terug

Linksom of rechtsom

woensdag 24 september 2025

Ooit was linksdraaiend melkzuur de bron van alle kwaad. Wie niet goed in zijn vel zat, moest voedsel met linksdraaiend melkzuur vervangen door rechtsdraaiend spul en hoppa, het leven lachte je weer toe. En ik was zo gek niet of ik verving de gewone, ‘linksdraaiende’ yoghurt door de veel duurdere, ‘rechtsdraaiende’ biogarde. Lekkerder was het wel - maar uiteindelijk ben ik toch gescheiden.

‘De grens is eerder bereikt dan het doel’, zei mijn fysiotherapeut bezorgd na de negende intensieve behandeling. Wat ik een prachtige zin vond - ware het niet dat die prachtige zin over mij ging. Over de artrose in mijn linkerheup die mij pijnlijk belemmert in alles wat ik doe en vooral in wat ik heel graag doe: lange wandelingen maken. En laatst, ‘s avonds in het donker teruglopend van oppaskat Charly’s huis naar mijn eigen huis, was er plotseling het besef: ik kan niet sneller lopen dan ik nu loop. Zo kan ik manspersonen met kwade bedoelingen niet ontwijken. Vrouwspersonen evenmin, laat ik de vrouwspersonen niet uitvlakken! Laatst vroeg er een mevrouw of ze even op mijn telefoon mocht kijken: Op de buurtapp zou een bericht staan waar ze haar verloren portemonnee kon ophalen. Dit was een makkie. ‘Wat jammer, mevrouw, ik heb nog een oude Nokia en daar staan geen apps op,’ leek me wel een goed antwoord. Ik kon rustig doorlopen.

Een beetje verlichting heeft de combi medicijnen, voedingssupplementen en fysiotherapie me wel gebracht: inmiddels heb ik zelfs weer een groepswandeling gelopen. Tien kilometer. Tien kilometer? Jawel, tien kilometer! Wat best een lekker ommetje is wanneer je een beetje doorloopt en halverwege een zowel links- als rechtsdraaiend kersen-yoghurtijsje eet. Een ijsje maakt zo’n ommetje af - en vooral nóg veel lekkerder! Maar. Mensen die gezond en wel maximaal tien kilometer kunnen lopen, vinden dat een heel eind, en vier kilometer per uur een prima tempo, want dan kunnen ze zo fijn om zich heen kijken. Ze maken er een dagje van, van die tien kilometer wandelen, met ten minste één lange horecastop en twee keer uitvoerig uitrusten op een bankje. ‘t Was best gezellig hoor, maar ik loop mijn trainings-ommetjes voortaan liever alleen. Hoewel. Als je wilt meelopen, je bent welkom! Dan maken we er een gezellig date-ommetje van en babbelen we wat onderweg. Ik zal open staan voor jouw voedings- en leefstijladviezen mits jij openstaat voor mijn kritische reactie daarop. En je overtuiging als zou ik die artrose over mezelf afgeroepen hebben met m’n lange wandelingen, kan je echt beter voor je houden. Begin maar over die links- en rechtsdraaiende melkzuren, dat is een misvatting die ik wél kan behappen. Ik ben toch al gescheiden, weet je; de grens was immers eerder bereikt dan het doel. Kortom, ik loop mezelf behoorlijk in de weg.

geplaatst door RodeJas - 1154 keer gelezen