Middenmoters
donderdag 1 augustus 2019
Er waren in de geschiedenis enkele personen, die een voorbeeld voor velen zijn. Mannen en vrouwen, die hetzij vanuit een bepaalde levensvisie, of door hun karakter een toonbeeld van zachtmoedigheid waren. Ik noem een paar bekenden: Mahatma Gandhi, Martin Luther King en Henri Nouwen. Zij hebben zich vol overgave ingezet voor het welzijn van anderen, vaak met veronachtzaming van hun eigen belangen. Het zijn echte toppers.
Hier tegenover staan mensen, die op de voorgrond treden door hun machtsmisbruik, veelal gevoed door een grenzeloos egoïsme. Alleen hun eigen wil telt, ze hebben geen probleem om hun doel door hardhandig optreden te bereiken. Ze zijn extreem snel op hun teentjes getrapt, iedereen die hen voor de voeten loopt wordt meedogenloos weggemaaid.
Ik kan niet alle mensen uit deze categorie gelijk beoordelen; de bekende dictators vallen er zeker onder.. En ook criminelen, onverbeterlijke misdadigers. Zij maken misbruik van hun macht, die ze ontlenen aan een wapen of aan brute kracht dan wel aan slinks manipuleren.
Zowel van de zachtmoedigen als van de egoïsten, de seriemoordenaars / dictators zou ik een lijst kunnen maken. Er bestaat een lijst van de meest slechte individuen, die gemoord hebben. In het programma Most Evil van Investigation Discovery wordt er aandacht aan besteed.
Most Evil is een Amerikaans forensisch televisieprogramma, gepresenteerd door forensisch psychiater dr. Michael H. Stone van de Columbia University en door psycholoog dr. Kris Mohandie. In het programma beoordeelt de presentator moordenaars op een schaal van 1 tot 22 die Stone zelf heeft ontwikkeld, aan de hand van 22 verschillende niveaus van psychopathologie. Het gaat dan om moordenaars, seriemoordenaars en massamoord.
Als ik een aflevering van dit tv-programma bekijk, schrik ik van de wandaden, die worden begaan, ja waarom? Puur omdat deze slechteriken handelen vanuit het idee ikke ikke, als ik maar mijn doel kan bereiken, waardoor mijn haan koning kraait. Als iemand anders daar de dupe van wordt maakt hen dat niets uit. Als ik mijn frustraties maar kan luchten, hoe dat maakt niet uit. Geld en macht. Daar gaat het om.
Ik zal vanzelfsprekend nooit mijn best doen om ergens op de schaal van dr. Stone terecht te komen. Maar ook als er voor de mensen, die een geweldige positieve bijdrage aan onze samenleving hebben gegeven, een ranglijst komt hoef ik niet in de top van zo’n schaal te belanden. Zonder te generaliseren, geloof ik dat de meesten van ons liever geen hoogvlieger en vanzelfsprekend geen laagvlieger willen zijn. Domweg omdat je wat je als doel stelt ook moet proberen waar te maken. Het kost energie en tijd, het vereist karakter en inspiratie, of zoals bij laagvliegers, een negatieve benadering, al dan niet gevoed door frustraties.
Hoogvliegers en mensen, die zich misdragen komen regelmatig in beeld. In de krant, op t.v. of internet lezen we wat ze hebben gedaan. Over de middenmoters lezen we maar zelden wat. Toch draait de maatschappij op hun inzet. De toppers springen er wel uit, maar wat zouden we moeten beginnen zonder de winkeliers, de boeren, de medewerkers in de fabrieken? Zij houden zelden hun hand op voor wat extra waardering. Die verdienen ze naar mijn mening wel! Een bloemetje voor die buurvrouw, die ook altijd jouw stoepje meeneemt bij het vegen of ijsvrij maken? Of een vriendelijk Goedemorgen! tegen de buschauffeur als u instapt?
Ook op een datingsite heb je hoogvliegers, laagvliegers en middenmoters. Ze onderscheiden zich niet zozeer door hun al dan niet crimineel gedrag, maar door de mate, waarin ze in de markt liggen. Iedereen kent de redenen, waarom de een meer kans maakt op een date en op een blijvend contact dan de ander. Er is althans hier nooit onderzoek gedaan welke factoren de slagingskans verhogen, afgezien van de tips die ons aangereikt worden, als je die in acht neemt zou je succes zelf in de hand hebben. Ik breek graag een lans voor onze middenmoters.
Vraag is alleen wanneer je een middenmoter bent.
Nog een uitsmijter: Ook met een middenmoter kan het leuk omgaan zijn…
geplaatst door Aktivo1 - 5084 keer gelezen
Vorige berichten
Alle ogen zijn gericht op Kwatta
Ik verbaas mij elke keer als ik in een groep mensen verkeer over de diversiteit. Zoveel mensen, zoveel zinnen. Nooit kom ik in een groep van louter gelijkgestemden. Een enkele keer zie ik op de tv beelden uit Noord Korea, waar hele regimenten mannen en vrouwen in hetzelfde saaie grijze kostuum als hun leider gekleed zijn en ook allemaal dezelfde mening zijn toegedaan. Het lijkt op hersenspoeling, vreselijk om deel uit te maken van zo’n samenleving. En we worden voor de gek gehouden: Er is wel degelijk weerstand tegen deze poppenkast.
Midden in de veelzijdige groepen die ik ken zijn weer een paar personen, die er qua uiterlijk en soms ook door hun gedrag uitspringen. Er zijn heel sociale mensen bij, die mij benaderen, vragen hoe het met mij gaat, die klaar staan om mij van koffie te voorzien. Anderen zijn juist heel stil, ze zullen nooit uit eigener beweging contact zoeken. En dan komt die ene binnen, waardoor alle ogen dezelfde richting op gaan. Oftewel: "Alle ogen zijn gericht op Kwatta". Dat is een bekende Nederlandse uitdrukking die betekent dat iemand of iets volop in de belangstelling staat.
Sommige mensen hebben nu eenmaal een bepaalde uitstraling, door hun uiterlijk, maar ook door hun manier van bewegen en hun vorm van communiceren. Het is in hun voordeel. Of ze gemakkelijk contact maken, hangt af van het karakter van het Kwatta meisje of de Kwatta jongen. Het zijn in elk geval geen muurbloempjes. Ze zullen als ergens gedanst kan worden zich een groot deel van de middag of avond op de dansvloer bewegen. Mannen, die alle moeite doen om zo’n jongedame voor zich in te nemen moeten zich goed indenken, dat zij niet de enige zijn!
Ik vraag mij af, hoe zo’n Kwattameisje of – jongen zich bij dit alles voelt. Zij of hij kan aan elke vinger tien geliefden krijgen. Maar wordt hij of zij daar blij van?
Voor hen is van belang, of ze over voldoende tact beschikken bij al hun contacten en bij de mannen of vrouwen, die achter het net vissen hoeveel respect zij hebben voor de keuze die “Kwatta” heeft voor hun “concurrenten”.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat het mijn ego streelt, als ik, al is het maar even, met een dame contact heb, die een als boven omschreven uitstraling heeft. Zoals ook een week geleden, toen ik A. het buurthuis zag binnen schrijden. Ik heb haar wederom ten dans gevraagd, moest haar wel nog enkele bekende variaties van de cha cha leren, maar toch. A. heeft de hele middag verder ook met de andere mannen zonder onderscheid des persoons een dansje gemaakt.
Na een paar uur vond ik het tijd om op te stappen, ik nam afscheid van enkele bekenden maar A. was nergens te bekennen. Toen ik naar buiten liep stond ze daar in haar eentje; het was buiten een stuk aangenamer dan binnen, waar de airco minimaal functioneerde. Uiteraard groette ik haar, ze wist nog niet zeker of ze daar zou blijven eten. Ik kreeg de indruk dat ze even pas op de plaats maakte en buiten de interessesfeer wilde zijn. Even die begerige blikken ontwijken? Misschien is het verlegenheid mijnerzijds, maar ik drong uit respect voor haar gevoelens niet verder aan op nader contact. Daarop ben ik mijns weegs en dus naar huis gegaan.
