Mijn datingbootje heeft de wal nog niet bereikt
maandag 4 december 2023
Voorzichtigheid is de moeder (of vader?) van de porseleinkast. Dat geldt natuurlijk voor veel situaties in het leven. Het is een goed advies, niet onbesuisd dingen te doen waarvan je later of al heel snel ontiegelijk veel spijt kunt krijgen. Niet iedereen heeft dat advies in zijn zak gestoken. Als er ergens iets opdoemt, wat er op het eerste gezicht heel leuk uit ziet, dan is de verleiding groot om er ook maar meteen gebruik van te maken. De reclameboys en girls hebben dan weer een succesje geboekt. Of komt het door onze eigen naïviteit dat we overal snel intrappen?
Het daten, het zoeken naar een relatie kun je met een beetje fantasie vergelijken met een vaartocht. Daarvoor heb je natuurlijk een boot (-je), een stuurman, bemanning, een bestemming en proviand voor nodig. En goede landkaarten, sonar / radar. Want je moet wel weten langs welke weg je jouw vaartocht af gaat leggen. En niet roekeloos over de loopplank stormen.
Ik vergelijk een datingsite maar gemakshalve met het bootje waar je instapt. Net als er veel verschillende vaartuigen zijn is er ook een ruime keuze aan datingsites. Enkele “gratis” sites lijken op rondvaartboten, (hoewel je daar ook nog een behoorlijke prijs voor moet betalen!)en zelfs daar zijn weer variaties bij mogelijk. Denk maar aan de platbodems die in Den Bosch in de stad varen, waarbij je soms je hoofd moet bukken, en aan de luxe rondvaarboten in Amsterdam. Wie voor een betaalde site kiest is als iemand die vaart op een cruiseschip, op die boten kun je ook kiezen voor goede plekken en voor minder comfort. De stuurman is bij een datingsite de beheerder van de site, hij wordt door een paar mensen geholpen, de IT-helpdesk en de content manager.
De verwachting die iemand van een datingsite heeft kun je ook vergelijken met het einddoel van de vaartocht. Het is grappig dat het soort vaartocht een metafoor is voor wat er op een datingsite gebeurt. Je kunt genieten van alles wat je op een cruise meemaakt, en inderdaad zijn er mensen, die ingeschreven op een datingsite er een heel lange vaart van maken. Maar het einddoel komt maar niet in zicht. Wel komen ze op de datingboot leuke mensen tegen, met wie ze na het aanmeren in de veilige haven contact blijven houden.
In datingland is het heel gewoon om niet meteen toe te happen maar om eerst de boot af te houden, gewoon terughoudend te zijn. Het loont vaak de moeite om pas na een aantal keren te mailen en een telefoontje zich aan een fysieke afspraak te wagen. Die gedragslijn wordt heel verschillend toegepast. Vaak wordt de boot afgehouden. Koudwatervrees? Wie zal het zeggen. Ooit, lang geleden mailde ik met iemand die zodra ik schreef dat het nu tijd voor ontmoeten werd over iets totaal anders ging schrijven. Dat heeft een paar maanden voortgeduurd, totdat ik er maar een punt achter heb gezet.
Een aantal mensen op deze site zijn niet echt op zoek naar een “een op een-relatie”. Ook een vriendschap kan heel waardevol zijn. Ook zij varen mee op de datingboot. Er zijn zelfs mensen die hun leven beginnen te slijten op de datingboot. Het is hun wereld of in elk geval een groot onderdeel van hun leven geworden. Ook al meert de boot aan, zij gaan niet passagieren.
Ik wens iedereen hier een behouden vaart en een goede aankomst. Is jouw boot een love-boot? De in december bekendste boot zal al heel snel ons land verlaten, naar zuidelijke streken. Misschien vaar ik wel als verstekeling mee… Wie weet vind ik een paar duizend kilometer verder bij de Mediterranee ook fysiek genoeg warmte. De thermometer wijst er nu vaak 20 of meer graden aan. Zolang ik de boot maar niet gemist heb, of juist de boot in ga…
Als klap op de vuurpijl: Er is in elk geval in België een organisatie, die dating op het water verzorgt in een bootje. Is dat ook niet iets om hier op te pakken? Maar dan weer niet als een vervolg op de Amerikaanse tv-serie “The Love Boat” uit de tachtiger jaren van de vorige eeuw. Die boottocht staat mij niet aan.
geplaatst door Aktivo1 - 1582 keer gelezen
Vorige berichten
Tijd
Tijd is een ongrijpbaar concept.
Het is misschien ook helemaal niet de bedoeling om het te grijpen. Onmogelijk ook waarschijnlijk.
Alhoewel hij het zelf nooit zo gezegd schijnt te hebben, wordt aan Einstein vaak de uitspraak toegeschreven dat tijd alleen maar bestaat, omdat anders alles tegelijk zou gebeuren.
Dat zou ook wel een beetje veel om te bevatten zijn op dit ondermaanse, dus daarom heeft alles hier op aarde zijn plaats en tijd. Anders zouden we er binnen de kortste keren vanaf springen.
Ik sprak vanuit Frankrijk met een goede bekende in Nederland die voor euthanasie had gekozen. Het was ons afscheidsgesprek. Zijn samenvatting van het bestaan was chronologisch kort en bondig. Ergens midden in ons gesprek sprak hij de woorden: je komt er keer op en je moet er ook weer een keer vanaf. En zijn tijd om er vanaf te springen was daar.
De schoolvakanties zijn alweer een paar weken bezig en nu ook de regio Midden vakantie heeft, stroomt de camping langzaam vol met gelukkige gezinnen. Ik moet er niet aan denken dat alles tegelijk zou gebeuren. Gelukkig gebeurt dit pas na zeven zalige weken.
Zijn woorden klinken mij als muziek in de oren: je komt er een keer op en je moet er ook weer een keer vanaf. Dit weekend. Alles op zijn tijd.
Hoe voorzichtig moet je zijn op straat?
Afgelopen zaterdag stond er een artikel van 3 pagina's in de krant over een trend bij groepen jongeren die populair is geworden : jumpen. Daarbij wordt iemand uit het niets door de groep aangevallen. Ze bespringen EEN persoon die ze te grazen nemen. Soms is het een wraakactie, maar vaker kennen ze de persoon niet. Ze doen dit vanwege een misplaatst gevoel van macht over iemand hebben. Het slachtoffer wordt uitgescholden, bedreigd en moet bibberend in de filmende camera zijn excuses aanbieden terwijl hij/zij niks heeft gedaan.
Nederig "sorry baas" zeggen tegen de filmer vinden ze bijzonder grappig. Op de achtergrond hoor je het gelach van de rest van de groep. Soms wordt er ook nog behoorlijk wat lichamelijk geweld gebruikt Onder deze "tieners" is het een hype geworden de hele actie te filmen. Als je het niet filmt, weet verder niemand dat dit gebeurd is. Door het vervolgens op social media te zetten krijgt de groep aanzien. De geschreven reacties van lezers onder de video zijn vaak nog extra pijnlijk, Een veel ouder iemand in elkaar slaan zal ze geen extra aanzien opleveren, maar die kan je beroven.
Dat is echter van alle tijden, daarom ga ik allang niet meer in mijn eentje op stille weggetjes wandelen en of fietsen. Als ik wandelend op de stoep een groep van 4 of meer tieners zie naderen, steek ik vaak al uit voorzorg de straat over voor ik ze tegenkom, geeft me rust. Ik steek weer opnieuw over, als dat nodig is om op mijn bestemming te komen. Met fietsen gaat dat niet, dus probeer ik zoveel mogelijk rechts te blijven fietsen, zodat de groep er beter langs kan. Toch kan ik me nog behoorlijk vergissen in het gevaar, als ik niet alleen ga fietsen op een rustig fietspad,
Laatst ging ik met een goede vriend na het avondeten een stukje fietsen langs het Alkmaarder Meer. Daar loopt een smal fietspad langs het water, waar je elkaar alleen kan passeren als je achter elkaar fietst.'s Avonds is het er een stuk rustiger, en zie je ook meer vogels. Ik fietste achter hem en voelde me veilig. Halverwege het pad richting NH-kanaal is een botenoversteek voor kano's en rubber boten vanuit een ander binnenmeer. Daar stond een grote groep van wel meer dan 10 jongens over de hele breedte van het fietspad. Gewoontegetrouw gaven we ruim tevoren een fietsbelletje om ze te waarschuwen dat we eraan kwamen. Ze gingen echter pas op het allerlaatste moment opzij.
Twee jongens aan weerszijden van het pad deden volledig hun zwembroek omlaag, terwijl de rest stond te joelen. Ik had alle aandacht nodig om niet te vallen terwijl ik er tussendoor fietste, dus had dit niet gezien. Ik was wel flink geschrokken. Toen er een kilometer verder een houten bankje met zicht op het water langs het pad stond, wilde ik daar even zitten om op verhaal te komen. Mijn goede vriend vertelde me toen wat hij gezien had. We moesten langs datzelfde fietspad weer terug, dus bleven we bijna een half uur op dat bankje zitten, voordat we weer gingen fietsen. Gelukkig waren de tieners met hun rubber boten, die op het grasveld bij het binnenmeer lagen toen we er de 1e keer langskwamen, weer allemaal terug in het water. We konden nu zonder gevaar dit punt passeren.
