Wat heb ik jou, wat heb jij mij te bieden?
woensdag 5 juli 2023
Als je zoals ik langer op een datingsite staat, bouw je ervaring op bij het doorlezen en beoordelen van een profiel. Ik merk sneller of zijn tekst me aanstaat of niet. Als ik lees : ik zoek een mooie, jongere vrouw, die goed kan koken en veel van knuffelen houdt, denk ik vaak terug aan mijn moeder. Als een van haar kinderen vroeg : ik heb graag of, ik wil liever, zei ze met een knipoog : lieve koekjes worden niet gebakken. Wanneer er in het profiel verder weinig te lezen valt over hemzelf of zijn interesses, er dus bijna geen aanknopingspunten zijn, scroll ik door.
Ik let er zelf goed op, of ik een man iets interessants kan bieden in mijn profieltekst. Ik heb bijv. in mijn profieltekst vermeld, dat ik in een mooie omgeving woon aan de kust. Voor kunstliefhebbers is het interessant dat ik een Museumjaarkaart heb en voor natuurliefhebbers dat ik een duinkaart heb van PWN. Ik heb er zelfs 2, zodat hij gratis met mij kan wandelen of fietsen in het nog (te betalen) Kennemer duingebied van Wijk aan Zee tot Bergen. Ik heb verder geen oppasverplichtingen, geen huisdieren, dus veel vrije tijd beschikbaar om met hem door te brengen.
Ik vind het dan ook logisch dat ik op mijn beurt in zijn profieltekst kijk naar wat hij mij te bieden heeft. Dan heb ik het niet over een luxe auto, reisjes met zijn camper of verblijf in zijn vakantiewoning. Wel vind ik het prettig als hij een fijn huis heeft, waar hij mij vrijelijk kan ontvangen. Dus haak ik af bij inwoning van zijn oude vader of moeder of nog thuis wonende kinderen. Het bezit van een hond die uitlaatverplichtingen geeft, ga ik ook uit de weg. Ik heb geen hekel aan honden, maar een hond geeft teveel beperkingen. Je kan het lieve dier lang niet overal mee naartoe nemen en ook niet te lang alleen laten, tenzij je een vaste en vertrouwde oppas hebt.
Op mijn leeftijd zoek ik niet meer naar een knappe, super sportieve man. Als hij wat ouder is, kleine gebreken heeft, of wat medicijnen moet slikken voor zijn gezondheid, vind ik dat geen probleem. Als hij nog maar goed ter been is en af en toe zin heeft om leuke activiteiten met mij te ondernemen. Niet meer zo strak in zijn vel zitten, vind ik niet erg. Een klein buikje of een vetrolletje bezitten velen van ons op deze leeftijd. Maar ik zit niet te wachten op een man met veel overgewicht. Ik heb dan ook in mijn profiel gezet dat ik een man met een normaal postuur zoek.
Als hij (te)veel overgewicht van zichzelf normaal vindt en ik dat ook maar zo moet zien, klopt er iets niet. Een paar kilo meer is trouwens ook een rekbaar begrip. Er zou meer openheid in kunnen zijn door diegene die ervoor gekozen heeft om foto's van zichzelf bij het profiel te plaatsen. Plaats niet alleen portretfoto's, maar ook eens een duidelijke foto van het postuur. Dan kan de ander zelf bepalen of het wel of niet een probleem voor hem/haar is. Het zou teleurstellingen achteraf kunnen voorkomen.
Een heikel punt is soms voor mij te individuele hobby's. Hartstikke leuk dat hij een treinbaan op zolder heeft, of als hij in zijn schuur vele uren allerlei moois in elkaar zit te knutselen. Dat moet hij vooral blijven doen, maar ik interesseer me voornamelijk in wat we samen kunnen ondernemen. Ik ben zeker bereid om met hem nieuwe uitstapjes uit te proberen, maar laat hem lekker in zijn eentje genieten van zijn modelspoorbaan. Ik ga hem ook niet storen als hij druk aan het knutselen is.