Overal vind je Kwatta-jongens en – meisjes. Afgelopen zondag kwam ik in een ander buurthuis ook weer zo’n lady tegen. Maar, hoe verschillend! Zij kon wel goed dansen en zij was super sociaal actief door met enkele anderen de zaal in te richten en iedereen aandacht te geven. Kwatta zijn heeft dus niet uitsluitend met een leuk uiterlijk te maken…
Tegenpolen
Tegenpolen trekken elkaar aan wordt alom beweerd. Maar is dat wel altijd zo ? Het kan heel fijn zijn als je daar echt naar zoekt . Voorbeeld : als jij van nature onzeker bent en daar soms zenuwachtig en druk van wordt, kan een rustige partner die niet gauw in de stress schiet een rots in de branding zijn. Maar hoe zit het met dingen die heel erg belangrijk voor je zijn?
Ik kan me goed voorstellen dat een man of vrouw die helemaal opgaat in de verzorging en liefde van de eigen huisdieren, het liefst een partner vindt die daar ook affiniteit mee heeft. Hetzelfde geldt voor normen en waarden, hoe je omgaat met het milieu kan veel invloed hebben op een relatie. Maar ook binnenshuis is de manier van omgaan met elkaar belangrijk Zeker als je van liefdevolle seks,houdt, met veel intimiteit, zal je toch een monogame partner zoeken. Zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.
Maar om even terug te komen op die tegenpolen. Wat je eerst zo aantrekkelijk vond, kan op de lange duur ook tegen gaan staan. Als die rustige partner later zo introvert blijkt te zijn dat je het gevoel krijgt dat hij of zij in een eigen wereld leeft en jou daar eigenlijk niet zo bij nodig heeft, kan dat de relatie bergafwaarts doen gaan. Omgekeerd : de spontaniteit en gevoeligheid die je partner bij jou zo leuk vond in het begin, kan ook gaan irriteren, als de rust in huis daar teveel door verstoord wordt. Dat zijn toch dingen waar je vaak veel later pas achter komt.
Daarom vind ik het belangrijk dat je elkaar goed aanvult. Als hij handig is en graag klust, laat hem lekker zijn gang gaan. Als jij graag leest, of je favoriete serie op tv wilt zien, so be it ! Maar alles valt of staat door dingen niet te overdrijven. Het bekende gezegde ; hier vindt je wat en daar laat je wat, is volgens mij nog steeds van toepassing. Een goede communicatie is daarbij onontbeerlijk. We zijn nu eenmaal niet hetzelfde en de gulden middenweg werkt meestal toch het beste...
Een toekomst zonder zorgen
De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan deze site zal 70 jaar zijn, schat ik. Vanaf de kleuterschool kan ik me dingen nog goed herinneren. Daarvoor zijn het nog vage momentopnames die af en toe door mijn hoofd flitsen, maar zo’n 65 jaar aan concrete herinneringen is er wel verzameld.Herinneringen aan vreugde en verdriet, ontmoeting en afscheid, succes en falen, gezondheid en ziekte, trots en schaamte, hulp en bedrog, geluk en pech. Ieder van ons heeft hetzelfde in meer of mindere mate meegemaakt.
Soms is het bitterzoet. Wat waren er veel fijne dingen en wat is het jammer dat ze nooit meer terugkomen! Toch prijs ik me gelukkig dat het per saldo een enorme rijkdom in mijn hoofd heeft opgeleverd. Rijkdom, die niemand me meer kan afpakken.
Ik vraag me ook niet meer af of ik het beter of anders had kunnen doen. Ongetwijfeld, maar zou mijn leven dan wel zonder vallen en opstaan zijn verlopen? Natuurlijk niet. Terugkijken doe je op onze leeftijd waarschijnlijk vaker, dan een half leven geleden. Ik zelf -en dat gun ik iedereen- kan zo’n moment van bezinning steeds afsluiten met een gevoel van tevredenheid en dankbaarheid.
Maar meer nog dan dat: het geeft ook vertrouwen in de toekomst. Het leven is nog niet voorbij en waarom zou er niet nog een mooie reis in het verschiet liggen? Ongetwijfeld met hier en daar een spannende hobbel, maar veel minder dan tot nu toe. Met minder bewijsdrang, minder lawaai en minder strijd en daarentegen meer tevredenheid, rust en vrede wordt de weg een stuk eenvoudiger en vriendelijker.
Het is nog niet voorbij, in tegendeel.
Machiel van der Schoot