Over kersen eten en wandelstof
zaterdag 17 mei 2025
Mijn pelgrims schoenen opsturen om ze te laten verzolen - en ze terugkrijgen met gloednieuwe, rode veters.
Het prettig vinden dat een wandelaar altijd wel wat te doen heeft.
Op de valreep mijn zo zorgvuldig gekozen jurk weer uittrekken en vervangen door die haveloze wandelbroek en een dunne, oranje hoodie met een bloesje erover.
Het even zorgvuldig gekozen zwartzijden jurkje wel in mijn rugtas laten zitten.
Ontroerd zien dat mijn mede-wandelaar heeft gekozen voor zijn comfortabele wandelbroek met de winkelhaak op de knie.
Het met Loesje eens zijn, dat creativiteit eigenlijk een soort alternatieve intelligentie is.
Aan het schilderij ‘Kersen’ van Lourens Alma Tadema* denken wanneer mijn wandelaar een flesje kersenolie in zijn rugtas blijkt te hebben.
Mij voornemen om op zoek te gaan naar zo’n elegante capri spijker-wandelbroek, zodat ik nooit meer hoef te overwegen om in een jurk te gaan wandelen.
Ontzet constateren dat de strakke capri spijkerbroek, in combinatie met een bloesje, dé dracht is van fietsende vrouwen op de Veluwe.
De aarzelende stilte horen wanneer de man naast mij zegt dat ik er heel lief uit zie, maar…
Blij zijn dat ik mijn tolerante tijd achter me heb gelaten.
Op zijn verzoek zelfs mijn sokken uittrekken.
Moeten inzien dat ik mij altijd eenzaam zal voelen in het gezelschap van een eenzelvige man, hoe waanzinnig aantrekkelijk hij ook is.
Ooit gelezen hebben dat persoonlijke groei is te meten aan het aantal ongemakkelijke gesprekken dat je bereid bent te voeren.
Nog steeds niet heel goed zijn in het voeren van ongemakkelijke gesprekken.
Het stof van twee dagen wandelen voorzichtig van mijn vernieuwde pelgrims schoenen poetsen.
Als ik even niks te doen heb, altijd wel wat te denken hebben. Constateren dat ‘nog' de angel is in vrijwel elk complimentje aan de al wat oudere vrouw.
Geloven dat betekenisvol ouder worden echt iets anders is dan mij nog jong willen voelen.
Nog gek genoeg zijn om een bijna twee meter lange wandelaar die ik naar kersen heb laten smaken, voorlopig te zien als het toppunt van erotiek.
Weten dat ik ooit moet beslissen of ik het zwartzijden jurkje voor altijd naar kersen zal laten ruiken.
geplaatst door RodeJas - 1480 keer gelezen
Vorige berichten
Zo vrij als een vogeltje of een vleermuis
Voor middelgrote afstanden (tot pakweg 25 km.) maak ik bij voorkeur gebruik van mijn gewone fiets zonder elektrische ondersteuning. Voor grotere af
Herinneringen liggen aan de bron voor de toekomst
Herinneringen liggen aan de bron van de toekomst
Herinneren…Weet je nog mam, toen we… Onlangs zaten we met heel ons gezin aan
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets