terug

Voor altijd

donderdag 15 februari 2024

Opgegroeid zijn in een wereld vol geheime kronkelwegen. Het geld van een te hoog geprijsde biologische komkommer terugvragen en het veelvoud daarvan uitgeven aan een zak nutteloze troostkoekjes. Er vrede mee hebben dat ik zowel boos als verdrietig als opgelucht ben. Krullen linken aan vrolijke ogen en een opgewekt karakter. Vanwege mijn niet vrolijke ogen de kapperskrullenspul-krullen uit mijn haren borstelen met een natte haarborstel. Eindelijk naar Naturalis lopen om zo'n grote kleurige zijden sjaal te kopen. Ontdekken dat Naturalis geen grote kleurige zijden sjaals meer verkoopt. Een roker wijzen op de rookwolken rond het hoofd van mijn zusje. Een troostkoekje eten. Weten dat het niet helpt.

In een fietstunneltje twee jongens sommeren hun vuurtje uit te trappen vanwege schade aan henzelf, aan voorbijgangers, en aan het tunneltje. Verbaasd toekijken hoe twee jongens in een fietstunneltje hun vuurtje uittrappen omdat ik dat wil. Aan mijn zusje vragen hoe zij een verzoek van mij zou uitvoeren: Zoals ik het graag wil of zoals zij het zelf wil. Binnenpretjes hebben om haar antwoord. Weer even samen zussen zijn. Toch nog even samen zussen zijn. Weten dat ik die rode spoorbrug over de IJssel zal gaan missen. De rode spoorbrug over de IJssel nu al missen. Toch een troostkoekje eten. Geloven dat het helpt.

Aan de zoute haring in mijn buik denken bij het zien van zijn lichtgevende staart in de vuilnisbak. Even overwegen om mijn geest leeg te maken door mijn buik leeg te houden. Mij op tijd realiseren dat dagenlang vasten die ander wel paste, maar mij niet zal passen. De oorzaak van het probleem negeren en het gevolg als de oorzaak zien. De oplossing als een probleem zien. Bij een bushalte, schuilend tegen de regen, de scholier die vlak naast mij gaat staan roken de regen in sturen. Opgroeien in de mist en een leven lang lopen zoeken. Voorlopig wel geloven in een leven na de dood vanwege haar nog lang niet lege tubes verf. Alweer een troostkoekje eten. Zeker weten dat het helpt.

Het eeuwige wegkwijnen van mijn kamerplanten plotseling zat zijn. Het open kastje naast de bank weghalen wegens te weinig licht voor de planten op dat kastje. Constateren dat de bank veel te blauw is zo zonder kastje met planten er naast. Het veel te blauw van de bank willen neutraliseren met een halfrond plankje aan de muur en een ronde poef. Mij gelukkig prijzen dat de man die een groene bank kopen een prima oplossing vond, een eigen huis heeft met een eigen bank. Hem best wel eens missen. Even niet aan mijn zusje gedacht hebben. De zak met troostkoekjes gedachteloos leeg eten bij een groot glas gemberthee en een lief boek. In de troost van koekjes blijven geloven. Voor altijd in de troost van koekjes blijven geloven.

geplaatst door RodeJas - 1815 keer gelezen