terug

Steeds meer

zondag 24 november 2024

Zelfs zonder publiek nog steeds gedichten sparen om voor te lezen.
Mij telkens weer voornemen om waakzaam te blijven in mijn reacties.
In een onbewaakt ogenblik een beslist aardige man de gordijnen in jagen met een te stellig woord.
Verlangen naar een geliefde met wie ik het in volkomen harmonie oneens kan zijn.
Mijzelf verloren hebben in een man die mijn ene hand streelt en mijn andere hand afhakt.
Opgelucht ademhalen wanneer mijn vriendin hem gewoon een foute man noemt.

Voor alweer een nieuwe jas kiezen, ook al is het een bijna zwarte.
Elke ochtend na het ontbijt het gedicht van de dag* voorlezen aan mezelf.
Ontdekken dat de winterse paadjes steeds dieper en modderiger worden.
Toch maar weer uitkijken naar nieuwe, hogere wandelschoenen.
Hem eerder diepgang toedichten dan onwil of onvermogen bij het traineren van zoiets simpels als samen plezier maken.
Achteraf beseffen, van mijn man uit het wild de afgelopen jaren het beste al gezien te hebben.**
Een te kort spijkerjurkje kopen als substituut voor seks.
Een glitter-kerstjasje begeren, terwijl ik met kerst een mooi eind ga wandelen.
Moed vatten - en de stelligheid van dat verkeerd gekozen woord ‘ombuigen naar een bespreekbare mening.’***
Nog steeds verlangen naar een geliefde met wie ik het in volkomen harmonie oneens kan zijn.
Mij bedenken wat betreft het kopen van dat te korte spijkerjurkje.

De engeltjes, slingers, bomen en ballen in dat ene, schitterende Drachtster tuincentrum missen.
Binnen één weekend én op blote voeten door de zee van Katwijk naar Scheveningen lopen, én een volledig opgetuigde kerstafdeling aantreffen in de Haagse Bijenkorf.
Weer eens ervaren dat niet alles met de jaren minder en milder wordt.
De middeleeuwse engeltjes en jezusjes van Museum Catharijneconvent bewonderen, terwijl de lucht in de zalen mij de adem beneemt.
Zoals ieder jaar weer een balletje opgooien over het samenvoegen van de drie decemberfeesten tot één groot Eindejaarsfeest.
Toch maar weer met plezier uitkijken naar dat geliefde, verguisde Sinterklaasfeest.
Gedichten schrijven die zullen worden voorgelezen.
Mij voornemen om op tijd nieuwe engeltjes te tekenen voor mijn nieuwjaarskaarten.
Niet voor het eerst bedenken dat de lezer die slechts op zoek is naar zijn eigen waarheden, net zo goed molentjes kan gaan vouwen.
Steeds meer verlangen naar een geliefde met wie ik het in volkomen harmonie oneens kan zijn.

*mail Laurens Jz Coster
**credits: Hermann Hesse, ‘Sprookjes’
***credits: Ignaas Devisch, ‘We informeren ons kapot’

geplaatst door RodeJas - 1558 keer gelezen