Wat heb ik jou, wat heb jij mij te bieden?

Vandaag de 17e februari begint het Chinese Jaar van het Vuurpaard.
Dit brengt een vurige energie met zich mee, wat voor velen een verademing kan zijn na het Slang jaar 2025. Waar dat ging om loslaten wat je niet meer diende, brengt het Vuurpaard uitbundigheid, passie, behoefte aan galopperen.
Het Paard staat voor dingen als kracht, moed, trouw, snelheid, onafhankelijkheid. Met het element Vuur erbij, worden al die dingen nog versterkt!
En ja, dit kan ook een heel tof effect hebben op je liefdesleven.

Vandaag de 17e galoppeert het paard binnen wat je aanspoort om het leven tegemoet te treden met passie en moed. Plezier en genieten is binnen handbereik, precies als de lente ook voor de deur staat, wat meestal eenzelfde soort energie en gevoel met zich meebrengt.

Terugkijkend naar voorgaande Paardjaren, zie je bepaalde tendensen op gebied van daten. In het laatste Vuurpaardjaar, 1966, was dat bijvoorbeeld de pil en de vrijheid die dat met zich meebracht voor vrouwen. Het had een enorme verandering op gebied van daten en relatie tot gevolg.
Een ander jaar, 2014, was Tinder je van het. Veel mensen ontmoeten daarmee hun geliefde.
Terugkijken kan inzicht geven, maar dat houdt ik kort omdat het blog anders te lang wordt. Maar globaal gezien hebben Paardjaren altijd van doen met (meer) onafhankelijkheid, vooral ook voor vrouwen!

Anno nu is het nieuwtje van online daten en eindeloos swipen af. Dat merk je toch steeds meer aan mensen en sommigen benoemen het ook.
Het is een beetje half geïnteresseerd, half niet-geïnteresseerd swipen of rond kijken op dating sites om dan weer verder te gaan met wat je wel echt leuk vindt.
De rek is er een beetje uit. Het is makkelijk, altijd beschikbaar, net zoals er altijd water uit de kraan komt. Maar loop je daar nog warm voor? Niet echt. Pas als er geen water meer is, besef je ineens hoe bijzonder dat eigenlijk is.
Door de overdaad en gemak, het maar niet willen lukken, hebben velen de moed verloren. Meer mensen dan ooit tevoren voelen zich alleen of geisoleerd. Terwijl we elke dag online hangen, op social media én dating sites.

In dit Vuurpaardjaar kan er echter wel eens een flinke verschuiving en verandering komen, zoals in voorgaande Paardjaren ook het geval was.
Gezien de aard van het Vuurpaard beestje, is de energie zeker behulpzaam om weer real-life connecties te maken. Uit je luie stoel te komen, je telefoon weg te leggen of je laptop dicht te klappen en erop uit te gaan, mensen te ontmoeten, dingen te doen. Actie en ondernemen!
Authentiek zijn en mooie verbindingen maken. Dat hoort bij het Vuurpaard.

Waar mensen via online daten steeds vaker aan het lijntje gehouden worden, of in halfslachtige relaties terecht komen, niet weten waar ze staan, dan kan dat dit jaar sterk veranderen!

Het Vuurpaard verdraagt namelijk geen dubbelzinnigheid. Het hunkert naar duidelijkheid en verlangt naar daadkrachtig handelen.
Paard doet ook niet aan nep, tolereert ook geen onbetrouwbaar en vreemd gedrag.
Dat staat dus haaks op hoe het er de laatste jaren vaak aan toe is gegaan!
Het verhoogt ook de kans dat mensen hun intenties eerlijk en helder gaan uitspreken.
Hoe mooi zou dat zijn?!

Het maakt niet uit welk Chinees teken je zelf bent, het is dit jaar de tijd om er meer op uit te gaan, vernieuwing in je leven te brengen, weloverwogen risico’s te nemen en je intenties uit te spreken.

Voor de zekerheid wil ik wel eraan toevoegen dat niets van dit alles geforceerd is in Paardenergie.
Ik ben zelf Vuurpaard, jawel! De onderliggende energie is nooit geforceerd, maar komt van enthousiasme, vreugde, levenslust. Zin hebben in. Een “hell yes!!” tegen het leven.

In Azië was/is men bang om in een Vuurpaardjaar een dochter te krijgen. In die jaren werden er veel abortussen gepleegd.
Zo’n meisje zou met alles “te” zijn met alles, goed of slecht. Wat als “slecht” gezien wordt, hangt natuurlijk af van de cultuur. Denk aan te onafhankelijk, niet onderdanig en gehoorzaam enz. Een man vinden die zo’n vrouw wilde huwen, zal niet makkelijk geweest zijn.

Wat wel belangrijk kan gaan zijn dit jaar, is om goed gegrond te blijven. De passie en enthousiasme van het Paard gecombineerd met het element Vuur kan je ook teveel activeren.
Dan loop je het risico dat je over je eigen grenzen gaat en jezelf uitput. Het is zeker ook zaak om én je voetjes stevig op de grond te houden én voldoende rust momenten in te lassen.
Dit geldt zeker ook bij het nemen van beslissingen. In het algemeen maar zeker ook in liefde. Over-voorzichtig zijn is niet handig, maar jezelf over-enthousiast in een nieuw avontuur gooien is dat ook niet.

Buiten dat, laat je lekker dragen en gedijen op die heerlijke energie van dit Vuurpaardjaar!
En mocht je die fijne partner niet vinden, dan heb je in ieder geval genoten en –als het goed is- een hoop toegevoegde waarde in je leven gecreëerd.

