Rode wangen, rode appeltjes, rode step
donderdag 5 september 2024
Elkaar al jaren kennen en plotseling beseffen dat we elkaar helemaal niet kennen.
Mijzelf zijn eigenzinnige interpretatie van wat ik schrijf en zeg aanrekenen.
Toch maar - of vooral - een zoensessie inlassen op een bankje aan het water.
Met een papieren zak vol kleine rode appeltjes bij de kassa staan en niet meer weten hoe ze heten.
Met mijn ‘vier lettergrepen’ samen de juiste naam achterhalen (want marketingtechnisch van belang).
Opmerken dat ik geen appels kies om hun naam, maar om hun formaat.
Geen ‘groter is niet altijd lekkerder’ zeggen, maar de cassier braaf wijzen op mijn afgenomen vermogen om een grote appel in één keer op te eten. Samen lachen om ‘kinder-appeltjes’ en ‘oma-appeltjes’.
Mij tevergeefs afvragen waarom hij fysieke aantrekkingskracht direct koppelt aan relatie angst;
waarom hij mij, zonder mij ook maar iets te vragen, onder de relatie-behoeftige vrouwen schaart;
waarom het spook der verwachtingen meer invloed kreeg dan de fee van vertrouwen;
waarom het ons niet lukte om rustig als mogelijk toekomstige geliefden te beginnen;
waarom we telkens weer opnieuw moeten beginnen;
waarom we telkens weer opnieuw moesten beginnen.
Weten dat waarom-vragen, vanwege hun vermeende confronterende karakter, bindingsangst kunnen aanwakkeren.
Mij afvragen waarom ik juist wat hém betreft zo vol zit met waarom-vragen.
Naar Bussum treinen zonder step en samen met een knalrode step terug naar huis treinen.
De conducteur vragen of ik een kaartje moet kopen voor een step.
Mij ergeren aan zijn joviale antwoord dat ik mijn step wat hem betreft altijd gratis mag meenemen.
‘Dit is wat ik wil, dus iedereen mag vinden wat hij wil’ antwoorden op de vraag van een medewandelaar of ik mij niet raar bekeken voel op mijn step.
Mij er alweer en nog steeds over verbazen hoe ingewikkeld alles kan worden zodra er fysieke aantrekkingskracht in het spel is.
Begeerte ervaren als een niet weg te filteren filter, een filter waar door twee mensen elkaar juist wel én juist niet zien.
Zonder tussenruimte naast hem in slaap willen vallen en wakker worden met alle antwoorden.
Vrede hebben met dat ene antwoord.
geplaatst door RodeJas - 2046 keer gelezen
Vorige berichten
Verschilligheid
Op mijn 18e kwam ik als dorpsjongen aan in de studentenstad Delft. Dat was omdat ik intelligent genoeg was gebleken, maar helaas had ik verder wein
Sluipenderwijs
Sluipenderwijs. Dat woord had ik gebruikt in een mailwisseling - en zijn reactie erop was een bijna hoorbaar ‘hahaha.’ Maar toch. Het b
Het leven van een single
Heb ik het dan eindelijk geaccepteerd? Omarm ik mijn leven als alleenstaande? Die tweede vraag is wel een brug te ver… Alhoewel er beslist v