terug

Lekker dwalen of op een dwaalspoor geraken. Verdwaald en toch niet van het padje af.

maandag 5 augustus 2024

Op vakantie gaan betekent nieuwe wegen inslaan. Dat kan op eigen kracht, of door deelname aan een groepsreis. In het laatste geval is het risico kleiner, dat men een verkeerde route neemt. Tenzij een vakantieganger niet luistert naar de gids of niet wil luisteren: Ikke zelf doen. Wie met eigen vervoer gaat zal kunnen beamen, dat ook TomTom niet onfeilbaar is. Zelfs een chauffeur van een touringcar moet zijn gezonde verstand gebruiken en regelmatig checken, of er onderweg geen onvoorziene files (dreigen te) ontstaan. In Dresden was onze gids was niet verdwaald, en toch niet op tijd. Onze chauffeur bekende, dat hij een half uur te vroeg had ingepland. Het was trouwens wel een heel goede gids, een verteller pur sang.

Deze gids vertelde ons over Frederik August, die eerst koning der Saksen en later ook van Polen en Litouwen was. Was hij afgedwaald? Hij leidde een libertijns leven, had talloze minnaressen wat in veel nazaten resulteerde. In relatieland maakte hij een dwaaltocht..

We brachten een bezoek aan een prachtig natuurgebied, de Saksische Schweiz. Op de wandeling terug naar de bus waren twee medereizigsters eigenwijs of moet ik het eigenzinnig noemen, ze kozen als alternatief voor een afdaling naar de Elbe. De bus moest hen later ophalen. Maar ik trek ook zelf het boetekleed aan. Op de heenweg vanuit Görlitz liep ik flierefluitend de Poolse grens over, de grenspost stelde niks voor. Over de brug over de Neisse van Görlitz (Duits deel) naar Zgorlezec, het Poolse deel van dezelfde stad. Ik heb een uurtje in Polen gezworven, het was dus geen Poolse landdag en die dag was er geen markt.
Ik liep terug en toen was ik in Görlitz de weg kwijt, pas na een belletje aan en een smsje van de chauffeur kwam ik achter de naam van de parkeerplek. Er was een vriendelijke Duitser die mij onthulde dat ik maar 200 m hoefde te lopen. Pardon, na 50 m zag ik de bewuste straatnaam al en even later de bus. Ik was maar een paar minuten te laat. Die straatnaam had ik achter in de bus niet opgepikt omdat anderen door het verhaal van de chauffeur zaten te kakelen. Verdwalen bleek besmettelijk: Na de Spreewaldtocht konden vier personen de bus niet vinden ondanks de goede uitleg. Ze waren gelukkig niet van het padje af….

De naam en historie van het hotel hielden mij bij de les: Die alte Klavierfabrik in Meissen. Het is inderdaad vroeger een pianofabriek geweest, in 1834 opgericht door Ferdinand Thurmer. Ik zag op enkele verdiepingen voor de lift en in de hal een oude piano staan. Dus gedroeg ik mij de hele week piano-aan, lekker relaxt. Niet haasten. Roken is in Duitsland binnen een openbare ruimte niet meer mogelijk, op het terras stonden op de tafels roodbruine omgekeerde bloempotten, pas bij navraag ontdekte ik dat het alternatieve asbakken waren. De eieren bij het ontbijt waren zeer geliefd. Niet alleen omdat de gasten een eitje lekker vonden, maar ook door de prikkelende teksten en illustraties die een creatieve keukenmedewerker met een viltstift er op had gezet. Een zonnetje, een begroeting: Gute Morgen,Viel Spass. Chapeau!

Deze vakantie was een mooie mix van cultuur, natuur, en gewoon ontspannen bezig zijn. In het Spreewald, een (Oost-) Duitse mix van Giethoorn en de Biesbosch genoot ik van een puntertocht in een boot met 20 personen over 14 km die dus op handkracht (armkracht) voer. Zo’n krachtsinspanning doe ik de schipper niet na. Even kletterde er een regenbui op het doek boven de boot, heel verfrissend. Maar na regen komt zonneschijn. Halverwege de vaartocht meerde de boot aan bij het Openluchtmuseum van Spreewald. Op de heenweg miste ik met de camera een raaf die op 5 meter afstand op een grasveld rondscharrelde, na het pakken van het toestel was de boot helaas weer een stuk verder. In Dresden heb ik op de kade mooie shots van een bonte kraai gemaakt. Vanuit de bus zag ik nog een rode wouw, ooievaars en een ree.

Leipzig is de stad van Bach, deze grote componist is begraven in de Thomaskirche, Ik heb ook de Nicolaikirche bezocht, wat een gastvrije gemeenschap! Net als op andere woensdagen in Nederland kon ik ook hier aanschuiven bij een koffieontmoeting, een alternatief terrasje dus. Wat is het prettig om met volstrekt onbekende mensen even samen te zijn. Op de laatste dag had de buschauffeur een creatieve oplossing voor de sanitaire stop en de lunch, hij reed naar Luchthaven Kassel: daar vertrekt maar vijf keer per dag een vliegtuig, alleen naar Iraklion, Majorca en Antalya. Er was een leuk terras met een heel bijzonder welkomstbord. Wederom heel gastvrij, een man die daar in zijn uppie werkte bediende ons!
Het was een leuke, gevarieerde vakantieweek, wie heeft daar ook wel eens gedwaald?

geplaatst door Aktivo1 - 1915 keer gelezen