Zeker nu veel gepensioneerden m/vr ook vaak nog allerlei vrijwilligerswerk hebben, is het fijn als hij al die dingen doet als ik er niet bij ben. Ik verwacht van hem ook niet dat hij zich interesseert in al mijn bezigheden. Dat is een van de redenen waarom ik een LAT-relatie ideaal vind...
geplaatst door sixty - 3186 keer gelezen
Vorige berichten
Alle ogen zijn gericht op Kwatta
Ik verbaas mij elke keer als ik in een groep mensen verkeer over de diversiteit. Zoveel mensen, zoveel zinnen. Nooit kom ik in een groep van louter gelijkgestemden. Een enkele keer zie ik op de tv beelden uit Noord Korea, waar hele regimenten mannen en vrouwen in hetzelfde saaie grijze kostuum als hun leider gekleed zijn en ook allemaal dezelfde mening zijn toegedaan. Het lijkt op hersenspoeling, vreselijk om deel uit te maken van zo’n samenleving. En we worden voor de gek gehouden: Er is wel degelijk weerstand tegen deze poppenkast.
Midden in de veelzijdige groepen die ik ken zijn weer een paar personen, die er qua uiterlijk en soms ook door hun gedrag uitspringen. Er zijn heel sociale mensen bij, die mij benaderen, vragen hoe het met mij gaat, die klaar staan om mij van koffie te voorzien. Anderen zijn juist heel stil, ze zullen nooit uit eigener beweging contact zoeken. En dan komt die ene binnen, waardoor alle ogen dezelfde richting op gaan. Oftewel: "Alle ogen zijn gericht op Kwatta". Dat is een bekende Nederlandse uitdrukking die betekent dat iemand of iets volop in de belangstelling staat.
Sommige mensen hebben nu eenmaal een bepaalde uitstraling, door hun uiterlijk, maar ook door hun manier van bewegen en hun vorm van communiceren. Het is in hun voordeel. Of ze gemakkelijk contact maken, hangt af van het karakter van het Kwatta meisje of de Kwatta jongen. Het zijn in elk geval geen muurbloempjes. Ze zullen als ergens gedanst kan worden zich een groot deel van de middag of avond op de dansvloer bewegen. Mannen, die alle moeite doen om zo’n jongedame voor zich in te nemen moeten zich goed indenken, dat zij niet de enige zijn!
Ik vraag mij af, hoe zo’n Kwattameisje of – jongen zich bij dit alles voelt. Zij of hij kan aan elke vinger tien geliefden krijgen. Maar wordt hij of zij daar blij van?
Voor hen is van belang, of ze over voldoende tact beschikken bij al hun contacten en bij de mannen of vrouwen, die achter het net vissen hoeveel respect zij hebben voor de keuze die “Kwatta” heeft voor hun “concurrenten”.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat het mijn ego streelt, als ik, al is het maar even, met een dame contact heb, die een als boven omschreven uitstraling heeft. Zoals ook een week geleden, toen ik A. het buurthuis zag binnen schrijden. Ik heb haar wederom ten dans gevraagd, moest haar wel nog enkele bekende variaties van de cha cha leren, maar toch. A. heeft de hele middag verder ook met de andere mannen zonder onderscheid des persoons een dansje gemaakt.
Na een paar uur vond ik het tijd om op te stappen, ik nam afscheid van enkele bekenden maar A. was nergens te bekennen. Toen ik naar buiten liep stond ze daar in haar eentje; het was buiten een stuk aangenamer dan binnen, waar de airco minimaal functioneerde. Uiteraard groette ik haar, ze wist nog niet zeker of ze daar zou blijven eten. Ik kreeg de indruk dat ze even pas op de plaats maakte en buiten de interessesfeer wilde zijn. Even die begerige blikken ontwijken? Misschien is het verlegenheid mijnerzijds, maar ik drong uit respect voor haar gevoelens niet verder aan op nader contact. Daarop ben ik mijns weegs en dus naar huis gegaan.
Overal vind je Kwatta-jongens en – meisjes. Afgelopen zondag kwam ik in een ander buurthuis ook weer zo’n lady tegen. Maar, hoe verschillend! Zij kon wel goed dansen en zij was super sociaal actief door met enkele anderen de zaal in te richten en iedereen aandacht te geven. Kwatta zijn heeft dus niet uitsluitend met een leuk uiterlijk te maken…
Tegenpolen
Tegenpolen trekken elkaar aan wordt alom beweerd. Maar is dat wel altijd zo ? Het kan heel fijn zijn als je daar echt naar zoekt . Voorbeeld : als jij van nature onzeker bent en daar soms zenuwachtig en druk van wordt, kan een rustige partner die niet gauw in de stress schiet een rots in de branding zijn. Maar hoe zit het met dingen die heel erg belangrijk voor je zijn?
Ik kan me goed voorstellen dat een man of vrouw die helemaal opgaat in de verzorging en liefde van de eigen huisdieren, het liefst een partner vindt die daar ook affiniteit mee heeft. Hetzelfde geldt voor normen en waarden, hoe je omgaat met het milieu kan veel invloed hebben op een relatie. Maar ook binnenshuis is de manier van omgaan met elkaar belangrijk Zeker als je van liefdevolle seks,houdt, met veel intimiteit, zal je toch een monogame partner zoeken. Zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.
Maar om even terug te komen op die tegenpolen. Wat je eerst zo aantrekkelijk vond, kan op de lange duur ook tegen gaan staan. Als die rustige partner later zo introvert blijkt te zijn dat je het gevoel krijgt dat hij of zij in een eigen wereld leeft en jou daar eigenlijk niet zo bij nodig heeft, kan dat de relatie bergafwaarts doen gaan. Omgekeerd : de spontaniteit en gevoeligheid die je partner bij jou zo leuk vond in het begin, kan ook gaan irriteren, als de rust in huis daar teveel door verstoord wordt. Dat zijn toch dingen waar je vaak veel later pas achter komt.
Daarom vind ik het belangrijk dat je elkaar goed aanvult. Als hij handig is en graag klust, laat hem lekker zijn gang gaan. Als jij graag leest, of je favoriete serie op tv wilt zien, so be it ! Maar alles valt of staat door dingen niet te overdrijven. Het bekende gezegde ; hier vindt je wat en daar laat je wat, is volgens mij nog steeds van toepassing. Een goede communicatie is daarbij onontbeerlijk. We zijn nu eenmaal niet hetzelfde en de gulden middenweg werkt meestal toch het beste...
Een toekomst zonder zorgen
De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan deze site zal 70 jaar zijn, schat ik. Vanaf de kleuterschool kan ik me dingen nog goed herinneren. Daarvoor zijn het nog vage momentopnames die af en toe door mijn hoofd flitsen, maar zo’n 65 jaar aan concrete herinneringen is er wel verzameld.Herinneringen aan vreugde en verdriet, ontmoeting en afscheid, succes en falen, gezondheid en ziekte, trots en schaamte, hulp en bedrog, geluk en pech. Ieder van ons heeft hetzelfde in meer of mindere mate meegemaakt.
Soms is het bitterzoet. Wat waren er veel fijne dingen en wat is het jammer dat ze nooit meer terugkomen! Toch prijs ik me gelukkig dat het per saldo een enorme rijkdom in mijn hoofd heeft opgeleverd. Rijkdom, die niemand me meer kan afpakken.
Ik vraag me ook niet meer af of ik het beter of anders had kunnen doen. Ongetwijfeld, maar zou mijn leven dan wel zonder vallen en opstaan zijn verlopen? Natuurlijk niet. Terugkijken doe je op onze leeftijd waarschijnlijk vaker, dan een half leven geleden. Ik zelf -en dat gun ik iedereen- kan zo’n moment van bezinning steeds afsluiten met een gevoel van tevredenheid en dankbaarheid.
Maar meer nog dan dat: het geeft ook vertrouwen in de toekomst. Het leven is nog niet voorbij en waarom zou er niet nog een mooie reis in het verschiet liggen? Ongetwijfeld met hier en daar een spannende hobbel, maar veel minder dan tot nu toe. Met minder bewijsdrang, minder lawaai en minder strijd en daarentegen meer tevredenheid, rust en vrede wordt de weg een stuk eenvoudiger en vriendelijker.
Het is nog niet voorbij, in tegendeel.
Machiel van der Schoot