Single zijn, daten en liefde vinden
zaterdag 20 april 2024
Welkom bij het meest opwindende avontuur van je leven: single zijn, daten en liefde vinden! Als ervaren reiziger op de weg van het vrijgezellenbestaan, wil ik mijn avonturen, inzichten en hilarische blunders met je delen. Deze gids zal je begeleiden door de ups en downs van het daten, je laten lachen om de gekke situaties waar we allemaal in terechtkomen, en je inspireren om nooit de hoop op liefde op te geven
De single lifestyle: waarom single zijn geweldig is.
Laten we eerlijk zijn, single zijn heeft zo zijn voordelen. Van het hebben van de afstandsbediening helemaal voor jezelf tot het spontaan boeken van een last-minute reis naar Bali, waar KRP-KRP wordt gezegd over iedere snack die kraakt, het leven als single is vol vrijheid en avontuur. We omarmen onze onafhankelijkheid terwijl we genieten van onze eigen ruimte en tijd om onszelf te ontdekken.
De belangrijkste elementen voor de eerste selectie zijn:
1) De foto's. Hoe meer hoe leuker.
2) De woonafstand van elkaar. Het bekende "Het liefst om de hoek.":-D, 3) Dan het leeftijdsverschil, liefst van 0-5 jaar, op hogere leeftijd 0-10 jaar leeftijdsverschil.
4) Zo veel mogelijk dezelfde belangstelling.
Wij zijn er dan bijna maar,
De doldwaze Wereld van online daten.
Ah, online daten, de moderne romantische saga van onze tijd. Van swipen tot matchen, we navigeren moedig door een zee van profielen op zoek naar die ene speciale persoon. Maar laten we eerlijk zijn, soms voelt het alsof we meer tijd doorbrengen met het debatteren over de perfecte profielfoto dan met daadwerkelijk daten. Toch blijven we hoopvol en lachen we om de hilarische mislukkingen die het online datinglandschap te bieden heeft.
De kunst van het flirten: hoe je het speels en subtiel houdt.
Flirten, de delicate dans van aantrekking en interesse, kan zowel opwindend als angstaanjagend zijn. Maar vrees niet, lieve lezers, want ik ben hier om je te helpen de kunst van het flirten te beheersen. Van speelse glimlachen tot pittige opmerkingen, leer hoe je je natuurlijke charme kunt laten stralen en die vonk kunt laten overslaan.
De eerste date: Van zenuwen tot succes.
Niets kan het hart sneller doen kloppen dan de gedachte aan een eerste date. De zenuwen, de anticipatie, de hoop op een klik - het is allemaal onderdeel van het avontuur. Maar weet je wat? Zelfs als de date niet helemaal verloopt zoals gepland, is het nog steeds een kans om nieuwe mensen te ontmoeten en interessante verhalen te verzamelen. Dus trek je beste outfit aan, glimlach breed en ga die eerste date tegemoet met vertrouwen en enthousiasme!
Liefde in tijden van twijfel.
De complexe en soms verwarrende wereld van relaties. Soms voelen we ons als Alice in Wonderland, verdwaald in een doolhof van emoties en vragen. Maar te midden van de twijfel en de onzekerheid, blijven we geloven in de kracht van liefde. We omarmen de uitdagingen en groeien door de ervaringen, wetende dat elke hobbel op de weg ons sterker maakt en ons dichter bij onze ware liefde brengt.
Het vieren van liefde en verbondenheid.
Liefde is niet alleen voorbehouden aan Hollywoodfilms en sprookjesboeken; het is een levendige en echte kracht die ons allemaal verbindt. Of je nu net begint aan je romantische reis of al jarenlang in een gelukkige relatie bent, laten we samen de liefde vieren in al haar vormen. Van kleine gebaren van vriendelijkheid tot gepassioneerde liefdesverklaringen, laten we de wereld laten zien dat liefde het waard is om te koesteren en te vieren.
