst, in ‘Murphy’ van Samuel Beckett: ‘...Murphy’s eerbied voor de imponderabilia van de persoonlijkheid was groot, hij nam haar het mislukken van zijn compliment niet kwalijk.’ Imponderabilia? Jawel, imponderabilia. Het woord bleek ‘onweegbare dingen’ te betekenen; factoren, die men niet kan berekenen of bepalen. Een heel mooi woord vind ik het niet; niet zo’n woord als branding, of langzamerhand. Of als zomeravond, wandelaar, klankbord, duinpan en cello-suites. Het is evenmin een woord dat gemakkelijk van de tong rolt, zoals vrijheid, respect, arrogant, eerlijk, blokkade, stoornis en genieten. Wel heeft het woord ‘imponderabilia’ voor mij het raadsel van de aantrekkingskracht opgelost: ‘Waarom juist deze man?’ ‘Tja, om al zijn imponderabilia…’
'Zo strompelen alle dingen samen tot het enig mogelijke.' (uit: ‘Murphy’, van Samuel Beckett)
geplaatst door RodeJas - 2120 keer gelezen
Vorige berichten
Zo vrij als een vogeltje of een vleermuis
Voor middelgrote afstanden (tot pakweg 25 km.) maak ik bij voorkeur gebruik van mijn gewone fiets zonder elektrische ondersteuning. Voor grotere af
Herinneringen liggen aan de bron voor de toekomst
Herinneringen liggen aan de bron van de toekomst
Herinneren…Weet je nog mam, toen we… Onlangs zaten we met heel ons gezin aan
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets