terug

Zoen in mijn nek

zondag 23 augustus 2026

Dit is een datingsite. Een soort club van mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Zo simpel is het. Soms moet ik mezelf er even aan herinneren dat het zo simpel is; dat lid worden van de club echt niet moeilijker hoeft te zijn dan een profiel invullen en wat foto’s plaatsen. Foto’s van jezelf natuurlijk, van wie anders? En dat iemand die er een puinhoop van maakt, dat echt helemaal zelf doet. Wat die foto’s betreft, heb ik trouwens mazzel: één van mijn schoonzoons heeft een vrouwvriendelijk filter op zijn smartphone. Zo fotogeniek ben ik nou ook weer niet.

Ik pas op kat Charly momenteel. De rolverdeling is: Hij ligt op de bank te slapen en ik zit aan de tafel te typen - een rolverdeling die voor ons allebei goed werkt. Zodra ik een koekje aan het ritselende omhulsel probeer te ontfutselen, staat hij op de tafel om zich aan mij op te dringen. Zo diep slaapt hij nou ook weer niet. De deur naar het smalle balkon staat open. Geluiden uit de straat, een enkele auto, vooral mensen die een praatje maken bij hun volle karren boodschappen. Het huis van de kat staat inmiddels midden in een dorp.

Goed, dit is dus een datingsite. Het CBS* heeft ons, singles, geteld - en geconstateerd dat vrouwen vaker single zijn dan mannen; dat vrouwen in alle leeftijdsgroepen minder vaak behoefte blijken te hebben aan een relatie dan mannen; dat vrouwen na een scheiding minder vaak weer gaan samenwonen dan mannen, en dat vrouwen met thuiswonende kinderen minder vaak behoefte hebben aan een partner dan mannen met thuiswonende kinderen. Er is geen onderscheid gemaakt tussen weduwen/weduwnaars en gescheiden vrouwen/mannen - en dat onderscheid kan ik hier op deze site ook niet maken. Er zijn immers alleen mensen lid van deze club die open staan voor een relatie, al is het maar voor de schijn? Wat ik wel kan, eh, niet dus: ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat mannen met het woordje ‘weduwnaar’ in hun profiel, vaker het voordeel van de twijfel krijgen bij al dan niet akelige karaktertrekken dan mannen die ‘gescheiden’ hebben ingevuld. En dat weduwnaars wel vaak specifiek naar een weduwe zoeken, maar een gescheiden man nooit specifiek naar een gescheiden vrouw. Alsof iemand aan de dood verliezen alleen in een goed huwelijk gebeurt, en iemand aan het leven verliezen alleen in een slecht huwelijk. Alsof er ook maar enige waarheid schuilt in het spreekwoord ‘Als er twee vechten, hebben er twee schuld.’ Alsof alleen weduwen begrijpen wat verdriet is, begrijpen dat de liefde voor een overleden vrouw nooit zal sterven.

Lid worden van deze club die datingsite heet mag dan een fluitje van een cent zijn - als alleenstaande besluiten dat het tijd is om het lidmaatschap op te zeggen, om definitief te vertrekken, het profiel te wissen en vrede te hebben met het leven zoals het het is, blijkt een proces van jaren te zijn.

De kat is wakker. Hij is op de hoes van mijn laptop gaan zitten en staart naar buiten, naar de open deur. De kerkklokken luiden. Het is goed zo. Al zou ik nu wel een zoen willen krijgen, een zoen in mijn nek. Zoveel vrede met het leven zoals het is heb ik nou ook weer niet.

*Gelezen in de Nieuwsbrief van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

geplaatst door RodeJas - 914 keer gelezen