Als we terugkijken op onze reis door het rijk van single zijn, daten en liefde, kunnen we met trots zeggen dat we het avontuur met volle teugen hebben omarmd. We hebben gelachen, gehuild, geflirt en gekoesterd, wetende dat elke ervaring ons heeft gevormd tot de mensen die we vandaag zijn. Dus laten we blijven geloven in de kracht van liefde, blijven dromen van de perfecte match en blijven genieten van elk moment van dit prachtige avontuur genaamd leven.
En zo eindigt ons verhaal, vol grappige anekdotes, waardevolle lessen en bovenal, vol liefde. Want zoals ze zeggen, het leven is een reis, en de liefde is onze metgezel op deze onvergetelijke tocht. Dus laten we samen dansen onder de sterrenhemel van het leven, wetende dat ons hart altijd open staat voor nieuwe avonturen en nieuwe liefdesverhalen.
Dus, beste lezer, waar wacht je nog op? Ga op date, zet een glimlach op je gezicht en ga op zoek naar liefde. Want het avontuur wacht op niemand, en de mooiste verhalen beginnen altijd met een enkele stap.
Ben je nieuwsgierig? Lees dan mijn profiel even. Op het eind daarvan staat dat leuke filmpje over de eekhoorns.
geplaatst door Fotogr69 - 1207 keer gelezen
Vorige berichten
Niet nodig
Het is koud buiten. Nee, het lijkt koud buiten; de mensen die ik nu buiten zie lopen, lopen er kouwelijk bij. Vooral de jonge vrouwen: een muts kan immers hun lange haren voorgoed veranderen in iets vogelnest-achtigs? Zelf heb ik een lange donsjas en een goeie hoed tegen de kou. Én knalroze handschoenen. Ooit wilde een geliefde dat er bij hem thuis altijd handschoenen voor mij zouden zijn, en in zijn dorp waren de vinger handschoenen voor vrouwen nu eenmaal knalroze. Ik hoop al jaren dat ik er eentje verlies, zodat ik de andere met goed fatsoen kan weggooien. Ik had helemaal geen nieuwe handschoenen nodig.
Mijn flat staat vol met spullen die ik niet nodig heb, veel te vol - en soms denk ik dat ik pas weer kan schrijven wanneer al die dingen een ander huis hebben gevonden, wanneer er weer ruimte is in mijn flat en daarmee in mijn hoofd. Zo is daar die witte stalen tv-kast, de kast die ik zo moedig in mijn eentje in elkaar heb geschroefd terwijl er twee personen op de handleiding stonden. Kwestie van schroevendraaier eerst even in een prittstift duwen bij verticaal en ondersteboven schroefwerk. Die kast dus. Hij paste perfect - totdat ik de wieltjes eronder draaide. Ze bleken uit te steken, die wieltjes. Zonder wieltjes gebruiken dan maar? Nee, deze kast heeft wieltjes nodig om een leuke kast te zijn. Of accepteren dat hij te ver de kamer in komt? Nee, dan is de achterkant van de tv dominant aanwezig in mijn kleine huiskamer. Hup, dan maar op Marktplaats met hem - zodat hij nu in de logeerkamer staat te wachten op een acceptabel bod. De oude 24 inch tv staat ook nog in de logeerkamer, net als de dvd-speler, een tas vol dvd’s, en het rode stalen kastje op wielen waar die kleine tv zo mooi op paste. Dit zijn spullen waaraan ik gehecht ben. Wat ik hier nodig heb, is iemand aan wie ik ze kan geven, iemand die ze nodig heeft, iemand die ik er blij mee kan maken.
