Verbinden & Loslaten
zaterdag 2 december 2023
Ik ben al jaren enorm geïnteresseerd in de prachtige eigenschappen en werking van het mannelijke en vrouwelijke. Weten hoe beiden ‘bedraad’ zijn, kan enorm helpen in liefde en relatie.
In het oude relatiemodel, werkte dat stuk als vanzelf: de man was kostwinner en dat vervulde zijn natuurlijke behoefte van provide & protect.
De vrouw was huisvrouw en moeder en nam haar natuurlijke rol op zich: zorgen en verzorgen.
Met dit ‘relatiemodel’ zat hij goed in zijn testosteron en zij in haar oxytocine. Precies wat beiden nodig hebben voor gezonde eigenwaarde en goed gevoel.
Anno nu is dit plaatje heel anders. De man nog maar zelden de enige verdiener, omdat het vaak niet haalbaar is rond te komen met één salaris. En veel vrouwen willen ook werken, waarmee ze wel in een vnl. mannelijke energie omgeving stappen die haar uit haar natuurlijke hormonale flow haalt. We moeten uiteraard niet terug naar de oude manier, maar de nieuwe is ook (nog) niet voedend.
De genoemde hormonen en bijbehorende ‘bedrading’ zijn ontzettend belangrijk en gaan duizenden jaren terug. We zijn zo geschapen.
Als man en vrouw beiden in hun optimale energie zitten, resp. goede testosteron en oxytocine/oestrogenen levels, vullen ze elkaar perfect aan.
Yin & Yang.
Deze hormonen spelen een enorm grote rol in ons gedrag, actie-reactie, en zeker in dating & relatie. En al is het anno 2023, die werking is in de basis nog altijd exact eender.
We zijn met zijn allen zoekende naar een nieuwe manier van relateren terwijl we ons ook staande moeten houden in de maatschappij. Velen negeren de “bedrading”, vaak onder druk van de maatschappij. We kunnen wel veranderen, maar om ons echt goed te voelen, moeten we dat dan toch doen binnen de grenzen van onze eigen resp. vrouwelijke en mannelijke natuur.
Dit hele onderwerp kwam op –het is mijn favo onderwerp, haha- door een interview van de auteur van “Mannen komen van Mars…”
Hij ging diep in op een veel onderliggende oorzaken van relatie problemen wat neerkwam op… testosteron en oestrogeen/oxytocine en niet weten hoe die uitwerken op onszelf én op onze partner.
Een paar voorbeelden.
Je bent een paar dagen samen geweest, hebt veel gevrijd. Dan krijgt een man de behoefte zich terug te trekken, terwijl de vrouw juist meer samen wil zijn.
Waarom? Door het vele lovy-dovy en vrijen, is de testosteron van de man flink gedaald en dat moet weer op peil komen anders voelt hij zich niet prettig.
De vrouw heeft een boost gehad van oxytocine en wil nog meer samen zijn. Dan kan het goed mis gaan als je dat niet van elkaar begrijpt.
Krijgt de man tijd in zijn “mancave” zodat zijn testosteron level herstelt, dan kan hij weer open zijn en verbinden.
Leuk detail: zodra een man een climax beleeft, daalt acuut zijn testosteron. Daar komt het zg. “climax induced coma” van de man vandaan.
Een goede manier voor een vrouw om te ont-stressen is om goed in oxytocine te zitten. Dat krijgt ze makkelijk door samenzijn met andere vrouwen. Sisterhood is enorm belangrijk, mits de vrouwen liefdevol zijn, elkaar steunen, niet oordelen. Dan kunnen vrouwen zichzelf zijn, samen lachen & huilen om weer fris & fruitig thuis te komen.
Een man ontstresst door een dosis testosteron, bijvoorbeeld door competitie met andere mannen. Dat is voor de man enorm ont-stressend en dus heel gezond. Sport is dan goed, wat de 2023 versie van jagen is. Maar elk iets waar de man blij van wordt, werkt. Dat kan dus ook timmeren in de garage zijn.
