terug

Vloek

donderdag 29 februari 2024

Wanneer je als taaldocent zelf in de schoolbanken plaatsneemt, krijg je dubbel, misschien wel driedubbel waar voor je geld.

In de eerste plaats leer je natuurlijk iets over de taal waarvoor je je hebt ingeschreven en/maar je leert ook veel over lesgeven. Je ziet hoe iemand anders dat doet en - en dat vind ik nog veel waardevoller - je ervaart hoe moeilijk en spannend al die opdrachten en adviezen zijn die je zelf zo makkelijk geeft. Fouten maken moet, is er zo een. Ik wil helemaal geen fouten maken. Ik wil het direct helemaal goed doen. Enz.

Dit allemaal geheel terzijde overigens. Je weet wellicht dat taalcursussen vooral worden gefrequenteerd door vrouwen. Er zijn wel mannentalen, denk aan Arabisch en Russisch, maar zeker voor de Romaanse talen geldt dat die zich toch vooral mogen verheugen in de belangstelling van vrouwen.

Afijn, ik kom dat lokaal binnen en daar zitten dus inderdaad uitsluitend vrouwen. Een docente die een stuk jonger is dan mijn dochter, knappe meid, en een groep cursisten die me erg deed denken aan de wekelijkse bijeenkomst van de klaverjasclub van mijn moeder. Ik weet het, het is heel erg, maar ja, ik kan niet terugdraaien dat ik die associatie had en me de pleuris schrok. En toen was er nog niets gezegd. Dat hoefde ook eigenlijk niet.

Herken je dat? Dat je denkt: maar zo oud ben ik helemaal nog niet, terwijl je dat in jaren en ook anderszins wel bent. Punt uit. Wat dat betreft zitten veel mensen van onze leeftijd in een tussengeneratie, denk ik. We zijn wel oud, maar we zijn het niet. We zijn niet oud, maar we zijn het wel. De vloek van de vitaliteit anno nu. Met die cursus ben ik trouwens direct gestopt. Domheid is van alle (leef)tijden.

geplaatst door PlanB - 2014 keer gelezen