De ombouw van mijn tweepersoons Auping Auronde heeft trouwens ook weken in die logeerkamer gestaan voordat ik het helemaal zeker wist: Ik zet hem op Marktplaats, ik heb geen tweepersoonsbed nodig, nooit meer. Gek genoeg was er laatst toch een man die mij in de war maakte met de simpele vraag of ik het zeker wist, van dat tweepersoonsbed. Soms is er nu eenmaal zo’n man…
Soms vraagt iemand me wat ik nodig heb - en meestal is het antwoord simpel: Twee kippenbouten, een arm die wél bij de havervlokken hoog in het winkelschap kan, toch maar een verdoving tijdens een tandartsbehandeling. En soms, heel soms, is het antwoord ‘een kusje’. Waarmee ik natuurlijk meer dan een kusje bedoel, veel meer…
Laatst, in de trein, vroeg een man mij om iets dat híj nodig had. Hij was jong, goed verzorgd en vriendelijk. Zijn Nederlands was nog in ontwikkeling. Hij bood me een slok bier aan uit zijn glas, en vroeg of ik dochters had. Ach, waarom hem geen waar antwoord gegeven? Hij wilde met één van mijn dochters trouwen, deze Arabische prins; hij had een vrouw nodig.
Verborgen schoonheid en bedekt leed
Mijn vrienden en familie hadden voor mijn verjaardag hadden enkele attenties bedacht; zij kennen mij goed en van mijn kant is dat ook het geval. Daarom waren hun cadeaus een goede keuze. Enkele flessen wijn en drie potjes met bloembolletjes. Over een paar weken staat mijn huiskamer er hopelijk fleurig bij.
Het leuke van bloembollen is dat je er eigenlijk op drie momenten plezier aan beleeft. Tijdens de groei (heel weinig water geven), dan als ze bloeien. Na de bloei is het slim ze een plekje in de tuin te geven, zodat ze mogelijk ook volgend jaar in de volle grond voor een bloementapijt zorgen. Bij twee van de potjes steekt een label in de grond, waardoor ik weet welke bloemen ik mag verwachten, van een potje ontbrak er een label, maar op het potje stond de nodige info.. In wezen zit er in alle bolletjes een stukje verborgen schoonheid, die pas na verloop van tijd zichtbaar wordt.
De eerder genoemde flessen wijn zijn van merken, die ik nog nooit geproefd heb. Deze flessen bevatten een nu nog onbekend stukje smaakgenot, dat ik (en mijn gasten?) gaan ervaren als de fles geopend is en de wijn in glazen belandt. Indirect heb ik dat weer te danken aan de natuur en de wijngaardenier, die aan de basis van mijn wijntje hebben gestaan.
Steeds als ik een groepje mensen ontmoet schieten mij die dingen te binnen die ik van hen weet. Iedereen van mijn verjaarsvisites droeg een rugzakje met zich mee. Een bezoekster hoefde haar leed niet te verbergen; met stok en rollator kon ze zich moeizaam toegang verschaffen. Als oudste van het gezelschap was dit op zich niet zo verwonderlijk. Mooi dat ik haar elk jaar een keer bij mij thuis zie. Het verdriet of noem het leed van de anderen was niet zo direct te zien, maar tijdens de gesprekken lichtten ze toch een stukje van hun sluier op.
Niet iedereen is geneigd als zijn / haar ellende bij elke gelegenheid op tafel te gooien. En eerlijk gezegd zit ik daar ook niet op te wachten. Het gesprek in zo’n setting zal dan meer over de koetjes en kalfjes gaan. Gelukkig komt er ook wat verborgen schoonheid boven drijven. Een plan voor vakantie in het komend jaar is er daar een van. Aan de andere kant hoorde ik van het resultaat van een onderzoek naar de gevolgen van een val van mijn kleindochter; zij klimt wekelijks op een klimmuur en dat is een tijdje geleden mis gegaan. Nu moet ze haar toekomstplannen danig bijstellen.
Een andere bezoekster is altijd single gebleven, hoewel ze diep in haar hart wel een relatie had willen hebben. Zij heeft de afgelopen pakweg veertig jaar heel positief ingevuld door haar inzet als begeleidster van een schilderclub, en door het oppakken van andere vrijwillige taken.
