Ik wilde van alles
maandag 11 november 2024
Er bestaat een man die gevoelens van genegenheid en fysieke aantrekkingskracht als overbodige ballast beschouwt. Nee, hij is geen man van hier, hij is een man uit het wild. Hier, op deze datingsite, willen mannen juist weer eens verliefd worden, vlinders voelen.
Gek genoeg leerde een kleine steekproef mij, dat de ‘vlinder zoekers’ hier een ruime minderheid vormen, zelfs als ik het woordje ‘ondeugend’ meetel. Of laten ze die vlinders om wat voor reden dan ook achterwege in hun profiel? Mijn ervaring is juist dat ook mannen die vóór een date uitdrukkelijk melden, niet op vlinders uit te zijn maar op gezelschap bij concertbezoeken enzo, als het erop aan komt blindelings focussen op de vlinders.
Gedroomd, in die onrustige nacht met de wekker op vijf uur om een vroege trein te halen, dé trein: Ik sta voor een brede, gloednieuwe hangbrug; smalle, glad gelakte planken, een dik, slap hangend touw als leuning. De brug hangt scheef. Ik kan alleen het laagste deel zien, en het snelstromende water in de diepte. Ik besef dat ik droom, dat ik rustig de brug op kan stappen - maar ik word wakker. Zo bleef de scheve brug een angstbeeld.
Ik was het zelf geweest die de ‘overbodige ballast’ had benoemd. Maar ik doelde juist niet op de gevoelens, maar op de onjuiste conclusie die hij uit het bestaan van die gevoelens trok: ‘Na een middag of avond plezier samen wil jij een relatie met mij, want dat willen alle vrouwen’. Nu wilde ik van alles, maar die relatie wilde ik juist niet. Niet met hem. Samen twee etappes lange-afstands-pad wandelen en overnachten in een hotel, dat was precies wat ik wel wilde - en dat is wat hij tot mijn verrassing voorstelde.
Gelukkig had ik een boek in mijn rugzak gestoken, op die haast middernachtelijke ochtend: ‘De Avonden’ van Gerard Reve. Ik opperde om hem daaruit voor te lezen, ik op mijn buik liggend in het zachte hotelbed en hij naast mij, leunend tegen het dikke kussen - maar hij zette de tv aan. Het Amerikaanse verkiezingsnieuws diende immers gevolgd te worden. Nee, wij zijn niet op ons best in elkaars gezelschap nu; dat hebben we wel eens beter gedaan. Ik kan alleen maar aan zijn armen denken, aan zijn machtige armen om mij heen, en hij is er trots op dat hij de ballast van fysieke aantrekkingskracht heeft afgeworpen. Precies op tijd in zijn optiek.
Het waren schitterende wandelingen. Dat dan weer wel.
geplaatst door RodeJas - 1649 keer gelezen
Vorige berichten
Zo vrij als een vogeltje of een vleermuis
Voor middelgrote afstanden (tot pakweg 25 km.) maak ik bij voorkeur gebruik van mijn gewone fiets zonder elektrische ondersteuning. Voor grotere af
Herinneringen liggen aan de bron voor de toekomst
Herinneringen liggen aan de bron van de toekomst
Herinneren…Weet je nog mam, toen we… Onlangs zaten we met heel ons gezin aan
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets