terug

Kapitein

maandag 17 juni 2024

Sommige mannen in mijn leven hebben een passie voor symmetrie. Dat begon met de man, die mij op de wereld heeft gezet. Een paar uur voor mijn geboorte zei hij nog, zal ik mijn geometrie tentamen maar skippen want de weeën lijken steeds ernstiger?  Welnee joh, riep mijn moeder (ook vaak optimistisch) ik hou het wel op tot je terug bent uit Amsterdam! Niet dus:)

Ook zelf herken ik vaak symmetrie en patronen. Dat beperkt zich niet tot puntsymmetrie maar ik zie het ook in taal, gedrag, geschiedenis en gebeurtenissen. Mijn eigen leven is een aaneenschakeling van driehoeken en zodoende fotograveer ik graag, nee niet alleen romantische zonsondergangen, maar ook metaalconstructies in stationsoverkappingen, bruggen, hoogspannings- en zendmasten:)

Een bezoekje aan de Nacht van de Architectuur was dan ook echt iets van mijn gading en gelukkig attendeerde iemand mij op een nachtelijke cruise over de Meuse. Weliswaar is de Eiffeltoren in de floodlight al mooi (vooral met de bolero:) maar nu zagen wij De Hef in volle glorie verlicht, terwijl we over de donkere, klotsende golven voeren: daar kan zelfs de brug van Porto niet tegenop!

Terwijl de kapitein het schip over de woeste baren laveerde en de regen met bakken omlaag gesmeten werd, klampten we ons aan de reling en maakten massa's bewogen foto's van de bruggen in het maanlicht, een heel nieuw soort romantiek! Nagenietend bedacht ik me vanmorgen hoe dit beeld een symmetrie had met mijn zendmast in het maanlicht op Bonaire:) Of zou het een boemerang zijn, die ik 24 jaar geleden uitgooide en nu rakelings langs onze hoofden scheerde? Het moet haast wel, of er ligt een wiskundige formule ten grondslag aan al mijn ontmoetingen en tegenslagen! Zal het pie-getal dat daarin gekwadrateerd wordt, dan op mijn zestigste verjaardag ontdekt worden?

Hebben jullie ook van die dagen dat je overal de gulden snedes en de fractals zien, of ligt dat weer aan mij?

geplaatst door 0ptimist - 1600 keer gelezen