terug

Dooddoener

donderdag 22 augustus 2024

Het ligt niet aan jou. Als dit tegen je wordt gezegd, dan weet je dat het foute bingo is.
We moeten praten, biedt nog enige hoop, maar hier is alles al verloren. Je wordt gedumpt met een complimentje. Krijgt een schop onder je kont met een schouderklopje. Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen en ik zal het niet zijn. Ik heb het zelf namelijk ook eens tegen iemand gezegd. Daarom weet ik dat het flauwekul is.
Het ligt niet aan jou. Wat zeg je nu eigenlijk? Ja, dat is het juist. Je weet niet precies wat je wilt zeggen. Want je weet niet precies hoe het zit. Je kunt er de vinger niet op leggen, laat staan achter krijgen. Had je nu nog wat concrete leads (je ruikt niet lekker, je snurkt als een kettingzaag, je houdt van hobby’s, je vindt Kluun, As it is in heaven en Julio Iglesias leuk), maar die heb je niet! Je snapt zelf ook niet goed waarom, maar je weet één ding zeker: ik wil hiermee stoppen. Dat zou je natuurlijk ook gewoon zo kunnen zeggen, het is een begin, maar dat doe je niet. Waarom niet, dat mag de goeie god weten, maar dat doe je niet.
Omdat we in datingland zo fijn van achteren naar voren werken, is afwijzen en afgewezen worden betrekkelijk vaak aan de orde. Is dat het? Wil je niet kwetsen? Ben je bang voor ruzie? Of wil je er gewoon snel vanaf, zonder al te veel gedoe? Nog een mogelijkheid: op deze manier laat je zien dat de puberale relatie ver achter je ligt. De puberale relatie waarin alles altijd aan de ander ligt, waarin de ander de bron is van al je geluk en ongeluk. Maar dat stadium ben jij ontstegen, jij ‘houdt het bij jezelf’, dat heb je geleerd op de cursus.
Het kan allemaal. Van alles een beetje, kan ook. Allemaal een beetje waar, zelfs dat kan. Maar dat je niet helemaal straight bent, dat je om de hete brei heen draait, dat is ook een beetje waar En dat weet je.
Wat je nog niet weet, is hoe het is om een koekje van eigen deeg gepresenteerd te krijgen. Die les had ik nog tegoed. De vrouw met wie ik al een paar maanden iets had, zei: ‘Ik wil onze liefdesrelatie beëindigen, maar het ligt beslist niet aan jou.’ Je krijgt eigenlijk direct de neiging om de ander te bedanken, maar ik kon me inhouden. Ik zei dat ik het begreep. En daar was geen letter aan gelogen. Het effect was er niet minder om. Ik voelde me uit het lood geslagen, alle kanten opgestuurd, behalve de goede. Einde gesprek voordat het was begonnen. Ik hoorde: jij hebt hier niets mee te maken, dit gaat helemaal niet over jou, over ons, dit gaat alleen maar over mij. En tegelijkertijd hoorde ik ook: het ligt wel aan jou. Zoals bij de pragmatische paradox: kijk niet naar dit bord, denk niet aan een roze olifant, enz. En ten slotte hoorde ik: waag het niet om er iets van te zeggen, want ik heb zelf het boetekleed al aangetrokken. Een One (wo)Man Show met een zinnetje van vijf woorden. Best knap.
Het zal mijn ongelovige blik zijn geweest die haar deed besluiten er nog een schepje bovenop te doen. ‘Ik vind je echt een bijzondere man.’ Au! Die zin heeft ongeveer dezelfde werkingskracht als chemische castratie, maar is in tijd gezien veel effectiever, want werkt direct. Ik word nat als ik aan je denk, dat wil je horen. Of andere bemoedigende woorden. Maar niet dat je bijzonder bent. Hoe vond je het boek? Ja, wel bijzonder. In meeste gevallen bedoelt iemand dan: niet om doorheen te komen.
Het exitgesprek was bijna afgelopen, maar niet nadat ze had gezegd: ‘Ik ben er gewoon nog niet aan toe.’ Ja, zoveel had ik door alle rookgordijnen heen inmiddels wel begrepen. En bijna was het zover. Bijna wilde ik haar bedanken voor deze onbaatzuchtige daad van zelfopoffering. Bijna wilde ik haar vragen of ik nog iets voor haar kon doen. Bijna wilde ik zeggen: ‘Goh, wat vervelend allemaal voor je.’ Het moest niet gekker worden.
Ik ben een man en zoek een vrouw. Daarin ligt besloten dat het een vrouw was die mij deze waardevolle aanvullende les leerde. En ze zal vast de enige niet zijn die zich van deze stijlfiguur bedient. Maar toch zou het me helemaal niet verbazen als het vooral mannen zijn die dit doen. Gewoon, vanwege onze natuurlijke aanleg om de dingen ingewikkelder te maken dan ze zijn. There must be fifty ways to leave your lover, Paul Simon zong het al, maar van alle manieren om je snor te drukken of om gedumpt te worden, is dit een hele nare. Het ligt niet aan jou. Het klinkt zo sympathiek, maar het is zo’n dooddoener.

Als reactie op sommige reacties op mijn laatste blogje, heb ik dit blog van alweer veel te lang geleden met plezier herplaatst.

geplaatst door PlanB - 2525 keer gelezen