terug

Het blog in mijn hoofd

woensdag 5 maart 2025

Vijftig verschillende manieren verzinnen om wildvreemde mensen ‘goedemorgen’ te wensen.
Mij afvragen hoe lang ik nog geloofwaardig ben als mogelijk toekomstige geliefde.
Mij afvragen waarom het blog dat ik schrijf telkens weer anders wordt dan het blog in mijn hoofd.
Mij wel vaker volkomen zinloze dingen afvragen.
Geloven dat de vraag zinvoller is dan het antwoord.

De jongeman die mij tegemoet komt lopen op het smalle pad langs de sloot en mij blij vertelt dat hij iets met stokjes moet doen, veel plezier wensen met zijn stokjes.
‘Ik straal vandaag op mijn eigen manier’ terugroepen wanneer een bouwvakker mij naroept waarom ik een hoed draag op deze stralende dag.
De jongeman die met een stokje de bast van de lindeboom voor mijn flat kapot krast en zegt dat te moeten doen, met bloedend hart wegsturen.
Mijn oudste en enig overgebleven zus teleurstellen door ‘Daar waar de rivierkreeften zingen’ van Delia Owens niet helemaal uit te lezen en ‘Kafka op het strand’ van Haruki Murakami wel.
Eindelijk ontdekken dat ‘Healing fiction’ het overkoepelende genre is van al die nieuwe boekwinkeltjes- en pratende katten titels in de stationsboekhandel.
Weten dat ook ik mij op een dag wil laten helen door zo’n boek, en in het universum van pratende katten en boekverkopers met magische krachten nog één keer mijn verloren geliefdes omhelzen.
Geloven dat ik, totdat die dag is aangebroken, blijer zal worden door het helemaal stuk lezen van ‘Good Omens’.*

Het telefoongesprek rustig laten doorkabbelen terwijl de oppaskat demonstratief aan de hengsels van mijn tas knaagt.
Eigenlijk een bloedhekel hebben aan die telefoon op mijn telefoon.
Mijn vriendin niet geloven wanneer zij zegt dat tussen twee geliefden ‘nee’ altijd sterker is dan ‘ja’.
Slechte herinneringen hebben aan een veelvuldig afgedwongen ‘ja’.
De ‘negatieve overstap’ uitvinden tijdens een treinreis waarin onze overstaptijd terugloopt van ruim via krap naar te weinig.
Met steeds minder tijd om te besteden toch maar eens de I Tjing leren raadplegen.
De wandelgids die mij op een lastig pad aanmoedigt om in het water te vallen vanwege het leuke blog dat ik erover kan schrijven, teleurstellen door niet in het water te vallen.
De man die ik in de winkel een giga boeket kunstbloemen zag samenstellen, bij de kassa zien staan met één rode roos en zo'n klein plastic beertje met een hartje op zijn buik.
Mij voelen alsof ik niet geslapen heb maar me wel de droom herinneren.
Nog steeds geloven dat dit de datingsite is waar mijn geliefde rondwaart.

*‘Good Omens, the nice and accurate prophecies of Agnes Nutter, Witch’ is een boek van Neil Gaiman en Terry Pratchett, zo’n boek waarvan elke zin het onthouden waard is vanwege zijn schoonheid.

geplaatst door RodeJas - 1299 keer gelezen