Tegenwoordig zitten veel vrouwen nogal in mannelijke energie. Kunnen ze niet altijd iets aan doen. Om te (over)leven in de mannelijke werkmaatschappij, hebben ze weinig keuze. Het kan echter wel tegen je werken in liefde en relatie.
Immers, de man voelt zich het best als hij aan zijn vrouw kan geven of iets voor haar kan doen. Als de vrouw teveel in mannelijke energie zit, kan ze dat niet ontvangen. Daarvoor moet je in vrouwelijke energie zitten.
Stel je bent samen aan het wandelen en het wordt frisjes. De man trekt zijn jas uit en legt hem om je schouders om je warm te houden.
Reageert zij met, “Nee, want ik wil niet dat jij het koud krijgt!” dan creëert dit een mega dip van testosteron in de man!
Zoals dating coach Matthew Hussey zei, “Accept the friggin’ jacket!”
Als een vrouw de man afweert met wat ie voor haar wil doen, ont-mant ze hem onbewust, zijn testosteron level daalt acuut waardoor hij zich niet meer goed voelt bij haar. Dan trekt hij zich terug, letterlijk of figuurlijk of beide.
Gebeurt dit vaker, dan verliest hij compleet interesse in die vrouw.
En voor jezelf als vrouw… je ontneemt je de kans om die heerlijke oxytocine te krijgen wat je wél zou hebben als je open kunt staan voor de zorg en attentie van de man.
Met het verdwijnen van het oude model moeten we nu zelf de boel uit gaan vogelen. Dat kan inhouden dat we bewust moeten leren hoe we onszelf geven wat we van nature nodig hebben: resp. gezonde oxytocine en testosteron gehaltes. Zeker zolang onze maatschappij dat niet ondersteunt en voedt.
Ik kan van harte aanbevelen dat te doen. Zeker voor vrouwen kan het zo’n openbaring zijn na opgegroeid te zijn in een intens mannelijke energie maatschappij. Zo zacht en toch sterk, zo ontspannen en helemaal jezelf zijn, terwijl je (waarschijnlijk) altijd al dacht jezelf te zijn. Het is gewoon een heerlijke prachtige ervaring die zeker in de liefde enorme verandering en verbetering kan geven.
Zoals ik op T2S zei, had ik zo fijn met mam gekletst. Dat was hierover. Ze snapte & voelde het helemaal en vond het enorm interessant. Ik hoop dat het voor jullie ook zo is!
geplaatst door Roosje - 1189 keer gelezen
Vorige berichten
Irritaties, ergernissen, de bom onder elke relatie
De titel van deze blog klinkt als een aanname. Het is jammer, dat ik moest vaststellen, ook in mijn eigen relaties, dat irritaties over het gedrag van een partner een voorbode waren van “einde oefening”. Terwijl vaak in een of meer goede gesprekken ergernissen benoemd kunnen worden en er in goed overleg naar een oplossing gewerkt kan worden.
Er zijn irritaties over een eenmalige domme actie. Een onzorgvuldig gekozen woord in een gezelschap, een opmerking die iemand raakt in zijn of haar ziel. Soms weet je niet dat je door iets te zeggen onprettige herinneringen losmaakt bij de ander. Die irritatie kan door een welgemeend excuus uit de wereld geholpen worden.
Helaas zijn er nog vaker ergernissen die bij allerlei situaties terugkeren. Zelf heb ik onlangs meegemaakt, dat iemand tot zes keer toe op een dag over hetzelfde gebeuren uit het verleden terugkwam. Een repeteerwekker dus. Ik moest mijn gesprekspartner er steeds aan herinneren, dat ik dit al uit den treure had gehoord. Dit gedrag is niet nieuw. Uit de tijd van de Romeinen stamt de uitdrukking: Ceterum censeo Carthaginem esse delendam. Vertaald: Overigens ben ik van mening, dat Carthago verwoest mot worden. Hoewel het historisch beschouwd niet bewezen wis, wordt deze quote aan Cato, een Romeins senator toegedicht. Dat zijn toespraken steeds hiermee eindigden zullen de toehoorders geërgerd hebben, maar het heeft wel effect gehad, de Romeinen hebben Carthago ingenomen en verwoest.
Irritaties bij een date en bij het begin van een relatie zullen alle daters bekend voorkomen. Behalve ergernissen over een verkeerde woordkeuze zijn er nog meer! Denk aan kleding, lichaamsgeur, geen belangstelling voor wat de mede-dater te berde brengt, problemen bij het afrekenen van een consumptie.
Als een van beiden veelvuldig terugkomt op wat er zich heeft afgespeeld in een vorige relatie en vooral als die relatie als het ware de hemel in geprezen wordt zal de toehoorder van deze loftuiting niet bepaald gecharmeerd zijn.
Wanneer men in het begin van een relatie een paar keer bij elkaar thuis is geweest kunnen de verschillen tussen beide huishoudens minimaal stof voor een discussie zijn. En wat denkt u van de kennissenkring of de familie?
Ik denk, dat het van essentieel belang is om irritaties, wat de oorzaak ook mag zijn, op een gewone manier te bespreken, zonder stemverheffing. Daarmee moet je niet te lang wachten.
Als er al een tijd sprake is van een relatie kunnen er ook bepaalde gedragspatronen boven komen drijven. Dan denk ik aan het verschil tussen ochtend – en avondmensen, de verdeling van huishoudelijke taken, de invulling van de vrije tijd. Knelpunten te over. Irritaties over deze aspecten zijn oneindig veel moeilijker in een gesprek op te lossen. Wat denken jullie over de contacten, die beide “geliefden” nog koesteren met mensen uit hun verleden, gesteld dat zij daarmee ooit een liefdesband hadden?
Wie heeft in een relatie behoorlijk te kampen gehad met irritaties (ik zou bijna vragen: Wie niet?). Ben je er - (zijn jullie er samen) uitgekomen?
De jongleur
Ik benijd andere mensen wel eens om hun geregelde leven, de vanzelfsprekendheden van de dagelijkse omgang met elkaar. Met feestdagen word ik daar extra met de neus op gedrukt. Voor mij is dat allemaal niet zo vanzelfsprekend, ik moet er dubbel zoveel energie in steken om contacten te onderhouden en niet alleen dat, de verschillende wensen en verwachtingen moeten ook nog in goede banen worden geleid. Ik voel me wat dat betreft wel eens een jongleur, maar dan met een netwerkje van contacten om in de lucht te houden. Een dynamisch geheel zogezegd, het leven is niet zo duidelijk uitgestippeld als toen ik, lang geleden, nog een doorsnee gezinshoofd was. Maar goed, als dat vooralsnog de realiteit is, hoe erg is het dan helemaal om een jongleur te zijn? Niet zo erg toch? Wie wilde er nou als kind geen jongleur zijn. Fascinerend hoe zo’n artiest tien ballen hoog kon houden – ondertussen ook nog fietsend op een eenwieler. Zelf ben ik niet verder gekomen dan drie, en aan die eenwieler ben ik sowieso niet begonnen. Maar als alleenstaande oudere man ben ik in de herkansing!
