terug

Over vonk aanstekers en natte voeten

woensdag 8 januari 2025

Ik heb een vonkaansteker nodig. Gewoon zo’n ding om het gas mee aan te steken nu de automatische vonk is versleten. De vonkaansteker is zeldzaam geworden - of zoek ik verkeerd? Wat overheerst zijn gasaanstekers met een vlam. Maar ik zoek geen vlam, ik zoek een vonk!

Het nieuwe inzicht ontstond al lopend: Niet ieder uitzichtpunt vergroot de waarde van de af te leggen weg. Het regende namelijk nogal, en het waterpeil in mijn schoenen had een kritiek punt bereikt: het gulpte bijna over de wollen rand. Jawel, 'gulpte' is hier het goede woord. Ik weet echt nog wel dat er altijd iemand met ‘gulpeknoopje’ kwam in de vieze-woorden-wedstrijd, en dat die iemand altijd een jongen was. Na het gulpeknoopje werd de strijd steevast gestaakt.

Goed, het water gulpte dus bijna over de rand van mijn schoenen. Van oerdegelijk, in het vet gezet leer zijn ze, die schoenen. Die laten echt geen druppel water door. Mijn praktische - want snel drogende - wandelbroek doet dat wel. Snel drogend werkt namelijk alleen als het ook even níet regent - en nee, het is het geen seconde bij mij opgekomen dat het die dag alleen maar wél zou regenen. En zo kon het gebeuren dat het regenwater twintig kilometer lang langs mijn benen mijn schoenen in sijpelde.

Sijpelen, ook zo’n woord. Nu ik al wat ouder ben, is mijn innerlijke filter efficiënter afgesteld: nutteloze hersenspinsels kunnen niet meer zomaar naar binnen sijpelen. Alleen wanneer de vonkaansteker heeft gevonkt, dan raakt het filter hinderlijk ontregeld. Je zou zeggen dat ik het ding zelf bedien, maar nee, het vonkt naar eigen goeddunken.

Al met al heb ik een flinke verkoudheid opgelopen door die ijskoude, natte voeten. Of hebben de hoesters in de trein mij aangestoken? Ik doe niks vandaag, laat mijn boodschappenlijstje voor wat het is - al schrijf ik het misschien nog wel netjes over op een nieuw velletje ruitjespapier. Een handgeschreven briefje is immers alleen geschikt voor eenmalig gebruik: na de eerste supermarkt staat het vol doorgestreepte en dubbel opgeschreven, vergeten etenswaren.

Ja, een glas kamillethee met honing en dan onder een deken op de bank, de prettig tenenkrommende Netflix serie ‘Later Daters’ uitkijken, een serie over datende, al wat oudere mensen. Vier ‘blind dates’ krijgen ze van hun datingcoach, inclusief voor- en nabesprekingen. De kinderen mogen, moeten meepraten. Help! Kinderen die hun vader of moeder beoordelen als liefdespartner! Nou ja, de serie is oppervlakkig genoeg om toch lekker kijkvoer te zijn. Met als hoofdgerecht de gouden tip: Wees geïnteresseerd, niet interessant.

geplaatst door RodeJas - 1396 keer gelezen