Hoe het ook zij, het is geen jaar om in je luie stoel te blijven swipen en Netflixen. Geen jaar om in dezelfde oude vertrouwde routine te blijven hangen.
Klim op je Paard en galoppeer er lustig op los!
The World is your oyster!

(wel grappig dat ik nu net een schilderij met een paard aan het schilderen ben!)

Al eerder heb ik verteld, dat ik op 4 februari een zitting heb bijgewoond in het gebouw van de Raad van State. Het was een bijzondere ervaring, ik heb nooit in het bekende bankje gestaan. Dat was ook nu niet het geval, ik was enkel supporter / toeschouwer van de voorzitter van de wijkraad, die met onze advocaat zijn standpunt kwam verwoorden. Ik zat heel comfortabel met mijn blocnote op de publieke tribune.

Weet u wel, dat veel singles hoewel zij nooit een stap over de drempel van een rechtbank hebben gezet toch daar bij naam en toenaam genoemd zijn? Jazeker, toen hun echtscheiding uitgesproken werd. In een aantal gevallen waren zij wel lijfelijk aanwezig in de rechtbank bij hun proces van de scheiding, wanneer er onenigheid was met hun partner, bijvoorbeeld over de voogdij van kinderen of de verdeling van het bezit, dan is daarover een gerechtelijke uitspraak nodig, waarbij men beter ook als partij aanwezig kan zijn.

Ik heb op 4 februari geleerd dat je bij een verschil van mening weliswaar gelijk kunt hebben, maar dat gelijk niet als vanzelfsprekend kunt krijgen. Juristen hebben allerlei mogelijkheden om iets wat krom is toch recht te buigen (en andersom ook). Dat is behoorlijk frustrerend. Wanneer ik zeker weet dat ik in mijn recht sta en toch de tegenpartij er een gunstige uitspraak uit weet te slepen, bijvoorbeeld omdat zij een heel gehaaide advocaat hun zaak hebben laten bepleiten, dan doet dat pijn.

Niet alleen in de rechtbank gaat het er om of je jouw gelijk kunt halen. Onenigheid begint al op een heel laag niveau. Wie in een relatie zit weet, dat er zonder dat er sprake is van ruzie toch regelmatig verschil van mening is over heel triviale zaken. Denk aan de taakverdeling, aan de manier van opvoeden van de kinderen. Er is vaak veel gekibbel over de financiën.

Traditioneel staan regelmatig de verhoudingen met de wederzijdse families hoog genoteerd op de ranglijst van twistpunten. Met name schoonmoeders moeten het vaak ontgelden. Dan duid ik op het contact van een man met zijn schoonmoeder. Vrouwen hebben doorgaans meer problemen met de vrienden van hun partner. En ja, het moet toch maar benoemd worden, uiteraard met vriendinnen van haar eega, als hij die heeft. Dat zijn natuurlijk haar concurrentes. De vrouwen waarmee hun man samenwerkt zijn in theorie een potentieel gevaar voor hun relatie. Het percentage scheidingen zal wellicht lager liggen bij echtparen, die samen in hetzelfde bedrijf werken dan bij echtparen, waarvan een van beiden alleenverdiener is of waarbij beide echtelieden in een andere werkomgeving verkeren.

Is het altijd goed om de discussie aan te gaan over iets, waarvan je weet dat je in je recht staat? Of zijn er situaties denkbaar, waarin je aan je partner het voordeel van de twijfel gunt, ook al heb je het gevoel, dat jouw standpunt meer recht doet aan de waarheid?

Ik heb anderzijds van stellen gehoord, dat het geen kwaad kan om van tijd tot tijd elkaar eens goed de waarheid te zeggen. Vraag is dan weer wel, wiens waarheid dé waarheid is.
Wat is het jammer, dat diegene, die zich goed kan uiten vaak een voorsprong heeft op zijn of haar partner, die op haar of zijn beurt zeker weet, dat-ie gelijk heeft; alleen omdat zij of hij verbaal minder vaardig is komt dat gelijk niet boven water.

Mediaton, bemiddeling zou dan nog een oplossing kunnen bieden, maar dat is beslist niet alles zaligmakend. Ik heb persoonlijk daar geen positieve ervaringen mee opgedaan.
Een keertje bekvechten lijkt me geen doodzonde, maar het moet naar mijn mening niet ontaarden in een regelmatige, dagelijkse ruzieachtige sfeer.

Dit jaar waren er geen digitale Valentijnskaarten naar andere leden te versturen via onze datingsite. Vraag ik me toch af, is dit niet meer van deze tijd? Uiteindeljk zijn velen van ons niet meer zo verlegen bij het daten. Als je iemand leuk vindt stuur je gewoon een interessebericht, of je geeft zijn of haar profiel een like.

Ik vind het jammer. Het is even een hart onder de riem en er hoeft helemaal geen bijbedoeling achter te zitten. Gewoon een kleine bevestiging dat je er nog toe doet. Een eigen, digitale, op internet gevonden Valentijnskaart naar iemand sturen via WhatsApp is natuurlijker persoonlijker, maar ik vind dit toch een gemiste kans.  

Een via de post gestuurde kaart is natuurlijk het leukst. Dan staat er geen afzender op en ga ik het handschrift bestuderen van wie die kaart zou kunnen zijn. Vervolgens zet ik de kaart 2 weken op mijn schoorsteenmantel, zoals ik ook altijd doe met verjaardagskaarten of kerstkaarten.

Ik had geluk, ik kreeg een mooie kaart via de post Er stond zelfs een klein, persoonlijk gemaakt gedichtje op. Uiteraard kon ik uit de tekst opmaken van wie deze kaart afkomstig was. Het werd bijzonder door mij gewaardeerd. Fijn dat iemand de tijd en de moeite heeft genomen om via de post een Valentijnskaart te sturen, gewoon lief...