Een jongleur in contacten moet voortdurend op zijn tellen passen, het vergt wat oefening. Dat is inspannend, maar daar staat wel wat tegenover. Geen sleur, geen soesa. Een leven met ups en downs tegenover een leven met (meer) vastigheid en zekerheden. En het is ook niet erg als het eens fout gaat, daar leer je weer van. Laatst was ik op een familiereunie, allemaal tevreden gesettelde stelletjes: is dat nou waar ik naar uitkijk? Eh ja toch wel eigenlijk, samen is de norm en dat trekt ook. Het is een dubbel gevoel (en zij hebben dat dus net zo van de andere kant, sommigen tenminste…). Ik merk het wel eens als ik iemand ontmoet als date. Dat iemand zich eigenlijk op dat moment pas realiseert dat er twee kanten aan zitten, een soort schrikreactie. Is er een middenweg? Jongleurs onder elkaar, dat werkt het beste, zo lijkt het. Je ziet het plaatje voor je: twee mensen die balletjes in de lucht houden terwijl ze elkaar die ook toespelen. Spannend, leuk om te zien, leuk om te doen.
De onzekerheid van het jongleren heeft iets avontuurlijks, het houdt je alert, je krijgt er energie van. Je moet moeite doen om er wat van te maken. Maar daardoor weet je de mensen die je ontmoet, de dingen die je onderneemt, ook des te meer te waarderen. Het heeft ook iets met vrijheid en creativiteit te maken. En er is een bonus: wat je vindt is vaak niet datgeen waar je naar op zoek was. Dat vind ik zelf nog wel het mooiste. Zo, en nu ga ik lekker op vakantie. Ik heb wel een en ander voorbereid, maar ongetwijfeld zullen er ook wel weer de nodige verrassingen zijn. Van het leuke soort hopelijk.
Durf jij te zeggen dat je ergens geen zin in hebt?
Of iemand dat echt zomaar durft te zeggen? Veel mensen vinden dat moeilijk. Een beproefde manier is om de boot af te houden of... niet zo enthousiast op de vraag reageren. Vervolgens maar hopen dat de hint begrepen wordt.
Bij een baan waar je geen voldoening meer in vindt, zijn er meerdere dingen die je kunt doen 1) De rotklussen laten liggen voor een ander, 2) Lang met privézaken bezig zijn in de tijd van je baas. 3) Veel minder werk verrichten dan er van je verwacht wordt. 4) In het uiterste geval jezelf ziek melden. Alles is beter dan aan je collega's of baas toe te geven dat je uitgekeken bent op deze baan en eigenlijk iets anders wilt.
Bij relaties gaat het meestal geleidelijker. 1) Niet meer met leuke plannetjes komen. 2) Romantische gebaren naar de partner drogen op. 3) Minder naar de ander toe willen gaan dan voorheen 4) Het libido zakt af. Dat kan je laten merken door aanzienlijk meer tv te gaan kijken in zijn gezelschap. Hij kan zoiets ook aan jou laten zien door in slaap te vallen als je samen naar een romantische film kijkt. Zij reageert door zich niet meer op te doffen als hij op bezoek komt. Die mooie jurk niet meer aan te trekken voor hem. Dat sexy setje ondergoed komt opeens ook niet meer uit de kast,
Ze kan net doen of ze al slaapt, als hij haar met een kus welterusten wil wensen. De kat of hond ligt al prominent op het dekbed, terwijl hij nog in bed moet stappen. Zijn onderbuik gevoel zal hem ongetwijfeld waarschuwen dat haar behoefte aan intimiteit (bijna) weg is. Toch durft menig man er niks van te zeggen, uit angst voor ruzie. Of hij is bang om een stroom verwijten terug te krijgen. Door dit soort dingen niet te bespreken, ga je uit elkaar groeien.
Er zijn meer signalen waaraan je kunt zien dat de relatie niet jofel meer is : niet meer met hem mee willen op familiebezoek. Geen zin meer hebben om bij zijn wedstrijden te gaan kijken, wat je voorheen wel vaak deed. Zeg dan gewoon dat je liever thuis blijft of... iets anders wil doen. Als je dit rustig kenbaar maakt, geeft dat lucht in de relatie en hopelijk wat meer vrijheid. Als je beiden bereid bent om wat dingen aan te passen, kan het de relatie ook een nieuwe boost geven...