Nog eventjes geduld: 2020 komt zo...
zondag 29 december 2019
Ik vind de tijd rond 31 december en 1 januari net zo bijzonder als de kerst. Wel heeft de jaarwisseling een geheel ander karakter, waar kerstmis geïnspireerd is door de herdenking van de geboorte van Christus heeft oud - en nieuwjaar niets met een kerkelijk feest te maken. In sommige kerken worden nog wel oudejaarsdiensten gehouden, maar het is niet iets van het kerkelijk jaar.
Ik sprak vandaag een goede kennis; zij vroeg me of ik voor oud – en nieuwjaar al iets “geregeld” had. Nee dus, antwoordde ik, zo kort na een kerstreisje, dat net als vorig jaar naar Duitsland voerde, heb ik nog niks gepland voor de overgang van 2019 naar 2020.
Zij maakte mij attent op de mogelijkheid deze dagen met nog enkele gelijkgestemden (singles die gemeenschappelijke interesses hebben) door te brengen in een NIVON huis. Het verblijf kost daar geen vermogen, maar dat is niet het belangrijkste. Ik zou dan niet in mijn uppie thuis hoeven te blijven bij al het vuurwerk en ik zou daar heel wat nieuwe mensen kunnen ontmoeten.
Ik vroeg mijzelf bij het horen van die suggestie meteen af: Riekt dit niet naar een soort vlucht? Het idee is op zich heel aantrekkelijk, behalve verblijf en eten worden door de groep, die dit organiseert ook een paar wandelingen uitgezet en in het gebouw zijn ook allerlei activiteiten mogelijk. Ik heb haar toch maar gevraagd naar de gegevens… Er bleek evenwel dat deze activiteit volgeboekt was. Er was wel een wachtlijst…
De afgelopen jaren ben ik tijdens de jaarwisseling thuis gebleven. Het vuurwerk mag voor velen een leuk spektakel zijn, ik vind het niet plezierig om er bij nacht en ontij doorheen te moeten karren. Zo’n verblijf in een NIVON huis is weer wel aantrekkelijk, deze gebouwen staan altijd in een natuurlijke omgeving waar je geen probleem hebt met vuurpijlen of rotjes, die een afzwaaier maken.
Een wandeling in de natuur op oudejaarsdag of juist daags daarna biedt kansen om eens na te denken over wat 2019 mij gebracht heeft en natuurlijk ook wat er misschien in 2020 gaat gebeuren. Als je dat loopje met anderen doet, ook als je van zo’n groepje nog niemand kent kan dat heel verfrissend zijn, zowel letterlijk (afhankelijk van het weer) als figuurlijk.
Ik bewaar geen papieren of digitale agenda meer. Vroeger stond er van voorgaande jaren een heel rijtje van die boekjes in de kast. Die heb ik op een gegeven moment allemaal in de papierbak geworpen. Hoewel ik heel goed weet, dat heden, verleden en toekomst nauw met elkaar verweven zijn wil ik niet blijven steken in mijn historie. Mijmeren over het afgelopen jaar beperkt zich daarom bij mij tot enkele hoogtepunten: vakanties, bijzondere ontmoetingen, een concert, veranderingen in mijn huisje, en last but not least de nieuwe invulling van de tijd, nadat ik per 1 januari jongstleden gestopt ben met het grootste deel van mijn vrijwilligerswerk.
Mogelijk ben ik met oud en nieuw dus toch opnieuw de hort op. Ik moet in je leven alles geprobeerd hebben, is een reclameslogan. Of dat waar is? Ik blijf in elk geval niet werkeloos achter de geraniums zitten. Vraag nu aan de lezers: Zouden jullie met deze dagen (als je niet iets met of bij vrienden dan wel familie gepland hebt) de gezelligheid ook buitenshuis zoeken? Of geniet je van wat er op de buis komt, of – en dat is natuurlijk ook super – heb je familie of vrienden die bij jou de jaarwisseling gaan vieren?
Ik wens iedereen voor zover ik dat nog niet heb gedaan een gezellig oud – en nieuw en een goede start van 2020
geplaatst door Aktivo1 - 3948 keer gelezen
Vorige berichten
Zo laat je als man je ex gemakkelijker los
Tijdens het spelen van een computerspel duiken steeds allerlei pop-up schermpjes op; de bedrijven / organisaties die daar achter zitten willen graa
Vaste taakverdeling of teamwork?
In de tijd dat mijn 2 kinderen geboren werden, eind jaren zeventig begin 1980 lagen de taken in ons gezin muurvast. Het complete huishouden, het op
De taal van handen
De taal van handen
Tijdens de coronapandemie werden, ter voorkoming van deze ziekte, geen handen geschud. In het begin voelde het voor mij heel