terug

Herkennen en herinneren - blijven wij altijd dezelfde of moeten we veranderen?

maandag 11 maart 2024

Ik kom een enkele keer mensen tegen uit een ver verleden. Een paar jaar geleden schoot een voor mij onbekende man mij aan, die mij herkende uit een periode van meer dan 50 jaar geleden. Omdat het bij een uitvaartplechtigheid was zag ik weinig kans een goed gesprek aan te gaan. Onlangs gebeurde hetzelfde. In dit geval was het een vrouw die nota bene in dezelfde straat, aan dezelfde kant vijf huizen van mij vandaan had gewoond.

De bewuste vrouw nam net als ik deel aan een speeddate evenement, en zij herkende mij terwijl ik haar als ik haar op straat gezien zou hebben in het geheel niet opgemerkt zou hebben. Ze was net als ik ook gescheiden. Okay, we hadden in het geheel geen klik met elkaar, maar het was toch heel bizar om iemand in geheel andere stad te ontmoeten, die ooit bijna je buurvrouw was. Terwijl ze wel in dezelfde stad als ik is blijven wonen.

In herkennen zit ook het woord kennen. Hoe goed ken ik iemand, hoeveel weet ik van hem of haar. In een dorpse gemeenschap zullen mensen elkaar doorgaans beter echt kennen dan in een middelgrote of grote stad. Als er veel verloop is door verhuizingen is de band tussen de inwoners ook minder groot. Boven mijn appartement zijn nog twee andere etages, die verhuurd zijn, van mijn woning ben ik daarentegen eigenaar bewoner, Sinds kort weet ik, dat verhuurders in de particuliere sector vaak huurcontracten voor twee jaar met hun huurders overeenkomen, als zo’n contract langer duurt wordt het een overeenkomst voor onbepaalde tijd. Huurbazen hebben dan minder mogelijkheden om het huurbedrag te verhogen.

Maar dat betekent voor mij weer dat ik elke twee jaar andere bovenburen krijg. Ik kan mij echt niet alle bewoners van de afgelopen ruim 17 jaar, dat ik hier woon herinneren! Die zal ik dus op straat ook niet herkennen. Iemand uit je eigen verleden herkennen gaat natuurlijk beter, als die persoon indruk op je heeft gemaakt en vanzelfsprekend als je met hem of haar een relatie had. Welke dingen herinner je dan, of heb je zoals zoveel mensen een selectief geheugen? Ik vind het bijzonder, als iemand uit mijn verleden dingen over mij vertelt, die mij helemaal ontschoten zijn.

Of ik hetzelfde blijf / of wij allemaal hetzelfde blijven betwijfel ik. Niets is onveranderlijk, gelukkig ook maar. Het moet mij wel van het hart, dat in het verleden mensen geprobeerd hebben mij te veranderen, deels was dat in hun belang. Als je in een relatie zit, een partner hebt zal hij of zij dingen ontdekken, die niet stroken met wat gewenst is. Hoe groot is de wil om als hier signalen over geuit worden daar ook iets mee te doen?

Bij een date komen er vaak dingen bovendrijven, die een van beiden of allebei als een belemmering zien voor de voortgang van het contact. Dan zijn er een paar opties:
- Accepteren hoe de ander is en geen poging ondernemen daar iets aan te veranderen.
- In overleg met de mogelijk toekomstige partner gaan en kijken, wat wel en wat niet anders kan
- Het contact verbreken.

Het bovenstaande klinkt hard, zeker de derde optie, maar het is wel een realiteit. Vraag is of de eisen reëel zijn of overdreven. Is er een termijn af te spreken waarbinnen de veranderingen plaats moeten hebben? Zijn er dingen, die zwaar en die minder zwaar wegen, iets in het gedrag dat op den duur echt een breekpunt zou zijn, tenzij de ander wil veranderen? En kan hij / zij dat sowieso?

Wie heeft bij de herkenning van iemand uit het verleden meegemaakt, dat hij / zij flink veranderd is, en daarbij de raad, die in het verleden gegeven is opgevolgd heeft. Of is precies het tegenovergestelde gebeurd, de man / vrouw heeft het advies in de wind geslagen en is gewoon op de zelfde voet verder gegaan?

geplaatst door Aktivo1 - 1915 keer gelezen