terug

Alweer over niks en alles

woensdag 20 maart 2024

Uit zoveel manieren om een blog te schrijven alweer deze ene kiezen. Pas een blog kunnen schrijven nadat al het verplichte is gelezen en geschreven. Verplichte-taal-allergie hebben. Blogs schrijven serieus nemen. Een boodschappenlijstje overschrijven op een nieuw velletje papier wegens te veel doorgestreepte boodschappen. Appeltjes, nootjes, yoghurt, spinazie en havermout best vaak doorstrepen. Zomaar vanzelf minderen met koekjes. Misschien toch ouder worden dan mijn nieuwe kartonnen plantentafeltje. Altijd even moeten nadenken bij het begrip non-fictie. Zelf non-fictie schrijven. Een zwak hebben voor schrijvers en zangers.

Mijn Leidse vriendin weer vergezellen op een van haar verre missies. Samen van Leiden Lammenschans via Zwolle naar Daarlerveen treinen en weer terug. Weer even kind zijn in de trein naar Emmen. Geamuseerd aanhoren hoe mijn vriendin de haar onbekende Drentse gemeente Emmen looft vanwege de gunstige huizenprijzen en de prettige woonomgeving. Snappen dat ze mij allang als Leidse ziet. In Emmen geboren zijn. Een zwak hebben voor mensen die in Emmen geboren zijn.

Via IJsselstein, Swifterbant en Drachten naar Leiden verhuizen. Waarschijnlijk nooit meer samenvallen met de plaats waar ik woon. Mij hopelijk nooit tot het Randstad-denken bekeren. Er door een Leidse wandelgids op gewezen worden dat het ‘nieuwbakken Leidse‘ in mijn wandel-profiel aanpassing behoeft wegens gebleken affiniteit met Leidse paadjes. Nooit meer gebeld worden door mijn eigenzinnige zusje. Nooit meer uitgefoeterd worden vanwege mijn verhuizing naar de ‘uithoek’ Leiden. Mij blijvend verbazen over haar alternatief. Haar nooit meer kunnen vragen waarom ze niet zelf in Wolvega is gaan wonen. Mijn eigen tijd afmeten aan het slijten van mijn schoenzolen. Een zwak hebben voor wandelaars.

Alweer hetzelfde liedje zingen. Nog wel eens terugdenken aan mijn Drachtster zanglessen. Balansoefeningen doen tijdens het afwassen. Blij een gloednieuwe ‘Socrates op sneakers’ uit een boekenkastje vissen en hem teleurgesteld bijna even nieuw terugzetten. Mij alweer afvragen waar mijn weerstand tegen vermanend taalgebruik vandaan komt. Het antwoord zoeken in verboden hoestbuien op een houten kerkbank. Jeugdfoto's in mijn boekenkast van een gouden lijstje voorzien. Mijn boodschappenlijstje overschrijven op een nieuw velletje papier wegens doorgestreepte schoenen. Online dating zien als vraaggestuurd winkelen in een aanbodgestuurde winkel. Beseffen dat iedereen hier zowel de vraag als het aanbod is. Nooit mopperen op het aanbod. Zelf het aanbod zijn dat slechts een enkeling tevreden stemt. Daar vrede mee hebben.

geplaatst door RodeJas - 1947 keer gelezen