terug

Manieren om vriendelijk te zijn

vrijdag 23 augustus 2024

Wakker om acht uur. Het was vast niet de eerste lading keien die gelost werd in mijn straatje, maar wel de eerste die tot mijn bewustzijn doordringt. Wat ik ook onmiddellijk besef: Ik zit niet in de trein naar Venlo. Heel, heel soms is het zo'n dag dat ik ‘s ochtends om kwart over zes van huis moet om op tijd in Venlo te zijn voor een wandeling. Dit was zo’n dag. Zoals daar die andere dagen waren, dagen met een roekeloze omhelzing van mijn kant en het heel dicht naast mij gaan zitten op een lang, leeg muurtje van zijn kant. Al met al is het vandaag bij uitstek zo’n dag om mijn hart te luchten tegen een lege stoel, zoals gevorderde denkers aanbevelen bij frustratie en gemis.

‘om de noord jaagt de sneeuw
om de west huist de storm
om de oost woont de zon
om de zuid drijft de zoelte’

We hadden elkaar screenshots van de weersvoorspellingen gestuurd. Ik de pessimistische, met max 27°, hij de optimische, met max 25°. Hij was al een keer lief voor me geweest toen ik van ellende naast het pad was gaan zitten tijdens een duinwandeling - en hij mag nog heel vaak heel lief voor me zijn. Maar liever niet omdat ik weer ziek ben geworden door de hitte.

‘Je bent de zwerver in je eigen taal.
Je stem spreekt in de nacht en ik val.
Je bent de vrijer van de verre wouden.’

Ik ging dus niet wandelen daar bij Venlo, hij wel. Ik ging naar het filmhuis, rij 5 stoel 6, hij dus niet. Hij ging een dag later, rij 5 stoel 5. Waardoor we, op twee verschillende dagen en in twee verschillende filmhuizen, toch naast elkaar hadden gezeten. De film? ‘Kinds of Kindness’, van Yorgos Lanthimos. Grappig, zoals aangekondigd? Nee, eerder luguber! En waar slaat die titel dan op? Ach ja natuurlijk, ook dit zijn manieren om vriendelijk te zijn, de hooggeachte geliefde ander ter wille te zijn. Deze film heeft inderdaad een nabespreking nodig, zei ik tegen de jonge vrouw op straat die zich ook afvroeg wat ze nu eigenlijk gezien had.

‘om de noord is het dek vuil
om de west maakt hij muziek
om de oost moet hij de zeilen hijsen
om de zuid zuipt hij bier’

Het was een broeierige dag geweest, daar in het land rond Venlo, schreef hij. Later schreef hij weer over broeierigheid, al bedoelde hij toen wat anders. En nu vraag ik mij af: Is voor mij beslissen dat ik uiteindelijk zwaar teleurgesteld en diep verdrietig zal worden, ook op te vatten als een manier om vriendelijk tegen mij te zijn?

‘om de noord schieten ze witte vachten
om de west vinden ze geel goud
om de oost verhandelen ze blauwe zijde
om de zuid maken ze rode wijn’

We zijn twee volwassen mensen, jongeman.Wij hebben ieder ons eigen verhaal, onze eigen tweestrijd, onze eigen innerlijke landkaart waarop we ons pad uitstippelen. Maar bij gebleken wederzijdse, zowel mentale als fysieke aantrekkingskracht, is het voor mij: Beter de mond gebrand dan te hard geblazen.

(De cursieve tekst komt uit de dichtbundel ‘Het nachtland / De knotwilg’ van Albertina Soepboer)

geplaatst door RodeJas - 2620 keer gelezen