terug

Tegelijkertijd

donderdag 13 februari 2025

Tegelijkertijd
Ons leven bestaat uit momenten. Momenten die we koesteren, momenten van geluk en momenten van verdriet. Momenten die uitgelicht worden door ogenblikken van intensiteit. Tussendoor gaat alles zijn normale gang. Mijn dagelijkse routine, dikwijls aangestuurd door mijn biologische klok, wijst mij vanzelf hoe ik de dag begin en de dag eindig. Rust, reinheid en regelmaat, mij verteld door de kraamverpleegster na de geboorte van mijn 1e kind, die wijze van toepassen in mijn leven, vind ik eigenlijk wel prettig. Hoewel ik ook wel van onverwachte gebeurtenissen hou. Vorige week kwam onverwachts mijn kleinzoon van twintig. Hij woont meer dan honderd kilometer bij mij vandaan, dus dan is het niet zo vanzelfsprekend. Ik was blij verrast.

We zijn ons er dagelijks niet direct van bewust van wat er tegelijkertijd in onze omgeving, of verder weg, wereldwijd gebeurt. Soms, tijdens de nieuwsberichten ieder uur van de dag kunnen ons bijzondere voorvallen opmerkzaam maken. Bijvoorbeeld: Bij een aanval op Kiev zijn één dode en een gewonde gevallen. Een vader werd gewond en zijn zoontje van drie was overleden. Terwijl ik dit hoor zit ik op de bank met een kopje thee. Wanneer ik erbij stil sta, is dit een bizarre situatie. Het raakt me en toch verandert er op dat moment in mijn leven niets. De radio laat gewoon muziek horen, de buurman laat zijn hond uit. Tegelijkertijd geeft mijn smartphone een melding van een berichtje op WhatsApp en tevens is er een bericht in mijn mailbox. Een mail waar ik stiekem op zat te wachten en nieuwsgierig naar ben. Misschien kunnen we onze kennismaking voortzetten.

In mijn verkeringstijd was mijn vriend op een fregat van de marine onderweg naar Canada. We schreven elkaar veel en probeerden na te gaan op bepaalde tijdstippen wat we dan ieder aan het doen waren. Het tijdstip noteerden we dan erbij. Het was meer om het gevoel te geven, dat we tegelijkertijd, op datzelfde ogenblik, misschien wel aan elkaar gedacht hadden. En om ook de grote afstand tussen ons daarmee te verkleinen.

Er gebeurt tegelijkertijd veel rondom ons heen. Toen ik jong was interesseerde het mij niet zo. De wereld van vrienden, uitgaan was veel belangrijker. En… het nieuws dat gebracht werd was veel minder intensief, dan nu in het digitale tijdperk. Of het aan mijn leeftijd ligt weet ik niet, maar ik ben mij er wel meer van bewust. Echter, het is zoveel, ik word er weleens moe van. Ik ervaar dat wat er tegelijkertijd rondom mij heen , of verder weg gebeurt ik het wel bewust ben, maar genoodzaakt ben om te selecteren. Ik kan niet de hele wereld op mijn schouders nemen en anders raakt mijn brein raakt overvol.

Tegelijkertijd

de aardappelen staan op het vuur
Ik heb net een kopje thee gezet
de radio vermeldt het wereldnieuws ieder uur
waar ik soms maar half oplet
buiten blaft een hond
een auto rijdt door de straat
de regiokrant valt op de mat In de gang
Ik lees een artikel waarin staat
dat ik mensen kan ontmoeten aan een picknicktafel
mensen met allemaal een eigen verhaal
de laagstaande zon tekent de bladen van de luxaflex op de muur
Ik hoor, zie, lees en beleef het allemaal
Al vind ik dit alles maar normaal
Ik ben dankbaar dat mij de tijd gegeven wordt
Tegelijkertijd creëert mijn bewustzijn van dit alles mijn verhaal

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 1320 keer gelezen