terug

Die 1e tongzoen…

woensdag 7 augustus 2019

Die 1e tongzoen…

“ Oma, hoe oud was jij toen je je eerste zoen kreeg? “
Een snelle blik opzij naar mijn kleindochter, die niet meer “ klein “ is, is genoeg om haar verwachtingsvolle, nieuwsgierige blik op mij gericht op te vangen.
Ook al kan ik niet langer kijken tijdens het autorijden heb ik genoeg gezien.
“ Mijn 1e zoen? Ik mag hopen dat ik die heb gekregen toen ik net geboren was ”, zeg ik met een wederom snelle blik op haar.
Mijn kleindochter en ik zijn al vanaf haar geboorte 4 handen op 2 buiken zeg maar. Ze is heel veel bij me geweest vanaf haar geboorte en ze kent mijn gedrag/lichaamstaal ongeveer door en door. Ze heeft nu dus ook mijn geamuseerde blik in mijn ogen opgevangen.
Vandaar nu haar: “ Nou, óma! Je weet best wat ik bedoel !! “
Ik plaag nog even door: “ Nee, ik wéét niet wat je bedoelt als je me dat niet expliciet vraagt “
(ja, ik weet het: ik kan de meest irritante, plagende onschuld spelen als het moet ;-))
Een diepe zúchtttt…. ” Je eerste tóngzoen, oma! En hoe was die? “
Weer even een snelle blik opzij naar haar geeft me de informatie, dat deze vraag niet uit ervaring komt maar dat mijn kleine groter wordende kleindochter zich nu serieus bezighoudt met “ levensvragen “ zeg maar ;-)

“ Wel, ik was net zo oud als jij nu bent. 13 jaar en nog helemaal niet bezig ermee. Ik ging mijn fiets uit de kelder halen en de zoon van mijn moeders vriendin ging mee om te helpen.
De kelder stond even vol met spullen, die weg moesten. Hij zou helpen tillen over de spullen.
In die kelder was een lichtknop, die even kort de lamp activeerde en dan sprong het weer automatisch uit. In dat korte donkere moment voelde ik ineens een mond op mijn mond, maar wat nog erger was: een harde, schubbige en koude tong in mijn mond komen.
Ik duwde die jongen keihard van me af en zei uit de grond van mijn hart “ Jáchiée!! “.
Ik vond het echt zó smerig! “

Weer een snelle blik opzij levert mij op: 2 grote blauwe ogen vol bewondering op mij gericht.
“ Echt, oma? Heb je hem écht zo van je afgeduwd? En wat zei hij toen? “
Ik ervaar de spanning en sensatie van mijn kleindochter en moet erom glimlachen.
“ Euhmmm...hij zei niets. Deed niets meer. Zelfs niet eens meer me helpen mijn fiets uit de kelder te halen en dat laatste was wel een beetje jammer, toch? “.
“ Ja, niet echt sportief van hem. Maar, oma...is het echt “ Jáchiée “ dat tongzoenen? Ik moet er ook écht niet aan dènken: de tong van iemand anders in je mond...àl die bacteriën “.
Haar gezicht, verdronken in afschuw, sprak boekdelen en liet me keihard in de lach schieten.
“ Dat gezicht van jou en hoe je dat nu bedenkt en ervaart zo ervoer ik het toen ook. Maar ik kan je verzekeren, dat als je eenmaal er aan toe bent je er heel anders over gaat denken en voelen. Trust me! “

Een nu iets langere blik op haar (omdat ik even stilstond) liet me mijn al groter wordende kleindochter zien met een frons tussen haar in de verte starende ogen…
Het was even héél stil.
Ik begon weer te rijden.
“ Nou, ik weet het niet hoor. Het lijkt me zó smerig! “

Over een paar dagen komt ze weer een week logeren. Ben benieuwd welke “ levensvragen “ op me afgevuurd gaan worden deze keer.
Van die bloemetjes en bijtjes zijn er nl nog een aantal hoofdstukken nog niet aan de orde gekomen… :-) ;-))

geplaatst door Felice19 - 2324 keer gelezen