Ik had er nooit rekening mee gehouden dat zoiets intimiderends door een groep me ook kon overkomen als ik een grote, sterke man van bijna 1.90 bij me had. Het heeft me bang gemaakt om daar 's avonds weer te gaan fietsen en dat vind ik jammer. Het is daar mooi en `s avonds een stuk rustiger fietsen dan overdag. Met dit warme weer ook beter te doen. Hoe ervaren jullie zoiets? Zou het schelen als ik 10 tot 20 jaar jonger was geweest en niet zo wiebelig op de fiets. Zou ik dan niet bang geweest zijn, of kwamen dit soort dingen toen maar zelden voor?...
Wat herinner je nog van je relatie?
Wie het verleden beheerst, beheerst de toekomst. Wie het heden beheerst, beheerst het verleden.” (George Orwell) en Kennis van het verleden is de sleutel tot begrip van het heden (Confucius). Twee wat cryptische uitspraken om over na te denken.
Als je voor het eerst begint met een relatie of opnieuw de sprong waagt in datingland is de toekomst ongewis. Je weet nooit welke kant het op gaat, hoewel je er toch allebei het beste van hoopt.
Vrijwel iedereen die zich aangemeld heeft bij een datingsite heeft een relatieverleden. Dat hoeft tegenwoordig niet persé in een door een gang naar het stadhuis vastgelegd huwelijk of samenlevingscontract gegoten te zijn. De herinneringen aan die relaties worden vaak aangeduid als een rugzakje. Dat lijkt een aanname; door dat etiketje worden die herinneringen collectief als negatieve ervaringen bestempeld. Het kan mijns inziens geen kwaad de positieve gebeurtenissen te bewaren en minder fijne dingen goed te verwerken en een plekje te geven.
Uiteraard is er een groot verschil tussen relaties die eindigen door een uit elkaar gaan en relaties, die eindigden omdat een van beide partners overleed. Toch kunnen er ook goede herinneringen na een scheiding zijn.
Bekend is het lied van Joost Nuissl (in 2025 overleden): “Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben”. Het lied refereert ontegenzeggelijk aan een stel, wat uit elkaar ging terwijl een van beiden herinneringen koestert aan de beëindigde relatie.
Of die herinneringen bij tijd en wijle opduiken hangt (ook) af van het geheugen. En of je moeite hebt gedaan wat er vroeger was uit dat geheugen weg te poetsen.
Mooie dingen zijn altijd: De geboorte van je kinderen. Genezing na een ernstige ziekte. Een fijne vakantie. Verhuizen naar een betere woning.
Ik geloof, dat beide partners niet altijd gebeurtenissen gelijkelijk ervaren en er ook verschillende herinneringen aan bewaren. Zou dat komen omdat er onderhuids al een vermindering gaande is van de gevoelens van een kant?
Ik werkte vroeger in een archief. Zo’n werkplek is bij uitstek de plaats waar het er om gaat zaken uit het verleden goed te bewaren voor het nageslacht. Het ging daarbij in het begin van mijn loopbaan om papieren documenten, later ging men via microfilm over op digitale paperassen. De ontwikkeling van fysieke contacten naar digitale contacten die in een relatie uitmonden vond grotendeels in dezelfde tijd plaats.
Wie uit een relatie komt die hoe dan ook stopte zal tegenwoordig zowel over fysieke herinneringen (foto’s, brieven, cadeautjes), over herinneringen in het geheugen maar ook over via de digitale weg ontstane herinneringen beschikken. Als die laatste versie ook via social media speelt is er een kans, dat anderen ze ook kunnen ontdekken. Dat kan soms lastig zijn, als iemand net met een nieuwe relatie bezig is of zich openstelt voor nieuwe contacten. Het zou zelfs mogelijk zijn, dat wat er via de digitale snelweg bekend is als het ware ontaardt in een “relatie curriculum vitae”.
Daarom is het verstandig voorzichtig om te gaan met wat je over jezelf bekend maakt op platforms als facebook of Linkedin, wat iemand daar over je leest kan in je nadeel uitwerken.
Tegenwoordig kun je uiteraard ook via deze platforms op dingen stuiten over je ex, waar je nooit van gehoord had. Hoeveel relaties zijn er tegenwoordig zelfs gestrand, toen een van beiden keek in de contacten op de smartphone van de ander? Terwijl er in de relatie nog geen vuiltje aan de lucht was?