Bij mijn visite was dit jaar een “mistery guest”. Niemand behalve ikzelf kent haar. Niettemin klikte het al snel met mijn bezoek. Zij kon heel goed communiceren met de anderen. Ik weet evenwel onder welk leed zij gebukt gaat; een scheiding na een gewelddadige relatie. Ik heb er bewondering voor, dat zij zo uit haar dal op klimt. Een andere bezoekster gaat een moeilijke tijd tegemoet, vol onzekerheid over wat de toekomst voor haar in petto heeft. Wat is het mooi, dat er dan toch iemand is, met een gouden hart, die haar steunt. Hoewel deze vriend nooit op de voorgrond treedt vind ik hem een fijn mens.
Op mijn tafel komen binnenkort rode tulpjes, witte narcissen en blauwe druifjes tot bloei. Uit een ruwe bol naar kleurenpracht. Daar zit geen leed bij. En de Nederlandse vlag wordt zo mooi getoond..
Ik volg met aandacht de levens van mijn bezoekers. Hoe gaat het in de komende tijd met hen?
Hoe word jij – worden jullie geraakt door wat er gebeurt in het leven van jouw / jullie kennissen, familie en vrienden? Zit daar ook veel verborgen schoonheid en bedekt leed bij? Durven ze daar ook over te praten? En durf je ook je eigen vreugde en verdriet te delen?
Spontane ontmoetingen zijn vaak het leukst
Eigenlijk wist ik allang dat spontane ontmoetingen vaak leuk zijn, er staat nl. geen druk op. ik ontmoet dan zomaar een aardige man, zonder dat ik erbij stilsta of het een match zou kunnen zijn. Er ontstaat een gesprek, bijv. als ik op iets of iemand sta te wachten. Er kan een klik ontstaan, maar ik weet natuurlijk niet of die man single is, dat ga ik hem ook niet vragen.
Wel heb ik geleerd om subtiel door te laten schemeren dat ikzelf alleenstaand ben, dan ligt de bal bij hem. Soms reageert hij er niet op, of hij zegt : mijn vrouw denkt er ook precies zo over, wat je me net verteld hebt. Dat is een subtiel antwoord om mij te laten weten dat hij niet beschikbaar is. Prima, weten we allebei waar we aan toe zijn. Ook heb ik iets anders geleerd. Ik werd deze week door ziekenvervoer taxi's vervoerd van mijn huis naar een ziekenhuis in Amsterdam en weer terug.
Vaak zat ik alleen in de taxi, soms zat er nog een andere patiënt in, die eerst nog ergens moest worden afgezet, voor ik mijn bestemming zou bereiken. Ook kwam er een keer een rolstoeltaxi voorrijden bij het ziekenhuis. Een oudere man, veilig in de gordels in zijn rolstoel, zat er al in. De rolstoel zat met 4 klemmen vastgegespt aan de grond. Ik mocht plaats nemen op een stoel naast hem. Het was spitsuur, dus we kwamen in een lange file terecht. Daardoor deden we 1.5 uur over de rit naar huis. Het deerde me niet, deze man had een hoop te vertellen, de tijd vloog om.
Ik zag op een gegeven moment niet eens meer dat deze man allebei zijn benen miste. Toen we bij zijn huisadres aankwamen moest de chauffeur de rolstoel op zijn knieën los gespen van de bodem van de auto, man plus rolstoel via een lift uit de auto naar de straat laten zakken. Tenslotte man + rolstoel handmatig de stoep opduwen. Ik besefte hoe belangrijk het is dat deze invalide man met gezonde mensen te maken krijgt. Ik zou hem niet kunnen vervoeren of die zware rolstoel duwen, want zelfs deze sterke chauffeur had er zichtbaar moeite mee.
Eenmaal zelf thuis gekomen zat ik na te denken over deze ontmoeting. De man was sinds een jaar weduwnaar, had hij me onderweg verteld. Misschien zou het nog te doen zijn om iets met hem te proberen als hij zelf nog een klein stukje had kunnen lopen, maar dat kon hij dus niet. Toen die geestelijke klik er was, zag ik opeens minder bezwaren. Hij woonde niet eens ver bij me vandaan. De kans dat ik hem in de taxi nog een keer tegenkom is echter miniem...